.Aποφάσισα τωρα που αλλάζει ο χρονος να κανω μια χειρονομια καλης θελησεως στον εαυτό μου.
Ετσι ψήφισα υπερ της αποκομιδής οτιδήποτε θεωρώ περιτό, δηλαδή που δε θα το χρειαστω κατα πάσα πιθανότητα απο δω και πέρα. Το κατα πρωτον κοίταξα όλα τα βιβλία της βιβλιοθηκης, καμια πεντακοσαριά, και το καταδευτερον τα σιντι με μουσική, ε, και τα ντιβιβντι με ταινίες. Αδειασα λοιπον τη βιβλιοθηκη και τωρα εχω ενα σωρο ραφια να βαζω οτι θελω. Αρχισα με τα βιβλία, ενα ενα τα εξεταζα και τα πετούσα απο την πορτα στο διαδρομο. Σπανιως εβαζα στην ακρη καπιο, κρατησα καμια δεκαπενταρια. Οταν ο σωρος εγινε πολυ μεγαλος και δεν χωρουσες να περασεις, αρχισα να τα βαζω μεσα σε γερες και μεγαλες σακουλες για σκουπιδια. Τις κατεβασα στο πλυσταριο και θα δουμε τι θα τις κανω. Στη συνεχεια καταπιαστηκα με τον ηχο. Ολες οι μπομπίνες απο το ΑΚΑΙ του 1967 ειχαν χαθει ηδη προ εικοσαετιας και βαλε. Μαζι τους και μια που μιλουσε η γιαγια μου. Το ιδιο και οι Βυνιλάτοι. Απο αυτους εχουν μηνει ελαχιστοι στην αποθηκη. Προπερσι ειχα βρει το Σατισφάκσιον σε σαρανταπενταρι του 1965 και το εστειλα στα γενεθλια του φίλου μου. Οι κασσετες απο το τετρακαναλικο εχουν χαθει ενω απο το στερεο υπαρχουν περιεργως ολες. Τις γυμνωσα απο τα κουτιά τους και χωρεσαν σε ενα μεγαλο συρταρι ολες στη σιφουνιερα. Τα κουτακια τους τα εβαλα σε σακουλες και τα πεταξα στα σκουπιδια Πεντε γιγας γεμισαν. Αλλα με τα σιντι ειχα προβλημα.Καμιά εξακοσαρέα και τα εβγαλα απο τις θηκες και τις κασετινες με τα μπουκλέτια τους και τα περασα ενα ενα σαυτα τα ειδικα πορτοφολια , γεμισα 6 μικρα βαλιτσακια, ισα ισα ενα ραφι πιασανε. Τα καπακια πιασαν πεντε σακουλες μεγιστες. Τα εβαλα στο πορμπαγκαζ να τα πεταξω. Τωρα θα πρεπει να κατσω καπια μερα να ξεδιαλεξω ενα ενα τα σιντι να δω ποια θα κρατησω. Και καθε πρωτοχρονια θα κανω ενα ακομα πιο γερο ξεσκαρταρισμα σε ολα τα ειδη.
Το αποτελεσμα ειναι οτι αυτα που δεν τα χρησιμοποιεις δεν τα χρειαζεσαι. Και αυτα που χρειαζεσαι ειναι λιγα. Για ολα τα αλλα, τα αχρειαστα, μπορεις να κανεις μια μεγαλη παρακαταθηκη και να τα αφησεις να κοιμουνται.
Λογικα λοιπον καταλήγουμε ''στις βλαβερες συνεπειες του καπνίσματος '' και στη φανταστική συμφωνια του Μπερλιόζ.
Και μετα ερχονται οι κακες σκεψεις. Ποιος πυροβολησε τον Μπιλλ Χίκωκ?
Οσο και αν προσπαθεις να συνταξεις μια συγχρονη προταση αυτη θα βγει παρωχημενη. Οι λέξεις θα μυρίζουν νεκροταφείο, τα νοήματα μουσειακά. Τον Νεατέρδαλο τον εξαφάνισε ο Χομοσάπιος. Οι τελευταίοι Νεατέρδαλοι θα εζησαν ως υπολειματοδως ενσωματωμενοι παριες μεσα στους εκρηκτικους σχηματισμους των Χομοσάπιων. Θ α μιλουσαν τη νοηματική περιβαλλόμενοι απο χιλιαδες μαθητες της πρωτης δημοτικού. Και θα εσβυσαν παραπονεμένοι. Μεσα σε βαθυισκιωτες κοιλάδες παραποτάμιες. Μεσα σε ενα ηλιοβασίλεμα. Μεχρι να ξημερωσει.
Ετσι και μενα τα νοηματα μου και οι λέξεις μου τραβάνε κατα πίσω, σαν το βαγόνι σε γουέστερν που το λύσανε απο την ατμάμαξα και τωρα παρατηρεί τη μεγάλη εκρηξη απο το κέντρο της.
Ισως αυτη να ειναι η τρελλα. Οταν δε θα μπορεις να σταθεις πουθενα. Που η ζωη σου θα εχει κοπει σε κομματια που χάθηκαν. Και λες μηπως αυτο το τιποτα ειναι τα παντα.
Οτι και αν πεις μπορει να χρησιμοποιηθει εναντιον σου, και οτι δεν πεις θα ειναι σε βαρος σου.
Και αν η Ιστορια κυλάει μεσα στις φλέβες σου, κυλάει επισης και το μαγικό τέλος του κάθε μέλλοντος.
Μίλησε λοιπον στο αυτί σου. Και πές του Καλή Χρονιά !
.
.
.
Wilde horses. Aηβ γκοτ μαησατισφακσιον epitelous. Kai foraei platygyro kapelo ψάθινο. 
χα! η εισαγωγή μας...
+%CE%B1%CF%80%CF%8C+Bild1952.jpg)
