'
επέν, έχομε και λέμε, ο Θείος Γούφας ως μουσικός δεν δικαιούται και κριτικό? Αμ πώς! Και μάλιστα ο κριτικός μου ειναι και επιστήμων μουσικος και παιζει σε συμφωνητική ορχήστρα και Κερκυραίος ! Οχι παίζουμε! Οθεν, καθε που θα μου στελνει την κριρική του για ενα κομματι, θα το ανεβαζω να το ακουνε και οι απλοι Μουζικοι, χω χω! Και η εκπομπή μας κσεκιναει με το Συμφωνητικόν Ποίημα ''Κοκκαλα'' λύρικς το γνωστο ποίμα του Βασκο Ποπα που τον αγαπαει και η Melen, Για συμφοριτική ορχήστρα και τενόρο. Παίζει και τραγουδα ο συνθέτης. Χω χω!
H KRHTIKH M.A.S.H
Ακουσα το πρώτο track και μπερδεύτηκα. Μαλλον είναι περισσότερα απο ενα κομμάτια.
Το οργανικό στην αρχή, μαζί με το τραγούδι που ακολουθεί θα μπορούσε να είναι ένα κομμάτι. Είσαγωγή δηλαδή και μετά τραγούδι. Στέκουν και μόνα τους, αλλά επειδή έχουν σχέση μεταξύ τους τα θεωρώ ένα. Αν είναι δυο διαφορετικά, τότε μάλλον τα έγραψες με ίδια αφορμή, ή την ίδια περίοδο.
Κατ΄ αρχήν, δεν είναι καθόλου εύκολο να γράψεις οκτώμιση λεπτά μουσική.
Αυτό που κάνεις όμως, είναι να εξελίσσεις το κομμάτι στηριζόμενος στην ποικιλία-εναλλαγή, και όχι στην επανάληψη-παραλλαγή. Η μουσική έτσι γίνεται γραμμική, και ο ακροατής δεν συγκρατεί τις ιδέες σου. Χρειάζεσαι λίγο περισσότερο υπομονή δηλαδή. Με τις ιδέες που έβαλες στα πρώτα 8',30'' θα μπορούσες να γράψεις άλλο ένα cd.! Μόλις μπαίνει το τραγούδι, αμέσως διορθώνεται αυτό, γιατί βεβαίως η εναλλαγή του στίχου δεν σου δημιουργεί την ανάγκη να "προχωρήσεις" τη μουσική, που πλέον έχει συνοδευτικό ρόλο. Εδώ είναι πολύ πετυχημένο.
Παρόλ' αυτά, οι ιδέες του πρώτου οργανικού μέρους αν και πολλές, σχετίζονται με λογικό τρόπο που σημαίνει πολύ απλά πως έχεις αισθητικό κριτήριο.
Την συχνή εναλλαγή την αποδίδω στο οτι δεν ξέρεις νότες, άρα δεν μπορείς να κρατήσεις "σημειώσεις" των ιδεών-φράσεων-μοτίβων έτσι ώστε να τις επαναφέρεις στην πορεία και να δημιουργήσεις περισσότερη ομοιογένεια. Πάντως έχει συνοχή, και δεν είναι λίγο αυτό.
Το τελευταίο μέρος του πρώτου track απο τα 8',30'' μέχρι τα 12',35'' μοιάζει σαν ένα μικρό μανιφέστο της μουσικής που προτιμάς. Ηχος απο τσέμπαλο ή σαντούρι ή κάτι παρόμοιο, ισοκράτης σαν πολυφωνική απόπειρα, και ψήγματα του στύλ μπαρόκ φανερώνουν οτι αγαπάς τον Bach αλλά και "βρώμικη" μελωδία στη συνέχεια για να μην ξεχνάμε και την jazz! Το όμποε ή ζουρνάς στο ενδιάμεσο δεν είναι καθόλου άσχετο. Τα όργανα εκείνης της εποχής είχαν παραπλήσιο ήχο. Και μικρές μουσικές ενότητες που θυμίζουν χορικό. Πολύ δύσκολο εγχείρημα, με απρόσμενα καλό αποτέλεσμα.
Αυτό που προσπάθησες να κάνεις πάντως δεν είναι καθόλου εύκολο ούτε για τους μουσικούς. Να σου πω την αλήθεια, δεν περίμενα να ακούγεται τόσο καλά.
Πρέπει να βρώ τρόπο να σου μάθω νότες!
