Θεός δεν ειναι εκδρομή. Μήτε Παπαδιαμάντειον περιγράφημα..

'
Χτες βράδι εις τον καφενέ μου θύμισαν πως σήμερα θα ειχε πρωί πρωί λειτουργιά στον Θεολόγο, παλαιότερα προφτασα κατι αποδειπνα στο πανηγυράκι του με κατι μάσες και σούρες μέχρι τελικης πτωσεως αλλα αυτά οπως και άλλα τοσα εκσέλιπον πλεον. Πλην ομως εθεώρησα καλόν μιας και εγέρθητος ειμί καθ εκαστην απο ορθρου πρωίας να μεταβώ απο ενωρίς, να ακουσω και το Ευλογητός δηλαδή, και επειδή και ο καιρος που διάλλεξε - βγάζει η γης χορτάρι, να αποθανατίσω ενδιαμέσως την διαδρομήν, αλλά και το 'ξωκλήσι, θυρανιχθέν προ χιλιετίας και χρησιμεύσαν και ως βίγλα κατα τους μέσους αιώνας λόγω που πέρνει μάτι ολες τις θάλασσες, μέχρι και νήσον Κάρπαθον μπάνισα ενα ξάστερο χειμώνα απο εκει πάνω, ναί!, το ορος Όλυμπος!

Πλήν όμως ο θεός με τιμώρησε δια το περιπατητικον της προσκηνήσεως και μου πεσε η μάκινα και μια μονο και αυτη ζαβή βγήκε το μοναστήρι.....

Ευτυχως είχα και προφτάσει μία θέα από τον αυλόγυρο προς Αβλέμονα και Δραγονάρας νήσους..

.. μία προς τα οπίσω, το Γουφοχωρίον ο Κάλαμος..

.. με τας προβατίνας καθως και νέους θαλερούς στάχεις.-


Οπως καιναχει πάντως παρακαλεσα ενα φίλο στο Ξουρίχτι να πάει ν'αναψει ενα καιρι στον Αγιο Πουνέντε στο Προμύρι, και έτσι αύριον πιστευω όχι μονον να αποπλέυσομεν να περιπλέυσωμεν και να καταπλευσομεν στα Αντικύθηρα αλλα και να επιστρέψομεν.

Αμήν [Dada].

.

o Ε-Φοιβος των Αντικυθήρων.

.

Μεθαύριον Θεού θέλοντος και Καιρου επιτρεποντος αποπλέομεν προς Αντικύθηρα, έχομεν και παπά μαζί για να λειτουργηθούμε εις τον αγιο Μύρων, θα κανω και σπονδας εις τον ναον του Απόλλωνα και της Αρτεμης, μαθαμε οτι περισέψαν τα αγριοκάτσικα στο νησί διότι και βαίνομεν να συμβάλουμε στην ισοροπίαν του οικοσυστηματος.

Ελπίζω τωρα να εχω σύμμαχο και τον Αγιονικόλα και τον Ποσειδώνα, οχι όπως πρόπερσι, που τράβηξα μονος μου με τη ''Σαύρα'' κι επιασε καιρός και κλείστηκα δυό μέρες στην Πρασσού καταφυγών στα Γερμανικά πολυβολεία και τρωγων βολβούς.

Εκς άλλου εχω και αρχαιολογικήν αποστολήν, να αποδείκσω ποίος ήτο πράγματιο ο περιφημος έφηβος και τι κρατούσε στο δεκσί του χέρι.

Νεώτερα απο Δευτέραν.

Αν με ακούτε , έτοιμος !

.

.

.

Ο υιός του Χοίρου.

.
Toν τελευταίο τον καιρό σχολώντας το βραδάκι την ψιλοαράζω στον καφενέ του χωριού διότι διαπίστωσα πως διαθέτει τον καλυτερο κράσο και την ευγενέστερη τσιπούρα πασών των Κυθηρειών, και οσονούπω θ'ανεβασω και καμια φωτο το εσωτερικό του να θαυμαστε τι θα πει μινιμαλισμός της δεκαετιας του 50 διοτι απο τοτε εχει να μπει νεο πραμα εκει μεσα αν εξαιρεσεις μια ασπρομαυρη τιβιπίτσος που τις χάρησε ο Πατακος στα καφενεια των χωρίων τότε και τωρα πλεον δεν δουλεύει μεν αλλα παραμενει στο ραφι.
Προχτές το βραδι ανέλαβα ως ιατρός ψυχών τε και σωμάτων να αποδείξω οτι ο ιός των χοίρων δεν μεταδίδεται δια της κρεατοφαγίας και ως νεος Γουφομπερλουσκόνι, -έπεσε κι ενα στοίχημα- ειπα να καθαρίσω τριάκοντα σουβλάκια εντοπίου σπιτικου χοιρείου κρέατος μονορούφι αλλά στα δώδεκα περάδωσε το πνευμα ο υιός του Χοίρου κι εχασε το στοίχημα, στην φώτο μελαγχολικός ατενίζει τα εναπομειναντα.


Ενα σουβλάκι ειναι λίγο, πολύ λίγο,
δύο σουβλάκια ειναι λίγα, τι να πω,
τρια σουβλάκια ειναι λίγα, πολύ λίγα,
φέρε τριάκοντα να παθω το σκασμό !
.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία !

.

Παπάρια!

Φράγκα χρειάζεται μόνο. Απο λίγα ευρώπουλα μέχρι ανεξάντλητα αποθέματα χρυσού, ανάλογα με την περίπτωση.

Αλλά για ποιάν ελευθερία μιλάμε...

Για αυτήν που στερεί από τους Μουσουλμάνους Αδελφούς το κοσμικό κράτος του Μουμπάρακ ή για αυτή που στερούν οι Ταλιμπάν απο τις γυναίκες τους?

Για την ελευθερια των Αθηναίων προμαχούντων ή για την ελευθερία των δούλων τους που πέθαιναν σαν μύγες στις στοές του Λαυρίου?

Για την ελευθερία των τριακοσίων κλπ κλπ ή για αυτη των ειλώτων?

Ή μήπως για την Ελευθερία, που της έχει κάνει το βίο αβίωτο τόσα χρόνια ο σατραποσαρδανάπαλος ο Θανάσης ο άντρας της και δεν εχει δυό φράγκα να του πετάξει τα σώβρακα στη μούρη και να φύγει να ζήσει σαν άνθρωπος? Δηλαδή τί να κάνει? Να ψάχνει στην ηλικία της παρακαλεστά να πλένει σκάλες και νε λέει ''διαθέτω αρετήν διαθέτω και τόλμην, άρα είμαι ελέυθερη!''?

