Blow Up !

http://www.jango.com/stations/27249540/tunein?u=0&song_id=42753

Την ανοιξη του 1965 μας τραβήξανε μια εκδρομή στη Θάσο που ήταν ολη δικιά μας. Ο Πετεφρής δεν τον θυμάμαι, ειχε ερθει? Γενικώς δε θυμάμαι και πολλά. Τον Λαυρεντιάδη θυμάμαι που σ'αυτη την εκδρομή επέμενε και με εγραψε συνδρομητή στις Εποχές και ηρθε η χούντα και έκλεισε το περιοδικό και ακομα κλέω τα φράγκα.

Στη διαδρομή, εκεί δίπλα στο Στρυμώνα όπου και το λιοντάρι που εστησε ο Μεγαλεξαντρώφ, μας εβγαλαν ολους φωτογραφίες. Φέτος ξαναπερασα απο κει μετα απο τοόσα χρονια και ειπα να κσαναβγω μια φώτο.

Και μολις τις ειδα διπλα διπλα θυμήθηκα το Μπλόου Απ του ..του.. ποιανού καργιόλη, καν του Αντώνη Όνι νομίζω, που το ειχα δει στο Ανετον αλλα δεν ειχα παρει πρεφα το νοημα γιατι εκανα κολλητήρι, μεγάλη επιστημη τοτε το κολητήρι στο σινεμά, και ειχα βγάλει και την πρωτη μου κόμενα, εκει, στο Μπλό Ουάπ, εκατσα διπλα και σιγα σιγα χεράκι και μετα μπουτάκι κλπ κλπ ΚΛΠ ΛΈΜΕ ΝΤΕ!

Και το θυμήθηκα το Μπλόου Πάπ που λέτε γιατί έκανα μεγέθηση τσι φωτες, παλιά και καινούργια και ειδα τα χάλια του Λιόντα! Πως ρήμαξε μεσα σε σαράντα τόσα χρόνια ο καρμίρης... Εγινε αγνώριστος. Αλλα θα μου πείς, διόμιση χιλιάδες χρόνια στέκει εκεί στημένος και αγριοδοντερός. Τι κι αν ρημάχτηκε λιγάκι. Άλλα τόσα θα ορθοστέκεται εκεί γκαβλωμένος και καταιγιζόμενος. Δε μπά να μουτζουρώθηκε και λλίγο...Χέστηκα. Λέοντας ήταν, λέοντας θα μείνει.

http://www.jango.com/stations/27249540/tunein?u=0&song_id=49406

.

.

Συγγνωστές μαλακίες...

..στη στερια δε ζει το πσαρι
κι ο ανθος στην αμμουδιά...

Πόσες φορες εχει καθαρισει πσαρια η βασιλισσα της Αγγλίας? Μου βγηκε η πιστη σαββατο και κυριακη να καθαριζω, πέντε κιλα φαγκροπουλα και δυο κιλά σκαρους. Και μετα μεσ το κακαήλιο να τα ψένω. Παπάρια χόμπι, το πσαρεμα. Και να ξυπναω πένε το πρωί. Αλλα τι να κανεις... 40 ευρώ το κιλό τα πουλάνε και ολο το χειμώνα τρωω μονο ψαρονέφρι Θεσσαλίας.

Ασε που χαραματα καθε φορα πλέοντας προς τον πσαρότοπο με ολη την θαλασσοβραχία γύρω μου να διαιωνίζεται αδιάφορη περιμενοντας το επόμενο μπίγκ-μπάνγκ με πιάνουν οι μελαγχολίες μου και θυμάμαι τον αποθαμένο Γιωργο Σαραντάρη και το ''αφού ακόμα δεν απόθανες μπορεις να δεις τη θαλασσα και να της πεις πως αγαπας τον ήλιο΄΄ και αργότερα, εαν αργήσω για καμία γόπα και ανέβει ο ηλιος και με τσουρουφλλλάει με επισκεπτεται και ο Κάλβος να με αποτελειώσει με το ''ο ήλιος κυκλοδίωκτος, ως αράχνη με τύλιγε, με φως και με θάνατο, ακαταύστως''.

