Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Νά γιατί τον γουστάρω αυτόν τον Ρουφίνο τελικά...!

.
5.43 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ

Ἐκβάλλει γυμνήν τις͵ ἐπὴν εὕρῃ ποτὲ μοιχόν͵
ὡς μὴ μοιχεύσας͵ ὡς ἀπὸ Πυθαγόρου;
εἶτα͵ τέκνον͵ κλαίουσα καταδρύψεις τὸ πρόσωπον
καὶ παραριγώσεις μαινομένου προθύροις;
ἔκμαξαι͵ μὴ κλαῖε͵ τέκνον· χεὐρήσομεν ἄλλον͵
τὸν μὴ καὶ τὸ βλέπειν εἰδότα καὶ τὸ δέρειν.

==============

Τσίτσιδη την πετάει έξω απ’ το σπίτι ο κάθε κιαααρατάς
άμα την πιάσει μ’άλλον!
Σα να μη ξενογάμησε ποτε αυτός, χά!
λες κ’είναι αγαμίας, λες και είναι ο Πάπας!
Έτσι που κλαίς μωρούλι θα το καταφάς το μουτράκι σου,
θα πλευριτώσεις καθισμένη στο κατώφλι του τρελού.
Φύσα τις μύξες και πάψε τα κλαματα μωρό μου.
Πάμε, θα βρούμε κάποιον άλλον εμείς,
κάποιον που δεν θα ξέρει ούτε να βλέπει ούτε να βαράει.
.
.μεταφραση εμού του ιδίου οφκόρς.
.

2 σχόλια:

γεράσιμος μπερεκέτης είπε...

Έτσι το είχα κάνει πριν και δέκα χρόνια ... (αψευδής μάρτυς η ημερομηνία αποθήκευσης των γουίντους: 23-4-97).

Τήνε πετάει έξω απ’ το σπίτι ο κύριος, άμα την πιάσει να τον κερατώνει,
λες και δεν ξέρει τί ‘ναι κέρατο, ο άσπιλος κι αμόλυντος;
Γι’ αυτό, παιδί μου, κλαίγοντας, με τα νύχια σου γδέρνεις τα μάγουλά σου
και θα ξυλιάσεις μες στο κρύο στο κατώφλι αυτού του μανιακού;
Σφούγγισ’ τα δάκρυά σου και μη κλαις, παιδί μου και θά’ βρουμ’ άλλον,
έναν που δε θα ξέρει, ούτε να βλέπει, ούτε να δέρνει.

Το δικό σου είναι πιο ορμητικό - πιο ... πιάτσα.

Γουφ είπε...

Γέρας Μπερκέτειον

Δεκα χρονια, αχ, δεκα χρονια πριν, ε?
Ωστε ειμεθα συμμεταφραστές Ρουφοινολόγοι!
Υπέροχον!
Απλά εγω ειχα την εικόνα καποιου που ηθελε να πέρει απο τον κιαρατά την εξωπεταγμενη, να την ''σπιτωσει '' και γιαυτό εβαλα μωρο μου αντι για παιδί μου.

εχεις μεταφρασμενο κατι αλλο μωρε, αφορμη ψαχνω να περασει η ωρα, τι? λεκσον να το μεταφαρασίσω και γω

ακου δεκα χρονια πριν...

ατενιζουμε το παρελθόν με αισιοδοκσία και το μελλον με κατανόηση!