Eκτός εάν ομιλούμε διά την ελευθερίαν του Νγκουρού όστις διέρχεται τον βίον εντός των σπηλαίων τρώγων ρίζας και διαλλογιζόμενος την αιωνίαν νιρβάναν.

Γι' αυτό, και για να μην συνεχίσουμε τις μπουρδοκουλτουροαμπεόφιλοσοφίες, ως διαθέτων ο υποφαινόμενος και αύθονον αρετήν και τόλμην ικανήν σας λέγω πως την ελευθερία συλλογίζομαι μόνο ως το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση το οποίο και το δικαιούται ο πάσα ένας πλην όμως όχι και να το κατέχει σε βάρος της αυτοδιάθεσης του αλλουνού και τέτοια πράγματα όμορφα στον πολιτισμό αυτης της ανθρωπότητας ουδέποτε ευδοκίμησαν και ούτε και πρόκειται πόποτε να ανθοφορίσουν.

Τα περι τόλμης και αρετής είναι Σολομονικές πιιτικί αδεία, μη μασάτε, φροντίστε μόνο για την πορτοφόλα σας,ωστε να σας εξασφαλίσει ανάλογα με το περιεχόμενό της κάποιο ποσοστό ελευθερίας. Και οποιος έχει αντίρρηση ειναι ελευθερος να τη διατυπώσει.

Hommage στον Andy ..............Γούφας '08

.

Ευχές.

Να φας ενα καλομαγειρεμένο μουσακά.
Να ξεχυλίσεις απο έρωτα.
Να πεις τριάντα λέξεις που θα τις καταλάβει μέχρι και ο κουφός.
Τέλος, να βγείς μιά βόλτα στα χωράφια και να ιδεις πως μεγαλώνουν οι φτέρες.

Φτού γαμώτο! Τριανταπέντε έγραψα....
.
.

Ζω σαν τον κάβουρα ψωνίζοντας από τα βράχια και πίνω το κρασί μου στην αστροφεγγιά αναίτια.

.
.

.
Aφιερωμενο στην Άγνωστη Αγγελική.

.

Desperado

η Μαρία Ντολόρες και ο Καπουδάν Πασσάς

.
Έφτασε η Πρωτομαγιά και πρέπει να βαδίσω πάλι μέχρι το γκρεμό να πέσω να πνιγώ στη θάλασσα.
Ευτυχώς όπως πάντα θα ακολουθήσει ο Ιούνιος και θα κρεμάσουμε τα παγωτά στην απλώστρα να στεγνωσουν.
Ζω σαν τον κάβουρα ψωνίζοντας απο τα βράχια και πινω το κρασί μου στην αστροφεγγιά αναίτια.
Πικρή Αλήτεια, πόσο σε έχω επιθυμήσει ....
.
.

.
Ντεζιρέ, γιά λίγο πάψε ... ...

Αίφνης πρίν από λίγο πίσμωσα αφάνταστα. Συλλογίστηκα ότι ψευδούς ανθρώπους, που τραυλίζουν δηλαδή, έτυχε να γνωρίσω αρκετούς αλλά μόνο άντρες. Ούτε κάν μία γυναίκα.

Θα πάρω το δισάκι μου και θα γυρνάω σε πολιτείες και χωριά μέχρι που θα την συναντήσω. Τότε θα μεταμορφωθώ σε Αζώρ, θα την ακολουθώ παντού πιστά και θα κρέμομαι απο τα χείλη της.

Τα βράδια θα κουρνιάζω κάτω απο το κρεβάτι και το πρωί θα τρέχω να της φέρω χαρωπός την εφημερίδα. Όταν θα πίνει το γάλα της θα την κοιτάζω στα μάτια φρόνιμος. Όταν θα υποδέχεται τον εραστή της θα φυλάω στο κατόφλι.

Και όταν πλαγιάζει , θα διώχνω τα πουλιά απ' την αυλή μη την ξυπνήσουν, και θα αφήνω το παράθυρο ανοιχτό ν'αποκοιμίζεται με τις βαριές μελωδίες των Βαλκανικών στρατών που διασχίζουν τα ποτάμια.
.
.

τα οψόνια της αμαρτιας θανατος.

.
Rolling on the river

Ήμαρτον παει να πει έκανα λάθος.
Λάθος δε παει να πει παραβίασα τη φύση.

Για παραδειγμα
ετρεξα με το αμαξι
στη βρεγμενη ασφαλτο
περσότερο απο οσο αντεχε
η προσφυση των εφθαρμένων μου ελαστικων
και η γωνία camper
τά'φτυσε κ'ειδα τον ουρανο αναποδα.
Λογικό.
Τραυματισμό επισύρει σοβαρον
εως και θανατον.
Ολα τα υπόλοιπα ειναι μαντροτοιχος μιας δολιοφθορας.
Μη μασατε.
Η Ταταμπού ηταν η συζυγος του Ποκοπίκου.
Αγνοήστε τα.

Το μονον να προσεχετε την προσφυση οταν οδηγάτε.
.
.

Because I used to love her, but is all over now.. THE ROLLING STONES

/
Tο αυτόθι πόστιον ποσως βεβαια ενδιαφέρει το πολυπληθες και προσφιλεστατον αναγνωστικο κοινό πλην ομως δικαιουται ο Ποστάρας ενίοτε να κανει το κεφι του. Εκ των ενδιαφερομενων ο ενας ονοματι Σπύρος, εξηφανίσθη δια παντως ως απολύτως τεθνεώς, ο ετερος ονοματι Βασίλης, εξηφανίσθη Νικολουλείως πως αλλα μολις πριν ενα λεπτο βρηκα καποια ιχνη του και ανεθεσα στον Οεό Πετεφρη να εξιχνιασει διοτι εγω φοβουμαι, ο δε Μακιαβέλλης ειναι ο Δασκαλος Γκετζ που θα ειδοποιηθει να το ποστοδιαβασει. οι αλλοι δυό ειναι γνωστα και μη εκσερετεα ιπποκείμενα... Την προς Κορινθειους ταυτην επιστολη μου εστειλε ο Θεός που κραταει αρχεια απο κτισεως κοσμου και τελικα, καλα κανει. Εγω τον ειχα βαφτισει θεό αλλα κανει οτι το κσεχασε διοτι.....αχ αχ!