Πσαράς, δε λέω, αλλά στον Αη Στάτη του 1955 να τραβάω την πεζότρατα και να χορευω τον Λημνιάτικο ή το πολύ στον Αγιο Κύρηκο του ΄60, παραγαδιάρης με μπενζίνα, πτ-πατ-πατ-πατ-πατ..πρρτ- και αναλφάβητος και να χορευω και τον Ικαριώτικο στα πανηγύρια, που τωρα, βλέπω τα βήματα του μονο και με πιανει ζάλη.

Τωρα θα μου πεις, πσάρια δεν εχει καθαρισει η Βασίλισσα της Αγγλίας μεν, αλλά ούτε και τέτοιες μαλακίες εχει τη χαρά να καθεται να γράφει, ε, και πάνω απ όλα, και να τον ξέρει τον Κάλβο, μεταφρασμένο θα τον απαγγέλει και όχι όπως εγώ, σε αυτήν τη γλώσσα. Αρα Κουήν Ελίζαμπετ - Γούφας 2-3.

Όθεν, ξανά το Σβκ για πσάρεμα....

.

.

.

Βούρ ...

http://www.jango.com/stations/27249540/tunein?u=0&song_id=30126

Βασιλιάς στην Ούρ

είναι ο Αμπαζούρ!

.
,
/

Drugprints.

Αγάπησέ με, κεραυνέ.

Έν αερόπλανο σπιθίζει στα
σκοτάδια τώρα εδώ που κάθομαι
στην αυλή.

Και αυτό που ήθελα να πώ
το ξέχασα.

Εσείς όμως
είναι
σαν να το ακούσατε.

Γι αυτό ήθελα να πώ ξανά.

Για την αγάπη που χύνεται άδικα
στο χώμα
σαν κρασί λιαστό
απο σπασμένη ντραμιτζάνα σε
χέρια αδέξια μικρού παιδιού γιά
την αγάπη
που σκορπάμε διαχυτα χωρίς
αντικείμενο χωρίς
να έχουμε το θάρσος να κοιτάξουμε
τα μάτια
τα δικάμας
μέσα στον
καθρέφτη.
.
.
.

Dragprints.

δι ευχων των αγιων πατιέρων υμών
σωσον και ελεησον
άγος ο θεος
άγος εις χειρός
αγόσα θάνατος
el έησον υμές

αμην
amen
αμάν.

ωπα!
.

O Γούφας στην Tahiti !

Γκώγκ - Μαγκόγκ Εν

Rαντεβού τον Σεπτέβρη.

Η Ταιτή πέφτει μακρια...

Πάω Μαγιόρκα δυο μηνάκια...

Νύχτα με δυό φεγγάρια, και λέω να κατεβώ να ρίξω αθερινόδυχτο...

http://www.jango.com/stations/190656/tunein?u=0&song_id=42808&proxy_id=2531800

http://www.jango.com/stations/24245621/tunein?u=0&song_id=49404

http://www.jango.com/stations/24245621/tunein?u=0&song_id=41403
.
.
.

Ενοείται.

.
Το επίπεδον διαφέρει του στρογγύλου.
Το κενόν άβατον. Οι νότες φθόγγιμες.
Ο οίστρος του Χουέλβα μορφώνει βηματισμούς, οδηγεί τα φλαμίνγκος.
Τυχερός. Θα θάλλει μέχρι να ξωφλήσει.
Του πιθηκά πάντυφλος θα τον προδώσει με το χρόνο.
Φέρτε μου.
Και τις δεκαεφτά παρθένες του Σολόμοντα.
Φέρτε τη φλόγα του Χουέλβα. Δεν μπορείτε αυτήν.
Παρθένες βρίσκονται. Τίκτουν θεούς.
Εγώ,
εγώ?
εγώ!
θα παραμένω υποκείμενος μίας σέχτας εντόμων,
εντομών,
έντομος ρό,
παρακαλώντας τα πρώτα ένστικτα
να με αποχαιρετούν αλλάζοντας σώμα
χωρίς να λυπούνται
να δακρύζουν
χωρις
να θυμούνται κάν τόσα χρονάκια
μιά ζωή
σε ποιό θεόρατο κούφιο σπήλαιο χόρευαν.

Ενώ ο Χουέλβα φθέγγει μπολερίες
επάνω στα σκηνώματα των Λόρκας.
.
.

A silent night.

