Dactylografhia, Stenografia, Calligrafhia.
- Το τρένο σφύριξε πριν τον εσπερινό και οι αγρότες στα χωράφια δεν σταυροκοπήθηκαν. Ξυλόγλυπτοι χαζεύανε τη μύτη τους να μεγαλώνει ενώ στη φλέβα τους έσταζε ορρός.
- Μη με εγκαταλείπεις αγαπημένη…
- Και σεις το αφτί σας το πουλήσατε Κύριε?
- Ε, διαθέτω ακόμη το άλλο.
- Και η Πινακωτή μας γιατί κλαίει…
- Στα ψέματα.
- Άντε, φυτέψαμε και σήμερα, βράδιασε, πάμε.
- Πεινάω.
- Αγκιναρες με κουκιά.
- Μπάμ! Μπάμ! Μπάμ!
- Στον πίθο της Αγοράς σου λέω.
- Αχ, όλα πιά περάσαν μέσα από το μάτι της βελόνας…
- Όλα. Τα κατάπιε.
- Καλώς τα παιδιά. Τι δουλειά?
- Τεμπελιά.
- Ωρολογά ωρολογά, τι ώρα είναι?
CAST
ο Κλάρκ Γκέημπλ – ο Dmitri Tiomkin – ο Εντγκάρ Ντεγκά - ο Μανωλιός – ο Πινόκιο – ο Τρούμαν Καπότε – ο Αγιος Πέτρος – ο Βαν Γκόγκ – η παιδική σου φίλη – ο παππούς – το ντουέτο Κορώνης-Φίλανδρος – η κοιλιά μου – ο Πυθαγόρας – η Σαμιώτισα της Μασσαλιώτιδας – το Roseband του πωλητή Κάφκα και οι άλλοι.
.
.
-
- Το τρένο σφύριξε πριν τον εσπερινό και οι αγρότες στα χωράφια δεν σταυροκοπήθηκαν. Ξυλόγλυπτοι χαζεύανε τη μύτη τους να μεγαλώνει ενώ στη φλέβα τους έσταζε ορρός.
- Μη με εγκαταλείπεις αγαπημένη…
- Και σεις το αφτί σας το πουλήσατε Κύριε?
- Ε, διαθέτω ακόμη το άλλο.
- Και η Πινακωτή μας γιατί κλαίει…
- Στα ψέματα.
- Άντε, φυτέψαμε και σήμερα, βράδιασε, πάμε.
- Πεινάω.
- Αγκιναρες με κουκιά.
- Μπάμ! Μπάμ! Μπάμ!
- Στον πίθο της Αγοράς σου λέω.
- Αχ, όλα πιά περάσαν μέσα από το μάτι της βελόνας…
- Όλα. Τα κατάπιε.
- Καλώς τα παιδιά. Τι δουλειά?
- Τεμπελιά.
- Ωρολογά ωρολογά, τι ώρα είναι?
CAST
ο Κλάρκ Γκέημπλ – ο Dmitri Tiomkin – ο Εντγκάρ Ντεγκά - ο Μανωλιός – ο Πινόκιο – ο Τρούμαν Καπότε – ο Αγιος Πέτρος – ο Βαν Γκόγκ – η παιδική σου φίλη – ο παππούς – το ντουέτο Κορώνης-Φίλανδρος – η κοιλιά μου – ο Πυθαγόρας – η Σαμιώτισα της Μασσαλιώτιδας – το Roseband του πωλητή Κάφκα και οι άλλοι.
.
.
-
10 σχόλια:
εκεί στο οι άλλοι είμαι κι εγώ
περνάει το τομο τρεις κι είναι βαρύ σαν εκγυκλοπαίδεια, πώς να μπω μέσα που είμαι πεταλούδα;
μένω.
ΑΝΩΝΥΜΕ/Η
κοιτα, καμια φορα βαρυεμαι τοσο που προσπαθω να γραψω ακατανοητα εντελως κειμενακια αλλα που για μενα θα εχουν καποιο νοημα, ετσι, για να περναει η γαμημενη η ωρα.