Προς τους Βασίλη Βρέζα, Σπύρο Ζερβό, Πάνο Θεοδωρίδη

Σας γράφω τα ακόλουθα, άν και θα προτιμούσα να σας τα ανακοινωνα προφορικά, πράγμα που μου είναι αδύνατο μετά το εντελώς προσβλητικό «μανιφέστο» που μου παρουσιάστηκε από μέρους του Πάνου με τις υπογραφές σας (εκτός του Βασίλη Βρέχα, πράγμα που ιδιαίτερα εκτίμησα) καθώς και την αναβολή της ορισμένης γιά την Τετάρτη 27 τρέχοντος γενική συνάντησή μας.
Δεν γνωρίζω κατά πόσον υπογράφτηκε (από όσους το υπόγραψαν) με αίσθημα ευθύνης και σοβαρότητας. Το χαρτί αυτό που μου ανακοίνωνε ότι τα «μέλη του FOw club» με αποβάλουν «ισοβίως» από το «κλάμβιον», από την παρέα. Δεν γνωρίζω ακόμη την βουλή του Βασίλη Βρέζα, άνκαι είμαι σίγουρος γιά την ευθυκρισία που τον διακρίνει.
Γιά τον Πάνο, η όλη υπόθεση δεν είναι παρά μία μεγαλόπρεπη φανφάρα, με φουσκωμένο λόγιο τυπικό, ένα «επίσημο έγγραφο»(!) «δακτυλογραφημένο μάλιστα» με ύφος ισάξιο τουλάχιστον με την διακηρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που του δίνει την ευκαιρία να βρεί γιά λίγο τον φανταστικό κόσμο που μέσα του ζεί. Το FOW club, όταν το ιδρύσαμε ο Πάνος κι εγώ[που],δεν ήταν παρά ο σκελετός και το σύμβολο της ενότητας της παρέας,χρησιμεύει τώρα γιά να δώσει βάρος στη διάλυσή της.
Γιά τον Σπύρο ίσως είναι ένα αστείο.Πολύ χοντροκομένο όμως. Γιατί με θίγει καίρια και με αναγκάζει αμέσως να αποσυρθώ και να ψυχράνω «κατ΄επιταγήν» τις φιλικές σχέσεις μαζί σας.Και αυτό μολονότι δεν έχω κανένα προσωπικό μαζί σας γιά να το κανω.
Ακόμη και μετά το τέλος αυτής της υπόθεσης θα διατηρώ από μέρους μου τα ίδια αισθήματα της φιλίας που έτρεφα γιά όλους εσάς, γιά όλα τα μέλη της παρέας εκτός από ένα. Αυτό που δημιούργησε «εκ των μη όντων» όλη την αισχρή αυτή υπόθεση και που με καθαρά μακκιαβελικές δολοπλοκίες και συκοφαντίες παρέσυρε τον Πάνο να ζητήσει την αποβλή μου σαγηνεύοντάς τον με τον επίσημο τόνο που θα έδινε στην υπόθεση και μοιράστηκε την ευθύνη μαζί του.
Και το γράμμα αυτό δεν έχει τον χαρακτήρα καμιάς απολογίας.Το αντίθετο. Εγώ τον κατηγορώ.
Γιατί αφού πρώτα ζήτησε να διακόψει μαζί μου τις φιλικές σχέσεις(πράγμα που κανείς δεν του αρνείται το δικαίωμα) μετά από αδιάκοπες προσβολές που μου΄εκανε μπροστά στα άλλα μέλη της παρέας που τις ανέχτηκα ως ένα ορισμένο όριο γιά την ενότητα της παρέας αυτής,θέλησε να ικανοποιήσει τον υπερφίαλο εγωισμό του, με τούτη την πράξη,την απόσχισή μου απ΄αυτήν.
Και σας καλώ ,τους υπόλοιπους που υπογράψατε την παρωδία εκείνη της επίσημης ανακοίνωσης να ανοίξετε τα μάτια σας και να δείτε τι κρύβεται και ποιός και γιατί πίσω από αυτήν,αν και είναι αργά πιά,γιατί παρά το ότι διατηρώ προσωπικά τα φιλικά μου συναισθήματα και γιά όσους ακόμη την υπογράψανε, κάτι το απροσδιόριστο που μας ένωνε, το έχετε σπάσει. Αυτό ήταν και το τελικό αποτέλεσμα που ζητούσε ο Μακιαβελικός νούς που διηύθηνε όλη την υπόθεση. Δυστυχώς το βοηθήσατε.
Οσα γράφονται τα απευθύνω προσωπικά στον καθένα σας και λυπάμαι που δεν μου δώσατε την ευκαιρία να σας τα πω προφορικά. Αδιαφορώ γιά τις ομαδικές γνώμες που θα ανταλλαξετε και τις κρίσεις στις συζητήσεις σας. Θέλω μόνον να σας βοηθήσω να δήτε την αλήθεια, και να την παραδεχτείτε, έστω και σε μιά λιγόστιγμη επαφή με τον εαυτό σας,αν δεν έχετε το θάρρος να την παραδεχτείτε δημόσια ανάμεσά σας.
Λεω το θάρρος, γιατί βλέπω την επίδραση που έχει πάνω σας ο εγωισμός του ανθρώπου τούτου. Θα σας ρουφήξει, όπως άρχισε να κάνει κι όλας με την πιό «εκδηλωτικά» ισχυρή προσωπικότητα της παρέας.
Οσο γιά τα επιχειρήματα που προβάλονται σαν αιιτολογικά της αποβολής δεν είναι καθόλου σοφιστικό σχήμα το ότι δεν χρειάζονται καν ανατροπή γιατί δεν ευσταθούν.
Κατηγορίες όπως οι εξής:
Παίζω βασιλάκι ασανσέρ (!) κτλ, ενώ ο Πάνος και ο Βασιλείου παίζουν και το ότι προσπαθώ να τα μάθω σε μέλη της παρέας ενώ ο ίδιος ο Πάνος με έμαθε πρώτος.
Το ότι χρωστώ «υποθετικά» χρέη ενώ κανείς δεν έχει αυτήν την στιγμή ανοιχτό λογαριασμό μαζί μου, κι ούτε είχε ποτέ γιά πολύ (πχ Βασίλης-Σπύρος) κι ενώ έχουν γίνει σε βάρος μου αρκετά παιχνίδια με πορτοκαλάδες που κοστίζουν δήθεν 8 δρχ μιά και μιλάμε γιά χρήματα.
Το ότι κάνω παρέα με «υπανάπτυκτα ανθρωποειδή» ενώ εκτός που ποτέ δεν έθεσε κανένας σαν όρο στα μέλη της παρέας να έχουν σχέσεις με άλλα πρόσωπα και που δεν θά΄πρεπε καν να γίνεται σύγκριση ανάμεσα στην σημασία, την έννοια της δικης μας παρέας και της δικής τους, μιά και σχέσεις απλές ήταν και μιά που κανείς δεν σκέφτηκε να κατηγορήσει ως τώρα μέλος της παρέας γιά τις σχέσεις του με κάτι τύπους ποδοσφαιρόφιλων Παοκτζήδων ισάξιων σε εμφάνιση, διάλεκτο και διανοητικό επίπεδο με τα «ανθρωποειδή»και πολύ περισσότερο να ζητήσει την έξοδό του από την παρέα.
Κατηγορίες όπως αυτές δείχνουν μόνες τους την ταπεινή πρόθεση αυτού που τις χρησιμοποίησε γιά να στηρίξει την αποβολή μου ικανοποιώντας τον εγωισμό του.
Αυτά φίλοι μου.