Henry Moore - Mother and child-1936

Picasso - Mother and child-1908

http://www.youtube.com/watch?v=SVAaAeejRFE

.

Αve

Sanguis bibimus
Corpus edimus
Sanguis bibimus
Corpus edimus

Sanguis bibimus
Corpus edimus
Tolle corpus Satani
Ave!

Sanguis bibimus
Corpus edimus
Tolle corpus Satani
Ave! Ave! Versus Christus
Ave Versus Christus
Ave Versus Christus
Ave Satani

Sanguis bibimus
Corpus edimus
Tolle corpus Satani
Satani
Satani
Satani
Satani
Ave!
Ave!
Ave!
http://www.jango.com/stations/24246243/tunein?u=0&song_id=85827
.
.











.

Στην μπλογκ-ο-πρενσές.

Eπίκληση στην Αθηνά. [σκόλιον]

–ανωνύμου- [Furley-Bremer 7.2.I]

Παλλάς Τριτογένει’, άνασ’ Αθάνα,
Όρθου τήνδε πόλιν τε και πολίτας
Άτερ αλγέων και στάσεων
Και θανάτων αώρων συ τε και πατήρ.
-------
Παλλάς Τριτογένεια, Αθηνά άνασσα,
Φύλαγε τούτη την πόλη και τους πολίτες της
Δίχως βάσανα και εμφύλιες έριδες
Και άωρους θανάτους, εσύ και ο πατέρας σου.

Τι είναι blogήθος?

Αυτή η ερώτηση μου πέρασε από το μυαλό αμέσως μόλις κάθισα να συλλογιστώ να γράψω κάτι για την μπλόγκ-ο-πρενσές. Η μέρα ζέστανε, ενσκύπτει θέρος –για ακόμα μια φορά- οι αναρτήσεις θα αραιώσουν και είπα να κλεισω για διακοπές γράφοντας δυό λογάκια για το κάθε ένα από τα λιγα μπλογκοκάλυβα που επισκέπτομαι για πολύ καιρό. Αλλά με αυτό εδώ ξεμπέρδεψα νομίζω αμέσως και με μία μονο λέξη. Blogήθος. Μόνο που θα πρέπει να εξηγήσω τι είναι αυτό. Δύσκολο. Εδώ δεν μπορώ να βρώ τι εστί σκέτο ήθος. Για να δω….

Λοιπόν, στο παραπάνω blog δυό χρόνια μπαινοβγαίνω και ποτέ δε διάβασα ψευτιές, υποκρισίες, διαβολές, κουτσομπολιά. Ούτε μισόλογα. Ούτε ανώνυμα σχόλια διαπίστωσα να εχει κανει ουδέποτε. Ουτε για αστείο. Τα πράγματα πάντα με το όνομά τους. Δειλίες και πισωγυρίσματα δεν βρήκα. Όταν τα χώνουμε κάπου ξέρουμε το γιατί και ο λόγος είναι –είτε συμφωνείς είτε όχι-πάντα υπεράνω υποψίας, πεντακάθαρος. Ποτέ δεν βρήκα εκεί μέσα φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αντίθετα σε θέματα που ήταν σαφές πως τα χειρίζεται στα δάχτυλα έβλεπα να χαμηλώνει ο πήχυς χάρη του μέσου όρου του άγνωστου αναγνώστη. Θάρρος βρήκα σε θέματα προσωπικών δεδομένων [!] και αποκαλύψεις, καθαρή εξομολόγηση, χωρίς να νοιάζει η οποια περισπούδαστη κριτική αποψη. Βρήκα ενημέρωση διαχρονική, επίκαιρη, με μια έντιμη διάθεση για αγώνα πάνω απ όλα, για αφύπνηση, συμμετοχή, ομαδικότητα,σε όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα που κάθε μέρα απλώς σιχτιρίζουμε ξεχνόντας τα κατόπιν ή και πεθαίνουμε –μάλιστα, πεθαίνουμε!- εξ αιτίας των. Και όλα αυτά πίσω και μέσα από μια ευρύτατη μορφωση δυστυχώς όμως αταξινόμητη και αδιαχείριστη.

