.
Ντεζιρέ, γιά λίγο πάψε ... ...

Αίφνης πρίν από λίγο πίσμωσα αφάνταστα. Συλλογίστηκα ότι ψευδούς ανθρώπους, που τραυλίζουν δηλαδή, έτυχε να γνωρίσω αρκετούς αλλά μόνο άντρες. Ούτε κάν μία γυναίκα.

Θα πάρω το δισάκι μου και θα γυρνάω σε πολιτείες και χωριά μέχρι που θα την συναντήσω. Τότε θα μεταμορφωθώ σε Αζώρ, θα την ακολουθώ παντού πιστά και θα κρέμομαι απο τα χείλη της.

Τα βράδια θα κουρνιάζω κάτω απο το κρεβάτι και το πρωί θα τρέχω να της φέρω χαρωπός την εφημερίδα. Όταν θα πίνει το γάλα της θα την κοιτάζω στα μάτια φρόνιμος. Όταν θα υποδέχεται τον εραστή της θα φυλάω στο κατόφλι.

Και όταν πλαγιάζει , θα διώχνω τα πουλιά απ' την αυλή μη την ξυπνήσουν, και θα αφήνω το παράθυρο ανοιχτό ν'αποκοιμίζεται με τις βαριές μελωδίες των Βαλκανικών στρατών που διασχίζουν τα ποτάμια.
.
.