Θα παρακαλούσα τον Πάνο να δώσει να διαβάσουν τα παραπα΄νω οι Βασίλης Βρέζας και Σπύρος Ζερβός ,καθώς και ο πατέρας του ο κ. Θεοδωρίδης, γιά τον οποίο νοιώθω την υποχρέωση γιά την εκτίμηση που του τρέφω αφ ότου τον γνώρισα να τα ανακοινώσω, εξηγώντας έτσι τους λόγους γιά τους οποίους δεν είναι πιά δυνατόν να επισκεφθώ τον σεβαστό και αξιότιμο οίκο του.

Γιάννης Γιαννούλης

Θεσ/νίκη 28-9-67

ΥΣ Παρακαλώ να μου κοινοποιηθεί το συντομότερο το έγγραφο της αποβολης μιά και με αφορά άμεσα.

-------------------------------------------------------

Το συμπέρασμα μου ειναι οτι απο μικρός φαινόμουνα ποσο ειμαι μαλακας, αλλα το ενδιαφερον ειναι η εξελιξης της μεταμόρφωσης του Καφκα, η οποια θα αποκαλυφθει στο επομενο ποστ, και μαλλον θα εχει ενδιαφερον και για τους Μή εν Οικω.
.
.

Αμπελουργέ αμπελουργε ! τί ώρα είναι ?

άνθος αμπέλου Γιώτης ειναι αυτο?

και αυτος ο φιδολαοκώοντας πόσο χρονων να ειναι?

όσων και ο παλιότοιχος προφανως.

να θειαφίσω τωρα δηλαδή?

ΚΥΡΙΕ ΕΠΙΒΛΕΨΟΝ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΑΙ ΤΗΝ ΑΜΠΕΛΟΝ ΤΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΑΙ ΑΥΤΗΝ ΗΝ ΕΦΥΤΕΥΣΕΝ Η ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΝ ΕΚΡΑΤΑΙΩΣΑΣ ΣΕ ΑΥΤΩ ΕΜΠΕΠΥΡΙΣΜΕΝΗ ΠΥΡΙ ΚΑΙ ΑΝΕΣΚΑΜΜΕΝΗ.

αρχαία επίκλησις προς τον θεόν Διόνυσον ο οποιος ως γνωστον εδωσε εις τον ανθρωπον την αμπελον και τον εμαθε να κανει και κράσσον και να σουρώνει.

Άτιτλο.

.
Την εποχή λοιπόν που το αίμα στο χώμα άφηνε ακόμα λεκέ, τα βουνά μιλούσαν.

Η πόλη έτρεμε όταν περνούσε το τράμ και τα χωριά στά ύπαιθρα πεδία μέναν εκκρεμή.

Βέβαια ο παλμός έκαιγε, ζύμη εφτάψυχη, κουκουλωμένη κάτωθεν βελέντζας ομοιοπαθούς, ενώ τα Μόμεια κατερπιλλάρια σφυριλατιόντουσαν στα Νεορούρεια φαμπρικανάτα έτοιμα για κάθοδο την ώρα που οι Μύριοι αστροβατούσανε στην Πούλια και οι Εννέα διαμοίραζαν τα αχνιστά των κόλυβα.

Δάκρυα, δάκρυα στεγνά δεν αρκούν ούτε και χρησιμεύουν, οι ψυχές πορεύονται χωρίς να νοιάζονται για όσους επέζησαν.

Αυτό που έμεινε είναι αυτό που προυπήρχε.

Ο Τσιμεντίων και ο Τσιμεντοκλής εχθρό έχουν το Χρόνο και θα την ξαναδείς τη Σάμο άμμο και τη Δήλο άδηλο.

Κι αν πάσχω κάπου, κι αν μπάζω νερά από παντου, είναι που όταν ξυπνώ πιστεύω πως αυτό που έζησα ήταν όνειρο.


.




.

Αντε ξανα-μανά στις αμπελοφιλοσοφίες, για να περνάμε ανωδυνα και ειρηνικά...

'
.μηδενί δίκην δικάσεις πρίν αμφοίν μύθον ακούσεις.

κάθε που μπαίνει άνοιξη
κάνω μια βολτα βόρεια
με συγκινεί
το πρωινό
στην παραλία της Καβαλας
το φως άγουρο
ήλιος νωθρός
ζέστα του Απρίλη αναδύεται
και νότιες οσμές απλώνουν
τα βρεγμένα δίχτυα
των ξενυχτισμενων ψαροκάικων

η θάλασσα δεν ανεμίζει
σβύνει
χάνεται
την καταπίνει ο γλαύκος ουρανός

σημαία εκεί ψηλά στο κάστρο όρθια

βοή της πολιτείας που ξύπνησε πίσω μου
διέρχεται τα οχήματα
περπατά στους δρομους
μασουλά
μπουγάτσα
νωχελικά ψωνίζει πέδιλα βουτηγμένα
στον καπουτσίνο

μιά πόλις εγκρεμής
προφυλαγμένη απο τα βουνά της
τα πόδια ανοιχτά προς το Αιγαίο

αυτά τραβάω κάθε που μπαίνει η άνοιξη



======================

Πως γράφουμε ένα όμορφο πίμα.