Το ίδιο θα έλεγα και για την αισθητική του μπλόγκ. Παραφορτωμένο μεν εκ πρωτης όψεως αλλά μέσα από μια προσπάθεια να καλύψει την ανάγκη του μέσου αναγνώστη, ο οποίος και μας ενδιαφέρει, αυτός είναι ο γείτονας μας, ο φιλος, ο γνωστός διότι. Ο διψασμένος. Αισθητική άποψη λοιπόν χωρίς ακραίους εστετισμούς και ελιτίστικη διαθεση για ‘’αυτοκατανάλωση’’. Αυτά τα τελευταία, επειδή, όπως και να το κανουμε, μία κλασσική παιδεία δεν είναι ευκολο να τα ξεφορτωθεί, σεμνά και με το μαλακό, εμφανίζονται αραιά και που στην παραλληλη μπλογκοφωνή της μπλογκ-ο-πρενσσες,

Λοιπόν, μάλλον φροντίζοντας να περιγράψω αυτό το blog ανακάλυψα τι εστι blogήθος και προφανώς απάντησα και στην ερώτηση περί του τι ήθος εστί. Και τόσα χρόνια απάντηση δεν είχα βρεί, ευχαρισρώ μπλογκ-ο-πρενσές .

Σημ. Ο ύμνος και η μετάφραση του από την Ανθολογία Αρχαίων Ελληνικών Υμνων του Σταυρου Γκιργκένη, εκδ. Ζήτρος.

http://www.jango.com/stations/17006103/tunein?u=0&song_id=6753&proxy_id=2531800

καλοκαιροπερνάκι είπαμε, με μαριδούλα παραθίναλη, και προσοχή, η καρέκλα ψάθινη.

Get this widget Track details eSnips Social DNA

ΚαλαναπεΘνάμε, Καλοκαίριασε...

Get this widget Track details eSnips Social DNA

. οταν το κίτς ξεπερνάει τον ίδιο του τον εαυτό. τοτε κανει τέχνη.-
.
.

Ο Άγγελός μου.

Ύπέρφρων άγγελος κοσμεί τη μέρα την ελάχιστη φυλακής ηλίου αδελφός.

,

Άνάκτορος άγγελος ανακατανέμων.

.

Κατάπληκτος άγγελος αθανάτων.

.

Διάβολος οσμών και μνήμης εύοσμος.

.

Παράμετρος ντιζελοκινητήρος αναφλέξιμων ορέξεων.

.

Περίπλους κοπήλατων

δόκιμων δακρύων.

.

Υπόλογος προαιωνίως.

.

Αμφιπίσμων κέραμος.

.

Metalica το όνομα αυτού.

.

.

.

.

Ά ΠΡΑΚΤΟΝ

Dactylografhia, Stenografia, Calligrafhia.

- Το τρένο σφύριξε πριν τον εσπερινό και οι αγρότες στα χωράφια δεν σταυροκοπήθηκαν. Ξυλόγλυπτοι χαζεύανε τη μύτη τους να μεγαλώνει ενώ στη φλέβα τους έσταζε ορρός.
- Μη με εγκαταλείπεις αγαπημένη…
- Και σεις το αφτί σας το πουλήσατε Κύριε?
- Ε, διαθέτω ακόμη το άλλο.
- Και η Πινακωτή μας γιατί κλαίει…
- Στα ψέματα.
- Άντε, φυτέψαμε και σήμερα, βράδιασε, πάμε.
- Πεινάω.
- Αγκιναρες με κουκιά.
- Μπάμ! Μπάμ! Μπάμ!
- Στον πίθο της Αγοράς σου λέω.
- Αχ, όλα πιά περάσαν μέσα από το μάτι της βελόνας…
- Όλα. Τα κατάπιε.
- Καλώς τα παιδιά. Τι δουλειά?
- Τεμπελιά.
- Ωρολογά ωρολογά, τι ώρα είναι?

CAST
ο Κλάρκ Γκέημπλ – ο Dmitri Tiomkin – ο Εντγκάρ Ντεγκά - ο Μανωλιός – ο Πινόκιο – ο Τρούμαν Καπότε – ο Αγιος Πέτρος – ο Βαν Γκόγκ – η παιδική σου φίλη – ο παππούς – το ντουέτο Κορώνης-Φίλανδρος – η κοιλιά μου – ο Πυθαγόρας – η Σαμιώτισα της Μασσαλιώτιδας – το Roseband του πωλητή Κάφκα και οι άλλοι.
.
.

