..παις ειμί γας και Ουρανού αστερόεντος·..

.

.
Ευρήσσεις δ' Αΐδαο δόμων επ' αριστερά κρήνην,
παρ' δ' αυτήι λευκήν εστηκυίαν κυπάρισσον
ένθα κατερχόμεναι ψυχαί νεκύων ψύχονται.
ταύτης της κρήνης μηδέν σχεδόν εμπελάσειας.
ευρήσεις δ'ετέραν, της Μνημοσύνης από λίμνης
ψυχρόν ύδωρ προρέον· φύλακες δ' επίπροσθεν έασιν.
ειπείν· παις ειμί γας και Ουρανού αστερόεντος·
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον· τόδε δ' ίστε και αυτοί.
δίψηι δ' ειμί αύη και απόλλυμαι· αλλά δότ' αίψα
ψυχρόν ύδωρ προρέον της Μνημοσύνης από Λίμνης.
καυτοί δώσουσι πιείν θείης από κρήνης,
και τότ' έπειτ' άλλοισι μεθ' ηρώεσσιν ανάξεις.

..............Ορφικος υμνος............
===================================

Θα βρεις μέσ΄του Αδη τα κτίσματα, προς τ΄αριστερά,
μία βρύση,
μ΄ έναν λευκόν κυπάρισσο να στέκει δίπλα της
Εκεί
κατερχονται οι ψυχές των νεκρών και πετρώνουν
Αυτήν τη βρύση ούτε καν να την πλησιάσεις,
τρέχει απ΄αυτή το νερό της Λησμονιάς.
Θα βρεις μιαν άλλην
με νερό δροσερό
που έρχεται απο την πηγή της Μνημοσύνης,
κι έχει μπροστά της φύλακες.
Θα τους πείς.
Παιδί είμαι εγώ της Γης και του Έναστρου Ουρανού.
Και από τον ουρανό βαστά η γενιά μου, το γνωρίζετε.
Καίγομαι απ΄ τη δίψα, χάνομαι.
Δώστε μου δροσερό νερό να πιώ
αυτό που κατεβαίνει από της Μνήμης την πηγή.
Κι έτσι από τη θε΄ι΄κιά τη βρύση
θα σου δώσουν
να πιείς
και μαζί με όλους τους άλλους
ήρωες
θα ζεις και θα βασιλευεις.

.
.