Φροντίζουμε αποβραδίς να κοιμηθούμε ενωρίς. Στη συνέχεια να δουμε εναν εφιάλτη και να ξυπνήσουμε κατα τις τρείς τα ξημερώματα. Την ξαναπέφτουμε αλλα τα κανονίσαμε να ξαναιδούμε τον αυτόν εφιάλτη και οριστικά βαράμε εγερτήριο κατα τις πεντέμισι, μαύρα κι άραχλα.

Ψήνουμε τούρκικο καφέ με διπλό τσιγάρο, καταπίνουμε το χάπι μας, μασάμε μιά μπουκιά ψωμί, ρίχνουμε έξω μιά ματιά στον ουρανό αν θα έχει ξαστεριά η προσερχόμενη ημέρα και ξανά το ανάβουμε το καμινέτο για ένα νες με γάλα.

Στον καναπέ δίπλα μας έχουμε μολύβι και χαρτί. Αράζουμε τους πόδας υψηλά, εμπρός, στην πλάτη μιας καρέκλας, ωστε να μας κατέλθουν ποδαρώδεις οι ιδέες και να εμπνευσθούμε το επιγενόμενον. Και γράφουμε ως τίτλο ότι μας πρωτοκατέβει ποδαροειδώς.

Εν συνεχεία αρχίζουμε να μιλάμε για κάτι που μας είχε καποτε αρέσει αλλα ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί. Εφόσον λοιπόν ουδέποτε καταλάβαμε για ποιόν λόγο μας άρεσε,
λογικό είναι και τώρα, να μην καταλαβαίνουμε τι γράφουμε περι αυτού. Οπότε στο γραφτό μας, το συντακτικό και η γραμματική πάνε περίπατο, οι λέξεις είναι παραπληρωματικες και όχι ακριβοδίκαιες και τα επίθετα ορφανά.

Εν κατακλείδι φροντίζουμε να εξυπονοούμε και μία προσωπική άποψη πεπαθημένου πάθους, πλην ομως διατυπωμένη τοιουτοτρόπως ώστε να ταυτοποιείται γενικευμένως πως και να γίνεται αποδεκτή απο τον αναγνώστη και ως εδική του παθητική πάθησις.

Κατόπιν το διαβάζουμε και το ψιλοδιορθώνουμε προσέχοντας να υπάρχει ακουστικά ενας ομοιος ρυθμός, πετάμε λέξεις, αλλάζουμε τονισμό, στρεβλώνουμε καταλήξεις, αφθαιρετώντας ανενδοίαστα για το κοινό καλό.

Τέλος την τσαλακώνουμε την κόλα και το πετάμε στα σκουπίδια ή αν έχουμε μπλόκ, το ποστάρουμε εκεί.

.

έχο και γω αρχί α !!

'
.Μου εκάμασι την τιμή να με ονομασουν ποιητή!
Αλλα οι πιιτέ ίνε αλίτε Ως ΓΝΩΣΤΟΝ. Και επειδη εχω και εγω αρχία ΝΑ σημερον τι κομίζω εις την τέχνιν !


----- Original Message -----
From: PANOS THEODORIDES
To: GIANNOULIS
Sent: Thursday, May 11, 2006 4:21 PM
Subject: Μιά ξεχασμένη σελίδα
Την είχα φτιάξει πρίν αρκετούς μήνες και σου την έστειλα με φάξ, αλλά δεν το έλαβες ποτέ. Πάρ΄το τώρα, να καταλάβεις τι σημαίνει ψηφιακη εποχή....

ΕΚ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΤΩΝ ΜΗΠΟΤΕ ΠΑΡΑΧΘΕΝΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ. ΕΡΑΝΙΣΜΑ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΡΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΩΝ ============================================ Ουγκα!
[Σε αποκαλώ Μάριον, ουχι εκ της ηρωίδος σου, αλλα τιμών τον μέγαν αλτοσαξωφονίσταν Μάριον Μπράουν (γεν. 1935) όστις παρήγαγεν μέγα έργον μετά του πιανίστα Μάλ Γουόλντρον,που συνόδευεν εις το κλάμπ 5 SPOT της Νέας Υόρκης την Μπίλι Χολιντέι, άχρι του θανάτου της επισυμβάντος την 17ην Ιουλίου 1959]
Ο Ιωάννης Δημητρίου Γιαννούλης τω Παναγιώτη Θεοδώρου Θεοδωρίδη,κρύπτων την πολυμάθειάν του όπισθεν δρομαίου επιφωνήματος(1983) ==========================================
Πώς σε λένε;κάτσε τώρα να σε γαμήσω!
Ο Γκέτς απευθυνόμενος εις παν ό,τι ομοιάζει θήλυ και κινείται,εν τη ακμή αυτού (1966-1976) ---------------------------------------------
ΓΟΥΦΑΣ: Σπασάν οι μητρόπετρες! ΠΕΤΕΦΡΗΣ Χαχαχα! ΓΚΕΤΖ: Χαχαχα!
Δείγμα θεατρικού χάικου(1974) ============================

Λεζάντα εις την φωτογραφίαν:

(ελληνιστί)ΕΛΕΦΑΣ ΑΝΑΠΑΥΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΟΥΓΚΛΑΝ ΤΩΝ ΓΡΑΣΙΔώΝ

(Διάλεκτος του Κιλιμάντζαρο) ALUFA NTRUMPA A KONTEMA PI GRASSIDA

(Iσπανοειδώς) ELEFA LOSSAHOS A LA HANGKLA DES GRASSIDAS

(Αγγλοσαξονιστί) OLIPHANT RETIRED ON GRASSY JUNGLE

.

.

H αλήθεια ειναι οτι δεν κρατω αρχεια και οτι γραφω το πεταω γιατι με βαραινει. Τωρα πως βρεθηκε το παραπανω, φταιει που το ειχα σωσει... Επισης η αλήθεια ειναι πως δεν ειμαι ποιητής, φλώρος είμαι και ωχι αλιτις διοτι.

Προχτες λοιπον συβαινω στα Βουστάσια και ακριβως οπως οταν φυσαει ο νοτιάς μου ερχεται το αρωμα απο τις αγελάδες του γείτωνα του Γιωργη -και μου αρεσει- πέφτω πάνω σε κατι που το ειχα γραψει [και πετάξει] πριν κοντα τριαντα χρονια και εκτοτε βεβαια ειχε απολησμονηθεί. Ενοιωσα σα να σταματησε ο κοσμος, που ελεγε και ο Δον Χουαν. Επαψε ο μυαλός να δουλεύει και εσιωπησε ο εσωτερικος διαλογος, και κατοπιν τα θυμηθηκα ολα.

