.
Εαν όλα όσα συναποτελούν τη φύση, τη φύση σου, ακομα και οσα θα μπορούσες να κατανοήσεις αλλα δεν θα το κατάφερνες ποτέ ειναι το έτσι, τότε όλα τα υπόλοιπα ειναι το κοκορέτσι.
Η πλάκα ειναι πως το κοκορέτσι δεν ειναι ανυπαρκτο, υπάρχει καπου εκει έξω και περιμένει τους μάγκες που θα καταφέρουν να περάσουνε τα σύνορά του χωρίς να παρανοήσουν.
Οσο για μένα, είμαι βέβαια στην απόξω ακομα αλλα που θα μου πάει, όλο τον τελευταίο τον καιρό και σα ν'ακουω ενα σσσβιννν... ανείποτο, αυτό θα είναι, οδηγεί στα περάσματα.
Το μόνο που έχω κατα νού είναι μη σπάσει ο λώρος, και δεν έχει γυρισμό. Αλλά μετά λέω πως δε βαρυέσαι... Σίγουρα θα αξίζει τον κόπο. Ε, εσύ τί λές?
.
.
6 σχόλια:
έτσι κι αλλιώς δεν έχει γυρισμό,
έχουμε μνήμη μονόδρομη, μονής κατεύθυνσης
(ο λώρος είναι σαν τα σύνορα,
πολλές οι διατυπώσεις ως να τα περάσεις
μετά, ξεκινάς με τις αισθήσεις άθικτες το ταξίδι)
melen
ετσι ακριβως θα τα ελεγε και ο Δον Χενάρο νομιζω ....
Δον Γουφάν
Nα μου τον γνωρίσεις αυτόν τον Δον Χενάρο!
Ο φίλος του Δον Χουάν ειναι.
κοστασ
αμα φανεις ποτέ καταδώθε υποσχομαι κοκορετσι απο τα χερακια μου και αρκουντως απλυτο για ναναι νοστιμο!
Μπορείς να κάνεις και το εξής: μόλις περάσεις στο κοκορέτσι, να δέσεις την μιαν άκρη της αντεριάς στο έτσι και να πας από την άλλη άκρη και να αρχίσεις να το τρως. Στο τέλος και το κοκορέτσι θα έχεις φάει και στο έτσι θα ξαναβρεθείς.
Δημοσίευση σχολίου