εγραψα λοιπον δυο τρεις λεξεις που αναφεροντουσαν σενα εργο η τραγουδι κτλ κτλ και απο κατω στο καστ εβαλα την λυση. για παραδειγμα,
ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΣΦΥΡΙΞΕ
ειναι απο το τραινο θα σφυριξει τρεις φορες και κολλαει στον κλαρκ γκαιημπλ και
το
ΜΗ ΜΕ ΕΓΑΤΑΛΙΠΕΙΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ
ειναι το γνωστό τραγουδι απο αυτο το εργο και πάει στο
dmitri tiomkin
που ειχε γραψει τη μουσική
το ΑΓΓΙΝΑΡΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΚΙΑ
ειναι το γνωστο ελαφρολαικο ασμα
του 50 που τραγουδαγαν οι κωρωνης φιλανδρος κτλ
κοιτα, αμα βαρυεσαι, κατι πρεπει να κανεις, δεν ειναι αναγκη να βγαινει καλο, αρκει που περναει η ωρα
εξ αλλου και τα καλά, τι προσφερουν?
αντε να δουμε, παντως παραβαρυεμαι πλεον
να συμπληρώσω με το πιο ακατανοητο
''ενώ στη φλέβα τους έσταζε ο ορρός''
παραπέμπει στο
ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΠΟΤΕ
και το ''in cool blood,, [εν ψυχρώ]
τι να γινει, αμα δεν εχει ο διαολος δουλειά, λενε, γαμεί τα παιδιά του.
Αυτό είναι που λένε στη λογοτεχνία "αυτόματη γραφή"
καλώστο dyosmaraki
μπορεί, αλλά δεν ειναι και τοσο.
μονο το τελικό σταδιο της αποτυπωσης στο χαρτί ειναι αυτόματο και ραγδαίο, αλλά εχουν προηγηθεί δεκαετίας ύπουλης διεργασίας μιας σκεψης, μιας ιδεας, ενος συνειρμού,που αιφνης ξεπετιέται σαν απο το πουθενά.
ετσι, που τελικά δεν εχει ενδιαφέρον, διότι, άπαξ και πέρασες μια ζωή κοιτόντας το νταβάνι και σκεπτόμενος μαλακίες, ε, μετά΄ξέρεις οτι αμα κάτσεις κατω, ολα περνουν φόρα μονα τους και αραδιάζονται αυτομάτως.
το μονο που χρειάζετασι ειναι λιγο προσοχή να καταγραφουν με κομψό, ας πούμε τρόπο.
Μα μήπως αυτή δεν είναι η μαγεία της ανθρώπινης σκέψης?
Οταν ωριμάσουν κάποιες σκέψεις τότε βγαίνουν πιο αυθόρμητες στο χαρτί. Αρκεί να μην προσπαθεί κανείς να τις βγάλει πιο "κομψές". Είναι προτιμότερο να είναι αυθόρμητες...
...Με αδυναμίες έστω...τουλάχιστον είναι οι "δικές" σου σκέψεις.
Δυοσμίνα,
οσον αφορα το κομψες, διαφωνώ.
ο γραπτος λογος εχει τις απαιτήσεις του. ακομα και ακομψος, και αγαρμπος, οφειλει να εφαρμοζει συγκεκριμενους κανονες αισθητικής.
οποτε παλι κομψός δηλαδη ευχαριστος εστω και μεσα στην αηδία που θα προκαλει παραμενει.
βεβαια το περι αισθητικης κεφαλαιο ειναι θολο, ας πουμε λοιπον οτι μιλαμε για μια αισθητικη του γραφοντος.
αυτό εννοώ κομψός. και δεν χανει τιποτα η ουσία αν το φροντίσεις.
θα δοκιμασω το επομενο ποστ να ειναι ακομψο και αντιαισθητικο, να δω αν τα καταφερω λοιπον.
καλα, γινεται παιχνιδι τελικα νομιζω... καλο αυτό.