-

Dolphins Make Me Cry

Λακoυκαράτσα ντελέτα έστ.

Η ημέρα του περιβάλλοντος.


Και εδώ, απόψε, [αχ, τι όμορφη λέξη αυτή] με αυτό το ποστ, θα μπώ στον κόπο να σας εξηγήσω βλάκες, το μέγεθος της βλακείας σας, και το τελεσίδικο της προδικασμένης αυτοκαταστροφής σας.
.
Είστε όλοι αθώοι εγκληματίες. Χρησιμοποιείτε ως έμβλημα της ιδεολογίας σας την γλώσσα χωρίς να αντιλαμβάνεστε τι λέει αυτή.

Αναλύστε τη λέξη περιβάλλον. Περιβάλει ΤΙ? Εσάς περιβάλει. Και πάντοτε, εξ ορισμού, το όποιο περιβάλλον είναι υποδεέστερο αυτού το οποίο περιβάλει. .

Με άλλα λόγια, διότι τελικά είστε βλάκες αμετανόητοι και άδικα χάνω τα λόγια μου, άχρηστοι, όσο αυτός ο πολιτισμός τον οποίον θεραπεύετε, ντουγάνια, θα εξακολουθεί να είναι ανθρωποκεντρικός, με κέντρο του εσάς, εμάς, εμένα, και περιβάλλον όλα τα υπόλοιπα στοιχειά της Φύσης, είναι προδικασμένο ότι όλα θα τα καταστρέψει.

Περισσότερη ανάλυση σε οσα είπα θα μου προξενούσε εμετό. Ζήστε λοιπόν μέσα στην απολαυστική αυτή φενάκη την υπόλοιπη ζωή σας, βάθρακες, Ότι τάχα εσείς. εμείς, εγώ, είστε το κέντρο αυτου του … περιβάλλοντος,. Ισχυριζόμενοι ότι προσπαθείτε να αποτρέψτε την καταστροφή του. Βλάκες!

Εσείς, εμείς και εγώ αποτελούμε το περιβάλλον, το περιβάλλον της μίας και μοναδικής Μονάδος, της οποίας αναπόσπαστο και ομοούσιο τμήμα και σώμα είμαστε, και η οποία ονομάζεται Γενική Οικονομία του Σύμπαντος. Κόσμου.

Αντιληφθείτε το αυτό, διαχωρίστε την Αγάπη από το συναίσθημα, αγαπήστε εξ ίσου το δικό σας αίμα όσο και αυτήν την κατσαρίδα που έκανε δώδεκα ώρες να πεθάνει δηλητηριασμένη από το τέζα για να μην βρωμίζει την αποθήκη σας, τον ποντικό, που για να μη ξανασπείρει την πανούκλα και κατεβεί ο μέσος όρος ζωής του δυτικού πολιτισμού, πέθανε στη φάκα, και αποδεχτείτε τη μοίρα σας.

Είμαστε όλοι δολοφόνοι. Ευτυχώς που οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν και δόξα τω θεώ και οι θαλάσσιες χελώνες την ίδια μοίρα θα έχουν.

Ανόητοι εσείς θνητοί, υπερφίαλοι, και την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο μόνον οι Θεοί μπορούν να έχουν.

Είστε μία απλή, μεγαλιώδης παπαρόσκονη.

Απολαύστε το.
.
.
.
.
.