Τα υπόλοιπα θα τα ακούσω και θα τα ξαναππούμε.
Φιλιά
--------------------------------------------------------------------------------
ακουστετο λοιπον εδώ! φορέστε τα ακουστικα σας να απολαφσετε τον ηχο που ειναι στέρεος και μη ξεχνατε παντα οτι ολα τα κομματια εχουν τον τιτλο ''Φράκταλς''. Κάτω ο Φίλιπ Γκλας, ζήτω ο Βιμ Μέρτενς διοτι!
http://www.esnips.com/doc/a0e23aa8-1673-4e3b-8d1f-0a0299e266f4/01.-Κοκκαλα--V.Popa
.
.
16 σχόλια:
ΧΙΟΥΗ
είδες τι έπαθες για να ασχοληθείς σοβαρα με τους αυτοσχεδιασμους που έκανε ο μπάρμπας σου πριν είκοσι χρόνια?
ευχαριστώ πολύ μπρε, δε μου άκσιζε τετοια τιμή!
ΖΟΥΖΟΥΝΟΚΟΥΜΠΑΡΙΤΣΑ
κσόδεπσα ενα ολοκληρο εβρόπαιδοιο για να μπω α;πο το ιν τερνετ καφε και να δω αν ανοιγει.
ανοιγει και μου το χρωστας!
ακουσετο και θα σου γραπσω μια συνθεση εμπνευσμενη αοπο την κορμοστασια σου και τη χάρη ασου
και θα ντην ονομασψω ΤΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ
εννοειται της σταμφυλης κτλ χι χι χι...
μονο που τωρα δεν εχω οργανο πια.
αλλα κοιτα, αμα πουλήσει το ελ σιντι θα αγορασω ενα.
αλλοιως πως να ντην πέκσω την ζυνθεση, με το στόμα?
φουυυ φοπυυυ φουυυ φουυυ δηλαδη?
ANTE KAI EIS ΑΝΩΤΕΡΑ!
ΑΚΟΥΩ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΜΑΠΡΟΚ ΓΥΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ
ΤΩΡΑ ΕΠΑΘΑ ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟ 20ΕΤΙΑΣ ΣΧΕΔΟΝ ΑΓΝΩΡΙΣΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ
Ο ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΗΣ ΓΟΥΦΑΣ ΟΜΩς ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΣ ΚΙ ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟΣ
Μ ΆΡΕΣΕΙ, ΝΑΙ Μ΄ΑΡΕΣΕΙ!
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΜΠΛΟΓΚ-Ο-ΠΡΕΝΣΕΣΣ
ΘΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΩ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΗΝΣΗ
-ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΡΑΞΕΙ ΤΟ ΑΜΑΞΙ - ΓΟΝΔΟΛΑ ΣΤΟ ΠΟΙΜΑ χι χι
ΝΑ ΣΤΟ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟ ΣΙΝΤΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΠΟΝΕΖΙΚΟ ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΣΟΥ ΓΚΑ ΜΙΝ ΛΕΜΕ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
melenia m.a.s.h.
τι θα πει μωρε αυτό το σύμβολο? δεν την γνωριζω αυτην την ηλεκτρονική συμβολική, κανε κσανα τον κοπο και γραπσε ελλήνικος, καλο το συμφωνιακον πίμα η δε σαρεσε, σκαω απο αγκωνία να μαθω γιατι εσενα σαρεσει ο Ποππα . Και κοιτα μη μου ράψεις ψευτίες, αμα δε σαρεσε, δε σαρεσε, δε θα σκασουμε κιολας!
Η κριτική του σωστη ειναι αλλα, και ισως φταιει που δεν καταλαβαινονται τα λογια καλα, εγω τη μουσικη συνοδεια την εκανα με βαση τα αισθηματα που μου δημιουργουν τα λογια του πιματος.
