Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Ο σεμνός Σάτυρος


Δέν μετακαμαρώνω πιά γιά τίποτα
Έτσι καμπούρης και ατάσθαλα γερτός
Χουφτώνω όσα δέν σου ανήκουν
Πέρα από την πίστη και την ηδονή
Φέτες απ΄τη ζωή σου
Που τις κατανάλωσα.
.
.

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

δυνατό!... ίσως γιατί μονορούφι... εύγε!

decide

Γουφ είπε...

decide

μου δινεις όρεξη να συνεχίσω...

κατα τις δεκα θα τραβηξω μερικα πραγματικα μονοτουφια στην υγειά σου

και αν μετά προκύψει καμιά άλλη μονοκοντυλιά θα στην αφιερωσω.

Γουφ είπε...

τσοκ μπαρδόν...
μονορούφια ηθελα να γραψω.
καλα που δε βγηκε και μουνορούφια.
χα χα χα !

melen είπε...

..έχουν τύχη οι φέτες όταν μεταστοιχειώνονται τόσο όμορφα..

Φιλιά Γουφί

Γουφ είπε...

Σκίσαμε! ΑΡΕΣΕ ΣΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ! Αρεσε!

Τσοκ μερσί melen.

O πιιτίς θελει να πει το εξής.

Πριν δυο βδομάδες συναντηθηκε μετά απο 30 χρονια για ενα καφε με τον πρωτο και μέγιστο ερωτα της ζωής του. Βλ. αριστουργηματικη νουβελα ''Η δεξιά ερωμένη'' υπο Πετεφρή.

Παρ οτι αμφότεροι και οι δυο κατελήφθημεν υπο την εξ όψεων εκπλήξεως ο πιιτις διαπιστωσε οτι τα γεγονοτα, οι φυσιογνωμιες, τα αισθηματα του 1972 παραμενουν ζωντανά και ΝΕΑΡΑ, καθόλου ως φαντάσματα και ζόμπι.

Αυτο θε ηθελε ο πιιτις να το εκφράσει. Συλογίστηκε πως ΤΙ αραγε ηταν αυτο το οποιο υπερίσχυσε των παντων ωστε να ευρεθει προ τοιαυτης εκπληξεως αραγε? Αλλά ιδεα δεν ειχε περι αυτου.Οπότε ξυγγραφων τους ανωθεν στιχους εφανερωθη εν ειδη περιστερας πως ητο το αγιον Πνευμα, δηλαδη οι φετες ζωης που αλληλοκαταβροχθησθησαν εντονως και ομοφαγικώς ως εις τετραετους διαρκειας Διονυσιακον Μυστήριον.

ΥΣ
μην λησμονείς ομως καλη μας melen οτι ι πιιτέ ίνε αλίτε.

melen είπε...

Μακάριοι οι στο ίδιο παλμό αλληλοκαταβροχθήσαντες

υγ ευτυχώς.. τ' αλάνια έχουν όσφρηση

melen είπε...

..που σημαίνει, ένστικτο
που δεν έχει αδρανήσει

καληνύχτα 'λίτι