Toccata and Fugue in D minor

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΦΟΥΓΚΑΣ

Στον ανεψιό μου Ντιούη


η πρώτη
νότα
είναι μια τυχαία
δεν
υπάρχουν και πολλές
μία

αρκεί
μπορεί
η πρώτη νότα να
είναι ένα άρβυλο
μισοθαμένο σε παλιό
πεδίο μάχης
ή
μία καμπάνα που χτυπά / αυτό που έχει
εσπερινό / σημασία και
ή / προσδίδει Τέχνη στην
ένας Βοσκός πού / Φυγή είναι η
ως πυρήνας στον / δεύτερη νότα
Τιτάνα / σηκώνει όλο το
μετράει την / βάρος του ουρανού
αντίστροφη μέτρηση, / μπορεί αυτή
η πρώτη νότα να / ανοίγει τα στήθια
είναι μια πρωινή ροχάλα στην / της πόρτας
οδό της Μητρόπολης, ένας / οδηγεί
καυγάς ξεχασμένος εδώ / πίσω από την Ορχήστρα
και εξήντα χρόνια, μπορεί / αυτή θα
να είναι και αυτή η / εγήρει
δεύτερη σκέψη που / στρατιές αγαθών
κρυφά στριφογυρίζει όσο / δαιμόνων
/τώρα και
αυτές τις / όλες οι επόμενες
γραμμές διαβάζεις άτσαλα / θα
ακολουθήσουν / μάναμαμά
αυτό που έχει η τρίτη / και μάναμαμά μία / aaaaaaaa
καμπάνα σημασίας / maaaaa / αααααα
η τέταρτη / και μάναμαμά / ααααααααα
ή όλες οι λοιπές / μανάμανάμα
Φυγή / ρέουν / μάμαναμα
βοσκής δεύτερης νότας / σαν το ξημέρωμα / μάμαναμά
Τιτάνιας / αβίαστα ν/ άμαμαναμαμαναμα
ως βάρος ουρανού σαν
αντίστροφα στήθια τον ιδρώτα οργωμένου μαααμαααμαααμααα
Μητρόπολης χωραφιού / σαν
ξεχασμένης ορχήστρας / επουράνιο καυσαέριο / μανάνα / αααμα
χρόνια στρατιές των απροσμέτρητων / άτσαλα / μάνα
σκέψη δαιμόνων / γενεών που θα / άμανα ααμα αα μαα
στριφογυρίζει / ακολουθήσουν
άτσαλα / ακολούθησαν τις δικές μας
έτσι μέθυσες νύχτες / /
έτσι η Τρίτη καμπάνα της Φυγής
βόσκει τα ξημερώματα
Τιτάνια, αβίαστα
αντίστροφα οργωμένη Μητρόπολις
κατόπιν ανταμώνουν όλες οι νότες /χρόνιες /αμανα μα/ μα /αναανα
στρατιές των απροσμέτρητων ξεχασμένων
Ορχήστρες δικές μας /άτσαλα ρέουν /αβίαστα μεθυσμένες
τυχαία σαν /το έβδομο άρβυλο /της μάχης
το βάρος του Ουρανού /μετράει την Ορχήστρα, /εγήρει /αλέξη έλα!
τους ξεχασμένους δαίμονες, /κρυφά, διαβάζει όσα θα περάστε! /Πάρτε!
ακολουθήσουν, η καμπάνα, στριφογυρίζει η Φτγά, η Ααααα μανανάμα
ααααααααααααααααααααααααααααα
Τέχνη
ως πυρήνας δεύτερος ααααααα
ουράν
καν
αυς μανα
αέριος
τώτα τω
ρα τω ααα
τώρα ε.
ε..
ααααααα

Ιωνάς ο Αρίωνος

http://www.jango.com/stations/17229592/tunein?u=0&song_id=82223&proxy_id=2531800

TO ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
http://www.jango.com/stations/17229592/tunein?u=0&song_id=17193&proxy_id=2531800 πάρε κι ενεν Moby, μη σου λείψει ο Ντικάκος φιλάρα'''
--------------------------------------------------------------
οδηγίες προς τους ναυτηλομένους.

στο παρακάτω κείμενο θελουμε να πουμε τα εξής ολίγα.
υπάρχουν πολλοί δρομοι που οδηγούν στον παράδεισο. ο ευκολότερος ειναι να μην πιστεύμε σε αυτόν. πράγμα πολύ δύσκολο όμως εάν πιστεύυμε εις την κόλασιν. το πράγμα καθίσταται έτι δυσκολότερον εαν πιστεύομεν οτι δεν υπάρχει μέλλουσα ζωή οπότε καταντούμε να κοινολογούμεν λέγοντες το γνωστόν ''εδω ειναι ο παράδεισος, εδώ και η κόλαση΄΄ διοτι φαντασθειτε καποιον ο οποιος δεν πιστευει στην μελλουσα ζωήν να ισχυρίζεται προσέτι οτι ''εδώ ΔΕΝ ειναι ουτε ο παραδεισος ουτε η κόλαση''! Αξιοζήλευτος και μακάριος ο μπαγάσας... ε? Όταν λοιπόν ο δρόμος προς την αιώνια ευτυχία του προσωρινού μας βίου ειναι τοσο ευκολος ποιος ο λογος να την προσεγγίζουμε τοσον δυκόλως μεσω των Δαντικών Μπομιντίκων? Το ... ταξίδι? Ταξίδια οσα θέλουμε! Ορεξη ναχουμε. Κυριως αυτό. Ορεξη.

ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Όπου σπήλαιο = …και εισήλθεν Ιωνάς εντός της χαύτρας του Κήτους του επονομαζόμενου Βόμβα Δικαιοσύνης και εισελθών και ειδών το μέγεθος του Σπηλαίου το απροσμέτρητον εκέκραξεν ‘’ Ως εμέ γαλήν θύτα, εργάσου Κύριε!’’ Ο δε Κύριος αντεφώνησεν αυτώ λέγων, ‘’ Ταμάμ Ίων αμ’ η πίστις σου σε σω και σε’’

Όπου ιδεών = το μυστήριον, ήτοι η Αποκάλειψις. Δηλαδή τώρα, αυτήν ταύτην την στιγμή που εγώ γράφω, ακούω, όντας νύχτα πλήρους άπνοιας, τον θόρυβο που έρχεται από τη θάλασσα, από τη μηχανή του ψαροκάικου του Μάνου του ψαρά που πάει να καλάρει δίχτυα αλλά εσείς που με διαβάζετε δεν ακούτε τίποτα. Λογικό, Και γιατί λογικό παρακαλώ? Κανονικά θα έπρεπε ο πάσα ενας αναγνώστης να χρονοσυνδιάζεται επακριβώς με όλα τα γεγονότα της στιγμής αυτής που ο συγγραφέας γράφει αλλα αυτό προφανώς ουδέποτε συνεβη και ουδεποτε προκειται να συμβεί ουδαμώς. Οπότε τι μεσολαβεί? και φερνει κοντά τον αναγνωστη με τον συγγραφέα? Η Ιδέα.






Το σπήλαιο λοιπόν της χαύτρας της Μπαλένας του Ιωνά ήταν γεμάτο με τέτοιες Ιδέες, όμως ο Αρίων προτίμησε άλλο κήτος, ανέβηκε στη ράχη του Δελφίνου για να σεργιανίσει τα νησάκια, τα ξερονησάκια, τα καταβραχωμένα και χλωρά νησάκια του Αγαίου. Αυτήν ακριβώς την αποστολή του Αρίωνα εχει αναλάβει και ο Παγασητικός Περίπατος του Κουμπαροκρρόπερ αλλά μέσα από την σπηλαιώδη χαύτρα του Bomb ‘y Δείκ. Δύσκολα πράματα δηλαδή….







Αγαπάμε το παραπληρωμά μας, διότι είναι το συμπληρωματικό της έλλειψής μας. Βοmb ‘y Δείκ, Ι λοβ γιου! Αλλα stay away from me, στα ιδεατά βένθη σου… Πάω καβάλα στο Δελφίνι μπας και ανταμώσω το Δελφινοκόριτσο να βουτάει καταμεσήμερο απ’ τα βραχάκια, έξω απ΄το μώλο της Τήνου. Με το μελτεμάκι. Μελτεμάκι.

summerιες νύχτες

http://www.jango.com/stations/18538252/tunein?u=0&song_id=70597



.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Καλο μηνα φλουφληδες και φλουφλες!
Σιγα μην και σας αγαπαω κιολας!
Δεν πατε να μου κανετε παρεα;
Τι σας επιασε ρε;
Που στο διαολο ειναι η συμετοχη;
Πρωτομηνια εχουμε ρε!
Αντε και ....
Καλμαρα ευτυχως,ακουγοντας το τελευταιο χιτ που βγηκε χθες!
Επιτυχια μεγαλη θα γινει!
Σιγουρα!Εχω διαισθηση εγω!
Παρτε μια πρωτη γευση,πριν κυκλοφορησει και επισημα και εξαντληθει!
Ολα εγω θα σας τα μαρτυραω ρε;
Υγ τοσο οξυγονο λειπει της φαλαινας κροπα μ!