Για παραδειχματος χαριν, η μεγαλη εισαγωγη προετοιμάζει στην αφασία του διαστημικού τοπιου μεσα στο οποιο βρισκονται και συνομιλουν οι σπάλες και οι κοκκάλες, και αμεσως μετά το τελευτεο στιχο, το ''περιμενοντας τη Γη να χασμουρηθεί'' εβαλα μια εκρηξη ηχων που ειναι ντεμεκ το χασμουρητο της Γης, διοτι τι θα πει να χασμουρηθει η Γη...? θα πει που οταν ερθει η ωρα της η Γη θα διαλυθει, θα ψοφολογήσει εις τα εξ ων συνετεθει και παπαλα, και ο επιλογος, που τον εβαλα χαριτωμενο και μακαβριο μενουετοσαραμπάντε κτλ, σαν κιαυτο που χόρευαν οι Βρυκόλακες στη Νυχτα των Βρυκολάκων του Πολάνσκι, ειναι για να δειξει πως η Γη μπορει να χασμουρηθει μεν και να τα κακαρωσει αλλα τα ''κοκκαλα'' θα εξακολουθουν να ζουν και να , ας πουμε, διασκεδαζουν στην αιωνια αιωνιότητα. Χα! Ωραια τα ειπα ο πούστης [με την καλη εννοια βεβαια]
Αυτά μου κουβαλησε το πίμα του Βάσκο, να μην αβασκαθει, αυτα εκανα μουζική και τωρα λέξε.
Αρκίδια παίζει. Άντε, κάνε κάτι να το ακούσωμεν
Λουάνα
ΛΟΥΑΝΑ ΚΟΥΛΟΥΑΝΑ
Η ΑΘΗΝΑ ΜΠΗΚΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΣΩΡΟ ΑΛΛΟΙ.
ΚΟΥΝΑ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ ΣΩΣΤΑ Ή ΑΛΛΑΞΕΤΟ.
Λοιπόν εγώ αυτόν τον ποιητήν τον Πόποβόσκα δεν τον ήξερα και νόμιζα ότι οι στίχοι ήταν δικοί σου και ήθελα να σου γράψω ότι είσαι ένας καλλιτέχνης που δεν κοροϊδεύεσαι γιατί οι στίχοι είναι πολύ δυνατοί: σχεδόν σαν ΧΡΩΜΑΤΑ που αιωρούνται στο σκοτεινό στερέωμα.
Τώρα που ξέρω ότι είναι ξένοι στίχοι αλλά η μουσική δική σου σκέφτομαι ότι ΕΙΝΑΙ το " ντύσιμο" που τους έκανες που τους κάνει να μοιάζουν με χρώματα. Ισως δεν μπορώ να καταλήξω αν είναι οι στίχοι που κοσμούν την μουσική σου ή το αντίθετο. Πάντως το αποτέλεσμα είναι χρώματα μέσα στην ΜΕΓΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗς αιωΝΙΌΤΗτΑς.
Άνα γειά σου καρδούλα μου Ντιανούλα!
Αυτό ηθελα να ακουσω απο εναν εστω ακροατή.
Πως μπορεσα να ζωγραφίσω , όχι το ποιημα, γιατί ο Πόππα είναι μεγας αλίτις πιιτίς, αλλά αυτά που το ποίημα μου έχωσε μεσα μου εμένα.
Εικοσι χρονια αυτο το τραγουδι περιμενε τον ακροατή του και τον βρηκε.
Ανεκδοτολογικά, με την ποίηση δεν τα παω καλά, δεν τη γουσταρω και εχω διαβασει ελαχιστα.
Ενα απογεμα, τοτε, ειχα μπει στον Μπασρμπουνάκη,στη Σαλονικη, στο Συντριβάνι, κατω απο το ΑΠΘ, και αγορασα 2-3 βιβλιαρακια, αναμεσα και τα ποίματα του Πόπα, μου αρεσε το ονομα του ποιητή διότι.
Μετά απο 5-6 χρονια που εγραψα σε μουσική αυτο και ενα αλλο ποιμα του, το ΚΟΚΚΑΛΑ, μου αρεσε πολύ και αποφασισα να παω στο Βελιγραδι να τη δωσω στον ιδιον.
Πηγα λοιπον στην πρεσβεια της τοτε Γιουγκοσλαυίας να παρω τη διευθυνσή του και ο υπάλληλος μου ειπε οτι πριν ενα μηνα ειχε πεθανει ο ποιητής.
Λοιπον, στενοχωρέθηκα οσο λίγες φορες στη ζωή μου, δυο μερες δεν εβαλα μπουκιά στο στόμα μου, ηταν σα ναμαθα οτι ειχε πεθανει καποιος αδερφός.
Ετσι ειναι οι μεγάλοι ποιητές. Τους αγαπάς, τους ερωτεύεσαι.
Κύριε Γούφα,
με προσοχή περισσή αφουγκράστηκα τον Πόπα.
