Toν τελευταίο τον καιρό σχολώντας το βραδάκι την ψιλοαράζω στον καφενέ του χωριού διότι διαπίστωσα πως διαθέτει τον καλυτερο κράσο και την ευγενέστερη τσιπούρα πασών των Κυθηρειών, και οσονούπω θ'ανεβασω και καμια φωτο το εσωτερικό του να θαυμαστε τι θα πει μινιμαλισμός της δεκαετιας του 50 διοτι απο τοτε εχει να μπει νεο πραμα εκει μεσα αν εξαιρεσεις μια ασπρομαυρη τιβιπίτσος που τις χάρησε ο Πατακος στα καφενεια των χωρίων τότε και τωρα πλεον δεν δουλεύει μεν αλλα παραμενει στο ραφι.
Προχτές το βραδι ανέλαβα ως ιατρός ψυχών τε και σωμάτων να αποδείξω οτι ο ιός των χοίρων δεν μεταδίδεται δια της κρεατοφαγίας και ως νεος Γουφομπερλουσκόνι, -έπεσε κι ενα στοίχημα- ειπα να καθαρίσω τριάκοντα σουβλάκια εντοπίου σπιτικου χοιρείου κρέατος μονορούφι αλλά στα δώδεκα περάδωσε το πνευμα ο υιός του Χοίρου κι εχασε το στοίχημα, στην φώτο μελαγχολικός ατενίζει τα εναπομειναντα.
Ενα σουβλάκι ειναι λίγο, πολύ λίγο,
δύο σουβλάκια ειναι λίγα, τι να πω,
τρια σουβλάκια ειναι λίγα, πολύ λίγα,
φέρε τριάκοντα να παθω το σκασμό !
.
9 σχόλια:
...μακριά, πολύ μακριά, υπάρχει
πρέπει να υπάρχει.....
σοκαρίστικα για μια στιγμή
έτσι έγινε (ναι, εκ του γίγνομαι)
ο καπετάν Φανούρης όταν εξ αιτίας της ελλειπούσης λειτουργίας της δεξιάς κατά γόνυ αρθρώσεως σταμάτησε να μπαίνει στην βάρκα του και ν ανοίγεται στο πέλαγο
στα ογδόντα πέντε του έτσι έγινε το βλέμμα του, εκβαλλόμενο από μια στοχαστική βεβαιότητα περί του μηδενός,
αλλά καθόλου δεν τον ενοχλούσε, διότι -νόμιζε τουλάχιστον- πως πλέον, γνώριζε
και μήτε πόνος, μήτε κόπος τον έφερναν να βογγάει ή να διαμαρτύρεται
ως και αυτή η ελαφρά -από κόπωση της πληρότητας- απορριπτική διάθεση εγγραφόταν στο βλέμμα του
νόμιζε τουλάχιστον
συγχαρήκια λοιπόν ω εις ΑΑΩΦΑ δια την ταχεία πρόοδο της μετεξελίξεώς σου ενώ, είσαι ακόμα τόσο νέος
-προσπαθώ να συλλάβω την φωτο σου στα 85 σου-
Κική
κι
Koίτα μη μου σκάσεις πριν τα πιούμε παρέα στο βωμό του Διόνυσου,ε;
σουβλακοφαγία με μέτρο!
φιλιά
Melen OLE!
Melen OLA!
Aπο μεζέδες η ακτη του Ατλαντικού πως συμπεριφέρεται?
Καλοσόρισες πίσω στο Αιγαίο.
Kikίτσα
Καταρχην αιωνία η μνημη του θαλασσόλυκου καπταν-Φανουρή!
Εν συνεχεια το ιδιο βλεμμα ειχα απο εφτα χρονω, μπορεις να το δεις ανατρεχοντας πεντεξοχτώ ποστ πιο πισω...
Το απόχτησα τη μερα που μας μαθαινε ο δασκαλος για τον Μεγαλεξανδρο και τον ρωτησα, Κύριε. Κύριε! ο Μεγαλέξανδρος τωρα που ειναι πεθαμενος τοσα πολλα χρονια το καταλαβαινει οτι ολος ο κοσμος μιλαει γιαυτόν? και ο Κύριος ζητησε να δει την επαυριον τον κηδεμόνα μου... και ο γερος μου αντις να με τρεξει αμεσως σε παιδοψυχολόγο να προλαβει το παιδοκακό, αλλα και ουτε που υπήρχαν τοτε αυτοι οι αγιοι ιατροι οπως και δεν υπηρχαν βεβαια και οι ορθοδοντικοι, οι ηλεκτρονικοί, οι αστροναυτες και αλλα πολλα χρησιμα επανκελματα, μου απαντησε ως ειλικρινης τυπάς πως οχι, δεν το καταλαββαινει ο Αλεκος χαμπαρι δεν παιρνει και τοτε ανεκραξα ματεωτις ματεωτιτων τα παντα ματεοτις και τορικσα στο πεογλύφανον απο ορθρου πρωίας....
Κανε υπομονη να το δεις και στα εκατον πεντε διοτι.
αχ και νά τανε μόνο οι μεζέδες και τα κρασιά..
Πέρνα καμιά βόλτα από τον Μελέαγρο..
:)
Πεινάω και κάνω δίαιτα. Τσιριγώτικο χοιρινό, μαγικές λέξεις. Πάω να τις ονειρευτώ.
KAΠΤΕΝ
μη το ζηλευεις το ντοπιο χοιρινο, μεθαυριο αποπλεω για ανικύθηρα και κανονισαμε να μας περιμενει ντοπιο αγριοκάτσικο, 20 ευρά το κεφαλι όσο και να φάμε!
Οταν φάγαμε δηλαδή τρείς άνθρωποι 130 σουβλάκια, δέκα μπιφτέκους, πσομιά, πολλέσπατάτες και καθόλου σαλιάτα, μόνη μου τα έφαγα η χορεύτρια;
Ησε προδότης. Σταμάτησες στα δώδεκα; πρέπει να ήσαι ασθενής αντικύθηρος, φίλε μου.Ετσι όπως ήσαι στο φιζίκ, σε κόβω ν αντέχεις τουλάχιστον 25.
Αρα κάτι άλλο έφαγες και δεν το θυμάσαι. Αυτό έπαθες.
πετ
τα θυμασαι με ακριβεια διοτι επληρωνες τον λογαριασμον !
Τρίγλια λεγοταν το χωριο που τα καταβροχθιζαμε καθε που επιστρεφαμαν απο Χαλκιδική?
Δημοσίευση σχολίου