Η Ανθρωποθυσία ως ΄Υψιστο Αγαθό.

Σήμερα είναι η πρώτη φετινή ζεστή βραδιά. Κάθεσαι στην αυλή με το φανελάκι. Θέλω να πω, πως δε χρειάζονται και πολλά λόγια κατω από τον παραπάνω τίτλο, εφόσον και η μεγαλύτερη ισως από τις τρέχουσες θρησκείες στηρίζεται στην εκούσια θυσία του Υιού του Ανθρώπου. [και του Θεού φυσικά ].
Επιτυχείς, πλήρως αποδεκτές από τους Θεούς, ήσαν πάντα οι ανθρωποθυσίες όπου το σφάγιο αποδέχονταν την αποστολή του, συμμετέχοντας στην προσφορά.
Τώρα που σηκώθηκα να φορέσω μπλουζάκι μου φάνηκε πως είδα βάτραχο μεγάλον στον κήπο, Φρύνο, αλλά πλησίασα και διαπίστωσα ότι επρόκειτο για κουκουνάρα. Στις Κουκουναριές στη Σκιάθο έχω να πάω καμιά τριανταριά χρόνια, στην Αρκούδα στη Θάσο τριανταπέντε.
Οι κοινωνίες αλλάζουν, αλλάζουν όμως δύσκολα. Ως παλαιό θα ονομαστεί κάτι μόνον όταν θα εμφανιστεί το νέο. Εχει καθήκον λοιπόν το παλαιό να αντιδρά, όπως και το νέο, να περιφρονεί.
Πάντως αυτά που μαζεύτηκαν και πετάνε δίπλα μου στο φως που κρατώ αναμμένο σίγουρα είναι νυχτοπεταλούδες, αποκλείεται να είναι ιπτάμενες κουκουνάρες. Ζεστή βραδιά, σκοτεινή, πλήρης άπνοια και στον ουρανό τα γνωστά.
Η κοινωνία λοιπόν αντιστέκεται στην αλλαγή και οχυρωμένη στις παραδόσεις, τα ήθη, τους άγραφους νόμους, διατηρεί την τάξιν των πραγμάτων της. Και η πυραμίδα της ως κορυφή, προς επιβεβαίωση της ισχύος και της ακμής, φερει την Ανθρωποθυσία.
Μη σας παραξενευει αυτό. Και εγώ καθόλου δεν παραξενευτηκα που ειδα λιγο πριν ότι δεν ήταν βάτραχος αλλά κουκουνάρα. Μάλιστα τώρα, μαζί με τον απόηχο ενός μακρόθεν βαίνοντος αυτοκινήτου οχήματος ακούστηκε ένα νυχτοπούλι, γκιόν! γκιόν! από τη ρεματιά ίσα μπροστά. Χτές βράδι ειχε ένα αηδόνι, αριστερά απ’ το ρυάκι που ακόμα ψιλοτρέχει. Παρ΄ όλα ταύτα, αν και το αηδόνι το βράδι κελαηδάει, δεν ορίζεται σαν νυχτοπούλι από όσα ξέρω.
Θέλω να πώ, πως όταν σταματήσει η βεντέτα στη Κρήτη, όταν ολοι πεισθούν δηλαδη πως πάει, τέλειωσε, τοτε θα καταρεύσουν αυθωρεί και τα ήθη και τα έθιμα και με τα φορέματα των πατεράδων θα ντύνουν πλέον ανδρείκελα που θα διακοσμούν αιολικά πάρκα, και όλα τα χωριά της, εως και το κορυφότερο, θα Φαρκαδονοποιηθούν παραχρήμα.
Η Ανθρωποθυσία συμβολίζει πως όλα βαίνουν καλώς, και η Αγία Δύναμις είναι Ισχυρή, λειτουργείστε λοιπόν άνετα, ακριβώς όπως σας εδίδαξαν οι μουγκοί διδάσκαλοι. Η κοινωνία μας παραμένει Αθάνατη. Ειδικά λοιπόν στην βεντέτα ο εκτελεστής, δηλαδή ο ιερέας-θύτης, ο χριστός, ο οποίος και θα επαληθεύσει ακόμα μια φορά πως όσα βιώνουμε είναι υπαρκτά επειδή τηρούμε απαράβατα τους κώδικες, γνωρίζει πως μόλις χυθεί το αίμα του σφάγιου, αυτός ο ίδιος θα μεταλλαχτεί σε μελλοντικό υποψήφιο θύμα, το γνωρίζει και το αποδέχεται. Η Τελειότητα.
Τωρα τι μούρθε αυτή η μακαβριότης τέτοια ζουμερή καλοκαιρινή νύχτα, δεν ξέρω τι να πω… Μάλλον οφείλεται στα σεμινάρια περι της βαρβαρότης που ανάλαβαν να μας κάνουν προευρωεκλογικά αυτοί οι καραγκιόζηδες που διεκδικούν να μας κυβερνήσουν.
.