Νομίζω ότι ο τίτλος πρέπει να αλλάξει και να βάνεις ...η ανάσα του νεκρού.
Και βέβαια κάτω από το απλοϊκό κομμάτι, ο που κατέχει, αναγνωρίζει το ταλέντο σου.
Δεν πρόκειται ασφαλώς για μουσική φρακταλάιζτ. Είναι πρωτόλεια
Με τιμή Ρούλης
Κύριε Γούφα,
και πάλι με προσοχή....την Αχ Αιρουσία
........
και πάλι τα ίδια έχω να παρατηρήσω.
Ο τίτλος τώρα, προτείνω να γίνει ......jardin de bagatelle....
Και να μην επιμένεις περί φρακταλισμού, ότι ανάγεσαι στο λαϊκόβλητο .....με τον βήχα και τα λόγια, φκιάνει ανώγεια και κατώγεια.
Εκ σάλου, τί σε μέλει αν είναι τέτοια ή αλλιώτικια; Αφού όπως διακυρήσσεις, το θέμα είναι να τη βρίσκει ο άτομος χοντρά.
Και απαξάπαντες είμαστε βέβαιοι ότι έτσι συνβαίνει με σένα.
Τί σκατά αποζητάς γνώμες;
Ξαναρούλης
Α, και κάτι ακόμα. Πριν δεκαργιά έτη, της μοδός και δη της νεολαιός της πλακός και ξενερουά, ήτον ένα ρεύμα με τον χαρακτηριζμό ...ΤΣΙΛΑΟΥΤ....
Για άκουσε ολίγον και θα αγγιχτείς
Ξαναπαλιρούλης
Κυριε ΚΑΡΟΥΛΙ
Προτολιος εισαι και φένεσαι!
Τι θαθελες να ειναι μπρε? Πιανει ενας μαλακας ενα οργανακι για πρωτη φορα στα χερια του, και ψαχνει να δει πως δουλευει, τοσο λιγο σκατα ξερει, και καθεται και σενα μηνα γραφει αυτα τα παραπαπαρια. Και μας λες οτι ειναι προτολεια? Τι θαθελες να ειναι βρε? Δευτερολεια η απειρόλεια? Πρωτολειαο ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ.
Αλλου ειναι το νοημα και πρεπει να τοποθετηθεις.
Οτι ο καθενας μπορει να κανει ''πρωτολεια'' μουσικη και ζουγραφικη κτλ κτλ και να την καταβρισκει και με τη διεργασια και με το αποτελεσμα και να αφηνει τα δευτερολεια στους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ της .... ''τεχνης'', στους συλλεκτες τους, στα μουσεία και στο χρηματηστηριο των καλων τεχνων.
Ανα μπραβο.
Και φρακταλς ειναι γιατι ετσι γουσταρω εγω! Ακου τα δυο επομενα και ελα να μου πεις.!
Ευχαριστώ πολύ.
Είναι νύχτα στην αρχή, σκοτάδι.
Μετά σα να κοιτάς τη Γη από ψηλά και σιγά-σιγά να την πλησιάζεις,
Για λίγο σκανε χρώματα ανατολής,
μα όσο πιο πολύ κατεβαίνεις μοιάζει παντού να απλώνεται φως της ερήμου.
Τότε, τα κόκκαλα αρχίζουν το τραγούδι τους.
Την ώρα που αυτά περιμένουν τη Γη να χασμουρηθεί και σωπαίνουν, ένα οριζόντιο βλέμμα διατρέχει την έρημο με ταχύτητα που αυξάνει, μετά χαλαρώνει και για λίγο στροβιλίζεται, καταλήγει να λικνίζεται απαλά, κάνει στροφή και
ξεκινά να επιστρέφει κοντά στα κόκκαλα.
Δεν ξέρω τι γίνεται μετά η μουσική τελειώνει πριν τα φτάσει.
Aχ Melenenia μας,
Δε μπορεις να φανταστεις πόσο χαίρομαι που σου άρεσε...
δεν ηθελα με τιποτα να προδώσω την αισθηση που σου ειχε αφήσει το ποίμα αυτου του καλού μας Βάσκο Ποπα....
Πολυ ομορφα, πολυ ομορφα...
ο Γουφίνος σου.
Πολύ χαίρομαι που είμαι σωστή αΚροατις. Ολες οι κροάτισσες εξ άλλου αφουγκράζονται σωστά τον ποιητή τους λόγω κοινής ρίζας....
Δημοσίευση σχολίου