Toccata and Fugue in D minor

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΦΟΥΓΚΑΣ

Στον ανεψιό μου Ντιούη


η πρώτη
νότα
είναι μια τυχαία
δεν
υπάρχουν και πολλές
μία

αρκεί
μπορεί
η πρώτη νότα να
είναι ένα άρβυλο
μισοθαμένο σε παλιό
πεδίο μάχης
ή
μία καμπάνα που χτυπά / αυτό που έχει
εσπερινό / σημασία και
ή / προσδίδει Τέχνη στην
ένας Βοσκός πού / Φυγή είναι η
ως πυρήνας στον / δεύτερη νότα
Τιτάνα / σηκώνει όλο το
μετράει την / βάρος του ουρανού
αντίστροφη μέτρηση, / μπορεί αυτή
η πρώτη νότα να / ανοίγει τα στήθια
είναι μια πρωινή ροχάλα στην / της πόρτας
οδό της Μητρόπολης, ένας / οδηγεί
καυγάς ξεχασμένος εδώ / πίσω από την Ορχήστρα
και εξήντα χρόνια, μπορεί / αυτή θα
να είναι και αυτή η / εγήρει
δεύτερη σκέψη που / στρατιές αγαθών
κρυφά στριφογυρίζει όσο / δαιμόνων
/τώρα και
αυτές τις / όλες οι επόμενες
γραμμές διαβάζεις άτσαλα / θα
ακολουθήσουν / μάναμαμά
αυτό που έχει η τρίτη / και μάναμαμά μία / aaaaaaaa
καμπάνα σημασίας / maaaaa / αααααα
η τέταρτη / και μάναμαμά / ααααααααα
ή όλες οι λοιπές / μανάμανάμα
Φυγή / ρέουν / μάμαναμα
βοσκής δεύτερης νότας / σαν το ξημέρωμα / μάμαναμά
Τιτάνιας / αβίαστα ν/ άμαμαναμαμαναμα
ως βάρος ουρανού σαν
αντίστροφα στήθια τον ιδρώτα οργωμένου μαααμαααμαααμααα
Μητρόπολης χωραφιού / σαν
ξεχασμένης ορχήστρας / επουράνιο καυσαέριο / μανάνα / αααμα
χρόνια στρατιές των απροσμέτρητων / άτσαλα / μάνα
σκέψη δαιμόνων / γενεών που θα / άμανα ααμα αα μαα
στριφογυρίζει / ακολουθήσουν
άτσαλα / ακολούθησαν τις δικές μας
έτσι μέθυσες νύχτες / /
έτσι η Τρίτη καμπάνα της Φυγής
βόσκει τα ξημερώματα
Τιτάνια, αβίαστα
αντίστροφα οργωμένη Μητρόπολις
κατόπιν ανταμώνουν όλες οι νότες /χρόνιες /αμανα μα/ μα /αναανα
στρατιές των απροσμέτρητων ξεχασμένων
Ορχήστρες δικές μας /άτσαλα ρέουν /αβίαστα μεθυσμένες
τυχαία σαν /το έβδομο άρβυλο /της μάχης
το βάρος του Ουρανού /μετράει την Ορχήστρα, /εγήρει /αλέξη έλα!
τους ξεχασμένους δαίμονες, /κρυφά, διαβάζει όσα θα περάστε! /Πάρτε!
ακολουθήσουν, η καμπάνα, στριφογυρίζει η Φτγά, η Ααααα μανανάμα
ααααααααααααααααααααααααααααα
Τέχνη
ως πυρήνας δεύτερος ααααααα
ουράν
καν
αυς μανα
αέριος
τώτα τω
ρα τω ααα
τώρα ε.
ε..
ααααααα