ΔΙΟΣ ΜΙΝΑ
επανερκομαι στο περι κομψοτητος με ενα παραδειγμα για να γινω σαφης.
στο επομενο ποστ ειχα γραψει
περίπλους κοπηλάτων δόκιμων ορέξεων
αυτό ακουγεται ωραία αλλα δεν ειναι γραμματικά σωστό, και το εκανα κοπήλατων, που ειναι το ορθό.
ομως ετσι χανόταν ο ρυθμός
εσπασα λοιπον τη γραμμή στα δυο
περίπλους κοπήλατων
δόκιμων ορέξεων
και διόρθωσε λιγο, αλλά και πάλι πάσχει
το τελειο θα ήταν
περιπλουσκοπήλατων
δόκιμων ορέξεων
-------------------
κι εν πάσει περιπτωσει μιας και πιασαμε τετοια κουβεντα, για μενα ο καλυτερος στιχος που εχω διαβάσει ειναι
ο ήλιος κυκλοδίωκτος, ως αράχνη με τύλιγε
με φως και με θάνατο ακαταπαύστως
του Κάλβου.
[μετά τον Ομηρο εννοείται, ε, και τον Αισχύλο]
Θα συμφωνήσω πως ακόμη και όταν φροντίζεις τον γραπτό λόγο δεν χάνεται η ουσία η οποία παραμένει η ίδια.
Εκεί που δεν είμαι σίγουρη πως συμφωνώ είναι στην ίδια την έννοια της "φροντίδας".
Υποστηρίζω τον αυθορμητισμό περισσότερο από το "φτιασίδωμα" (συγχώρεσέ με για την λαϊκή έκφραση) του γραπτού λόγου. Με την έννοια του "φτιασιδώματος" εννοώ αυτό που εσύ αποκαλείς "φροντίδα".
Είναι γεγονός αυτό που λες πως ο γραπτός λόγος έχει τις απαιτήσεις του (κανόνες αισθητικής, κομψότητα, να είναι ευχάριστος κλπ)
Μάλιστα μέχρι και σεμινάρια καλής γραφής διοργανώνονται.
Δεν σου κρύβω όμως πως αντιπαρατίθεμαι στους κανόνες του γραπτού λόγου μια και υποστηρίζω τον προφορικό λόγο και τον αυθορμητισμό που απορρέει από αυτόν.
Οταν λες λοιπόν πως θα "δοκιμάσεις" να γράψεις ένα άκομψο κείμενο αυτή η θέση δεν υποδηλώνει πως και πάλι υποτάσσεται ο αυθορμητισμός στους κανόνες?
Οχι πως δεν υπάρχουν κανόνες δηλαδή, αφού και στον προφορικό λόγο υπάρχουν κάποιοι "άγραφοι" κανόνες....
DYOSMARAKI
οσον αφορα τον γραπτό και τον προφορικό λόγο, αν δεν βαρυέσαι, τρεξε μερικα ποστ πιο πίσω, δες το Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ
οσον αφορά τον αυθορμητισμο και τους κανόνες, οι βασικοί κανόνες ενυπάρχουν και στον πλέον ακραιο αυθορμητισμό. Εγω αναφερομαι στο απλό στρωσιμο ενος κειμενου που βγαίνει ραγδαια και ακατασχετα.
'' γιατί παιδευομαι να εξηγησω τα ακατανόητα τωρα που η ωρα πέρασε και τρεχει το βράδι?''
η παραπάνω φραση βγήκε αυτόματα. και ειναι σχετικά ικανοποιητική. οταν φτασει κανεις να ρεει ο λογος του αυθόρμητα και συμφωνα με ολους τους''κανόνες'' εχει φτασει την τελειότητα και η τελειότητα ειναι απροσεγγιστη.
το ζητούμενο ειναι να καταργησει τους κανονες και να καταφερει παρ ολα αυτα να ειναι ισχυρός'
ε, τοτε η παράνοια βεβαια θεοποιείται. δεν ειναι και ασχημο.... Για να το λαβω σοβαρά υπ οψιν,-
καλο ξημερωμα
Δημοσίευση σχολίου