Αλλα δεν ειναι αυτο το ζητουμενο. Η γλώσσα που ετυχε να μιλαμε ειναι σα ζυμαρι και στο χερι μας ειναι να πλασουμε τα κουλουρακια ότι σχεδιο θελουμε. Συνθέστε ποίηση αναιδώς, το ποίμα προυπάρχει μεσα μας, αυτό μας γέννησε, μην κουτουλάτε σε ανθολογίες, φιρμες και αξιολογήσεις φιλων και γνωστων. Γράψτε το, απολαύστε το και αφήστετο να χαθεί παραπλέοντας τους ορίζοντες των οριζόντων, τιποτα δεν χανεται, μην το ψειρίζετε και μην το καμαρώνετε, άλλο η Μπάμουσκα και άλλο η ελευθερία της τρέχουσας ζωής,.

.

Δόξα! Δόξα! Δόξα!

.

.

Ποστάκιον Ταμαλλαβούς-Τασιακόν.

.

Δεν ξέρω πώς αλλά αυτή η θρήσκα η μάνα λειτουργεί κάπως σωτηρίως, ανεξαρτήτως αθεοσεβούμενης πορείας εμών των προκοκομμένων... όπως και η πολυσυζητημένη αποστήθιση...
decide
22 Απρίλιος 2009 9:28 μμ.
--------------------------
'

Νομίζω ότι ''δες ιδέ-ες'' θα 'πρεπε να ονομαζεσαι, σχολιαζεις ριχνοντας ιδεες, οπως το άνωθεν χτεσινο οπου καινοφανως αλλα

πολυ σωστα συνδεει την υποχρεωτική ''πολυσυζητημένη απομνημόνευση''. με τη Θρησκαμάνα . [-άλλα της ! ας ειναι καλα η blogoprincess που μου εδειξε καποτε πως να λινκάρω λέμε-].

Μελέτησα εμβριθώς τα παραπεμπτικά λίνκια, -ούτε βλέφαρο δεν τους εριξα- και κατέληξα στα εξής περισπουδαστικά και άκρως πιστημονιοκούλτουρα, -εσεις ομως ριχτε τους μια ματιά, θα ενθουσιαστητε-.

Η Θρησκαμάνα διαθέτει το εξης ανίκατον χάρισμα. Πιστεύει.

Ομοίως η απομνημόνευσις αποτάσσει την κριτική σκέψη προλειαίνοντας την σκολιάν ως προς την πιστην οδηγούσα ατραπόν.

Αμφότεραι εν αγαστή συνέργεια νηπιωδώς μας καθιστουν πιστους και αλλίμονο στο νήπιο το ανίκανο να πιστέψει.

Κατακανόνα μάλιστα, ου μην αλλά γε δη, η Θρησκαμάνα συνιστά ακραιφνήν υπέρμαχο της απομνημονεύσεως εως παπαγαλίας και την επιβαλλει επιμόνως στα νήπια τεκνα της. Πλην όμως ο ''έχων ώττα προσακούειν ακουέτω'' μεγαλώνοντας σ' αυτον τον ψέυτη κόσμο και ντουνιά, θα κλονιστεί ουχί κατα την πιστην αλλα κατα την ευκολοπίστιον διεργασίαν δια της οποίας γινεται κανείς πιστός, και λογικά σκεπτόμενος θα καταλήξει εις την προκομμένην απιστίαν. Και οταν θα συμβει αυτο θα το γνωρίζει ηδη τι πιστις εστι. Και θα την απορρίψει ως συνειδητόν όν και εν γνωσει.

Αυτό μου πρόσφερε η Θρησκομάνα μου και η απομνημόνευση της προπαίδειας.

Αμήν, [dada]
.

ε, και σήμερον, εικοστή δευτέρα Απριλίου. Χα! τη βγάλαμε ακόμα μια μερα...

.

Αμα καλοσκεφτεις πόσα απο αυτα που ισχυριζόμαστε ειναι μπούρδες, θα πεις ΄΄καλα, ειμαι ανίσχυρος πλέον να συλλογιστώ''

Νήπιο, επειδή η μανα μου ητανε θρήσκα, είχα μάθει απέξω όλες τις προσευχές. Αυτό - το οτι ήταν θρήσκα δηλαδή η μακαρίτισα - είχε ως αποδείχτηκε και τα καλα του. Φερ ειπείν ενθυμούμαι το θερος του τότε καιρου στα Μέθανα οπου είχασι παένει γιά ιαματικά λουτρά, απόγεμα, γέρμα του Ηλίου δηλαδή και με κόκκινα χρώματα, στο ξύλινο αίθριο των ενοικιαζομένων εις προσκυνητάς του Υδρόθειου, να κουβεντιάζει με δυο τρεις ακομα θρήσκες και να αναλύουνε την αίρεση του Άρειου, αν και αγράμματες όλες, και θυμάμαι, πως ζωγραφίζονταν στα πρόσωπά των μια φρίκη δίκαιας ικανοποίησης και χαράς όταν εξιστορούσανε το τέλος του Αιρεσιάρχη, ότι τάχα πήγε στον απόπατο και έβγαλε και τα ίδια του τα άντερα και έτσι απόθανε. Και λέγω πως τώρα μου αρέσει αυτη η σκηνή που βίωσα διότι είναι άχρονη, μάλλον πλέον δεν κουβεντιαζονται τωρα αυτα αλλα και τοτε που ακομη ελεγόντουσαν εγίνονταν αυτο ακριβώς όπως και πριν χίλια τόσα χρονια. Και να σας πω κατι? η μηχανή του χρόνου είναι αυτή! Οπως πριν δεκατρια χρονια εδω, σε αυτη την Νήσσο, ενα φθινόπωρο, μαυρα μεσάνυχτα, μαζεύτηκε σύμπας ο λαός και με δαυλούς και δάδες πολιόρκησε το μοναστήρι οτυ αη Θόδωρου και επιχειρούσε να το καψει με τον Κύριλο μεσα, χα χα χα και εγω ταξίδευα πίσω και ολο πιο πισω ... Καμία σχεση βεβαια με το καμένο θερινό ενδιαίτημα του Βασιλιά στα Πριόνια, στο Βέρμιο, οπου μου το έδειξαν οχτώ χρονώ και μου είπασι ότι ΄κει μεσα ειχανε σφραγίσει οι Γερμανοί την οικογένεια του Τσίρη, που τον έβλεπα να γυρναει λωλός, και τηνε καψαν ζωντανή, αλλα αυτη ειναι η μηχανή του χρόνου και αμα είσαι και συ λίγο αλαφρής, δε χρείζουν και πολλά ντοκουμέντα, κάθεσαι και αγναντευεις τα σκοτάδια της θάλασσας, τρως τη μυρουδιά του νοτιά και σαλπάρεις με λεχρές γολέτες.
Εκείνο τον καιρό επίσης κι επειδη φοβότανε μη με αρπάξει κανένας ανώμαλος στο δρομο, εκτός που μου ειχε ντριβελίσει το μυαλό πως οι Εβραίοι σταύρωσαν το Χριστό, μου ελεγε πως πιάνουν τα μικρά παιδία και τα κλείνουν μεσα σε βαρέλια με καρφιά και τα γκουργκελάν και μετά τους πίνουν το αίμα -ω black magic woman - και βεβαια με ολες αυτες τις φρίκες, πως να τον κανω φίλο μετά τον Αβράμ Εσφόρμες στο πέμπτο, σαν λεπρό τον έβλεπα αλλα και αυτος, γαμώ τα Θεία δίκαια, παρο όλο που ο καθρέφτης του λαμπρό τον εδειχνε, ανάποδα τον έβλεπε τον εαυτό του...
Και ως αποτέλεσμα, ιδού το μεγαλείο της τρέλλας, να προτιμώ να παντρευτώ μιά Καρχιδόνια παρά μια Εβραιοπούλα. Ω που να φτύνεις τα άντερά σου και να μη σταματας! Φίλος λοιπόν πλέον και των Εβραίων και των Σιμητών και των Αυνανιστων και και πασων των γεννεών! Αμήν. Dada. Βέβαια η γριά μου τι έφταιγε... διόλου δεν εφταιγε και ειναι δικαιολογημένη, εξ αλλου φύλαγε και μιά καραμπιστόλα του ΄21 που της ειχε δωσει η θεια η Γκλιάνενα απ τον παπού της τον οπλαρχηγό Φαρμάκη, Σιατιστηνές ήντουσαν το σόι, μέχρι που η θειά μου την απέταξε εις τα σκουπίδια για να μη κρατάμε παλιαντζούρες.
.
.

