Ο Μενούσης, ήγουν όμοιον, ἀναίσχυντον καὶ σαπρότατον

.
5.36 ΡΟΥΦΙΝΟΥ

῎Ηρισαν ἀλλήλαις Ροδόπη͵ Μελίτη͵ Ροδόκλεια͵
τῶν τρισσῶν τίς ἔχει κρείσσονα μηριόνην͵
καί με κριτὴν εἵλοντο· καὶ ὡς θεαὶ αἱ περίβλεπτοι
ἔστησαν γυμναί͵ νέκταρι λειβόμεναι.
καὶ Ροδόπης μὲν ἔλαμπε μέσος μηρῶν πολύτιμος
< ..................>
οἷα ῥοδὼν πολλῷ σχιζόμενος ζεφύρῳ
τῆς δὲ Ροδοκλείης ὑάλῳ ἴσος ὑγρομέτωπος
οἷα καὶ ἐν νηῷ πρωτογλυφὲς ξόανον.
ἀλλὰ σαφῶς͵ ἃ πέπονθε Πάρις διὰ τὴν κρίσιν͵ εἰδὼς
τὰς τρεῖς ἀθανάτας εὐθὺ συνεστεφάνουν.

=======================
=======================


H Ροδόπη, η Μελίτη κ’η Ροδόκλεια
Ο Μενούσης, ο Μπιρμπίλης Μεχμέτ Αγάς
τσακωνόντουσαν ποια έχει πιο καλό μουνί
σε κρασοπουλειό πηγαίναν για να φαν, να πιουν
μ’έβαλαν λοιπόν στη μέση να διαλέξω εγώ
Κει που τρώγαν, κει που πίναν, κει που γλένταγαν
Σαν Θεές στηθήκαν όλες μπελβεντέρισες
κάποιος έφερε κουβέντα για τις όμορφες.
κι άλειφαν γυμνές αιθέρια την κορμάρα τους
- Όμορφη γυναίκα που 'χεις βρε Μενούσ' Αγά,
‘Κεί στη μέση από τα μπούτια έλαμπε αργυρό
- Που την είδες, που την ξέρεις και τη μολογάς
της Ροδόπης…………………..
- Ψες την είδα ……………………
[……………]
της Ροδόκλειας, κρυσταλένιο διάφανο και υγρό
και της δίνω το μαντήλι και μου το 'πλυνε
σαν τριαντάφυλλό κλειστό που σκάει στο Ζέφυρο
Σαν την είδες, σαν την ξέρεις, πες μας τι φορεί;
λές κι αστράφτει χρυσό τάμα μεσ’ την εκκλησιά
- Άσπρο φερετζέ φορούσε, κόκκινη ποδιά.

Μα κορόιδο σαν τον Πάρι εγώ δεν πιάστηκα
Κι ο Μενούσης μεθυσμένος πάει την έσφαξε
και τις τρείς αφού στεφάνωσα τις γκάστρωσα.
Το πρωί ξεμεθυσμένος πάει την έκλαψε.
.
.

και βέβαια ως γνωστόν αυτά τα έχουν πει πολυ καλύτερα άλλοι ΕΔΩ

.