Σήμερον τα γενάθλια του Αδόλφου, σήμερον και του Σωτήρη Ντ' Αλή.

.
365 χ 61 = 22265
22265 χ 24 = 534.360
534.360 χ 60 = 32.061600
32.061.600 χ 60 = 1.923.696.000
.
..ούτε κάν δύο δισεκατομύρια δευτερόλεπτα δηλαδή...
.

Ρε! κσέχασα τον Μιρό! κι αυτος ''στις εικοσι τ' Απρίλη! ''Δυνατη τριάδα, Χίτλερ - Νταλί - Μιρό- Γούφας !

.

Σήμερον! σήμερον! Καλο Πάσχα!

Ολέ !!!......................

.

.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Και είπεν ο απόστολος Παύλος.

‘‘…..ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών….’’.


Και του χρόνου.
.
.
.

η ζωή εν τάφω

.

ΚΡΕΩΝ

...τύμβω περιπτύξαντες, ως είρηκ' εγώ,

άφετε μόνην ερήμον, είτε χρή θανείν

είτ' εν τοιαύτη ζώσα τυμβεύειν στέγη,

μετοικίας δ'ουν της άνω στερήσεται.





ΑΝΤΙΓΟΝΗ

....οίοις νόμοις

προς έργμα τυμβόχωστον έρ-

χομαι τάφου ποταινίου.

ιώ δύστανος, βροτοίς

ούτε νεκροίσιν

μέτοικος , ου ζώσιν, ου θανούσιν...


.

που πα να πει..

-Τραβατε και σφραγίστε την στον θολωτο τον τάφο, και μονη κι έρμη παρατήστε την εκει, και αν πεθανει πεθανε, αλλοιως, σπιτι της να το κανει, μέσα του να ζει.

-Ποιός νόμος με καταδικάζει τωρα να βαδίζω για το φριχτό πετροχτιστο μπουντρουμι μεσ΄τη γη, ούτε με ζωντανούς να κατοικώ ούτε με τους νεκρους και πεθαμένους...

Αντε, του χρονου τη Μεγαλη Παρασκευή , θα ποσταρομεν κανα αποσπασμα απ το λιμπρετο της Αίντας... Και του χρόν' λοιπόν.

-

-

-

.

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ...

... σήμερον που δεν έχω πιά σε τίποτα να πιστέψω, μου φαίνεται πως αυτό είναι πιό έντιμο. Έντιμο.. Εάν οφείλω κάπου εντιμότητα την χρωστώ μόνο στον εαυτό μου. Και όταν του την αποδίδω, η ελευθερία μου, η αίσθηση της ελευθερίας μου τέλος πάντων, τόσο εκρηκτικά με κατακλύζει που σχεδόν ζαλίζομαι απο αυτήν.

Κρίμα. Θα ήθελα και εγώ να πιστεύω κάπου, σε κάποιον Άρχοντα των πάντων, σε κάποιον φίλιο Θεό, έστω Θεό αντίπαλο, σε κάτι. Αντ' αυτού ερμηνεύω όλα τα περι Θεών σαν μια παρερμηνευόμενη μυθολογία που σκοπό της έχει να με στηρίξει μέσα σε αυτήν την αγκαλιά με το απόλυτο τίποτα όπου ζούμε όλοι μας.

Και όμως. Χωρίς Θεό και τόσο μόνος, νά που έρχομαι τόσο κοντά σας. Να, που η συμπαντικά διαστελόμενη Ελευθερία μου, μία Ελευθερία τόσο εξωφρενική ώστε για να υπάρξει αναγκάζεται να υποκύψει στη δική της νοιμοτέλεια, μου δείχνει το δρόμο.

Δούλος είμαι υπάκουος στον ίδιο μου τον εαυτό όπως και αφέντης του, σκλάβος είμαι της ίδιας μου της απόλυτης ελευθερίας όπως ταυτόχρονα και δεσπότης και διαχειριστής της. Για αυτούς που επέτρεψαν να τους κρεμάσουν σε ένα ξύλο ενω αυτοί είχαν προηγουμένως κρεμάσει τη Γή επάνω στα νερά θα μιλάμε τώρα?

Εγώ είμαι αυτοί.
.
.- αφιερώνω στον decide.-
.
.

Διαλλέχτε... διαλλέχτε !!!

.
Μαγιά 2009


Όλοι δίνουν μια μεγάλη χάρη στο Forever 21, μπορούμε τώρα να αγοράζουν φτηνά για την κομψή του μπάνιου. Ο προϋπολογισμός-φιλικό λιανοπωλητή μόλις εισήγαγε ένα μαγιό γραμμή γεμάτη με δροσερό bikinis και σέξι monokinis. Είναι τόσο μεγάλη για να διαλέξετε, αλλά νομίζω ότι έχω περιόρισε στα παρόντος awesome πιτσυλίζω Bikini ($ 26).

Αγιες μερες που ειναι, ειπα να ψαξω για κανα μαγιω, να κανω μερικα δωρα σε γνωστες, ερχονται ζέστες, και βρήκα την παραπανω διαφημιση στο ντερνέτ η οποια ειναι σανΓουφιερογλυφικο απο ασυνταξιες, το μονο που μπορω να πω εριναι, αχ τι καλα και τα μοντελα να μιλουσαν ετσι... τι καλα...

... και μονον πολυπηροι διδασκαλοι βεβαια μπορουν να εννοησουν το ΓΙΑΤΙ θα ηταν καλα... χι χι...

Αντε, προσχομεν τωρα, μη μας κρεμμασουν και μας επι ξυλου και δεν αναστηθει η ψυχαρα μας.


Καλη νηστεια και καλη ανασταση.

.

.

εις τα βαθη της Υψηλης Πυλοπολιτικης

Άποκαλύπτωμεν σημερον τον λογον δια τον οποιον ο λευκος οικος καθυστερησε να αναρτησει επισημως την κατωθι φωτογραφιαν, προκειται δια το οτι ο προεδρος αποροφημενος απο την σπουδαιαν συζητησιν ξεχαστηκε και στριβων την κεφαλην αποκαλυφτηκε πως ειναι κασιδιαρης.
- Με τοσας πολλας τριχας Εσεις, καποια συμβουλη θα με δωκετε να θεραπευσω την κασιδα μου, ε αγιε πατερα?.....
.

ΚΑΛΩΝ ΠΑΣΧΑ.

.
Το Κυκλόνιον άγος.

Αυτή τη φορά δεν την πάτησα όπως πριν από ένα μήνα που Κυκλονιοφορούσα με τ'αμάξι και σταμάταγα καταμεσις στη Λεωφόρο του Συγγρού , ντουγρού, ντουγρού, να ρωτησω απο που θα βγω στον Καιστονπεραιαβρέχη. Μονάχα με ταξί, σε φινο μαγαζί, με τον Ηλεκτρικο Σαντοβορειοσέλας, και με μετρώ, δηαλαδή με το μέτρο.

Την πάτησα βεβαια αλλου, αλα Χατζηχρίστο, μονο αντις για κοτοπουλα απ το χωριό, εγω κρατουσα τη τσαντα με το λαπατόπι, φερ' ειπείν στο σταθμο ''τοιούτος υπήρξεν ο Καρα'ί'σκος!'' αφου αγαναχτησα ανεβα-κατεβα τις σιδερογέφυρες χωρις να φτανω πουθενα, φωναζα απο τα ψηλα στα χαμηλα, ''Κύριε!Κύριε!, πως θα ερθω εκει που εισαι εσύ???? .''

Ομως δεν το μετάνοιωσα, τα επόμενα μασανυχτα συνέτρωγα με ενα γνωστό όστις μου εμαρτύρησεν οτι ο Σάκης ανεβαίνει στη Θεσσαλονικη για δουλειά παρκαρει το αμάξι του στη Λαρισα και συνεχιζει με το τραίνο.

Και το κυριότερο, χτες τα μισανυχτα στο καράβι ειχαμε να λεμε όλοι, κυρίως οι κυρίες για το πόσο βρόμαγαν από την απλυσιά στο στριμωξίδι μεσα στα βαγόνια οι ινδοί και οι μαύροι, για φαντγάσου!, ενω εις το μετρώ τους ήβρον ολους παρφουμαρισμενους !! αχ, αυτες οι Κυρίες συνταξ ιδιότισες... ιδιως εκείνη με το βαθύ ντε Γκωλ ντε! που οταν λαγοκοιμότανε φροντιζε τα βυζάκια της να ξεπερισέβουν χύμα-χύμα...
.

Αυτό θα πει λαός με Ιστορία...

Αυτον τον καιρο που υποτιθεται οτι μας μαστιγχωνει η ..διεθνοικονομκρίση συχνα ακουγεται στις διαδηλωσεις και προσωπικες διαμαρτυριες ενα νεο συνθημα, '' Την κρίση να την πληρωσουν οι Κροίσοι!!''

Ετσι λοιπον αποδυκνειεται οτι την ιστορια που διδαχτηκαμε αν και την λησμονήσαμε ευθύς μολις χτυπησε το κουδούνι, όταν περναμε ζόρια την θυμόμαστε, αν μύτη άλλο για να διασκεδαζουμε τον πονο μας.

Βεβαια οι Κύροι του σουπερβουπερκεφαλαιου εχουν ετοιμη απαντηση εις αυτο το ευφυες υπερσυνθημα και ουτε καν κοπιαζουν να την εκφερουν καθοτι εκτος που ειναι άκομψη και χυδαια και απολιτίκ, την εφαρμοζουν στην πραξη και μαλιστα με τσιχλα.

- Σόλων, σόλων, τον μισόν ή όλον?
- Όλον, όλον, απαντα ο Σόλων μανοιχτον τον κώλον...

Ωρολογά ωρολογά, τι ωρα ειναι ?

Η ώρα ειναι τεσσερα δισεκατομύρια...
Η ώρα ειναι εκατό δισεκατομύρια...
Και η μοναξιά ακούμπησε το Θεό.
.
.

A, το νερα'i'δοξωτικό μας...

.
.. σαν άστρο πάσλαρ που αναβοσβύνει
εναλλαζοντας το φως και την ενεργεια
τη διαφθορα με την αγνοτητα
την αθοώτητα με τη λαγνεια ...

.

.

Αναμνησεις απο το μελλον...

ο ποιο κα - λο οοοος, ο μαθητή - ηηηης




ημουνα εγωωω στη τα α α α κση ω ω ω ωωωωωωωωωωω


και οι δασκαλοι οιιιιιιιιιι

με ειχανε εεεεεεεεεεεεεεεεεε

μη βρεκσει και μη στα α α κσηηηηηηηηη...........

ες αβριον και ι σιμαθητες μπας και ζει καποιος κε απαντησι.......

.

.