ΚΑΛΩΝ ΠΑΣΧΑ.

.
Το Κυκλόνιον άγος.

Αυτή τη φορά δεν την πάτησα όπως πριν από ένα μήνα που Κυκλονιοφορούσα με τ'αμάξι και σταμάταγα καταμεσις στη Λεωφόρο του Συγγρού , ντουγρού, ντουγρού, να ρωτησω απο που θα βγω στον Καιστονπεραιαβρέχη. Μονάχα με ταξί, σε φινο μαγαζί, με τον Ηλεκτρικο Σαντοβορειοσέλας, και με μετρώ, δηαλαδή με το μέτρο.

Την πάτησα βεβαια αλλου, αλα Χατζηχρίστο, μονο αντις για κοτοπουλα απ το χωριό, εγω κρατουσα τη τσαντα με το λαπατόπι, φερ' ειπείν στο σταθμο ''τοιούτος υπήρξεν ο Καρα'ί'σκος!'' αφου αγαναχτησα ανεβα-κατεβα τις σιδερογέφυρες χωρις να φτανω πουθενα, φωναζα απο τα ψηλα στα χαμηλα, ''Κύριε!Κύριε!, πως θα ερθω εκει που εισαι εσύ???? .''

Ομως δεν το μετάνοιωσα, τα επόμενα μασανυχτα συνέτρωγα με ενα γνωστό όστις μου εμαρτύρησεν οτι ο Σάκης ανεβαίνει στη Θεσσαλονικη για δουλειά παρκαρει το αμάξι του στη Λαρισα και συνεχιζει με το τραίνο.

Και το κυριότερο, χτες τα μισανυχτα στο καράβι ειχαμε να λεμε όλοι, κυρίως οι κυρίες για το πόσο βρόμαγαν από την απλυσιά στο στριμωξίδι μεσα στα βαγόνια οι ινδοί και οι μαύροι, για φαντγάσου!, ενω εις το μετρώ τους ήβρον ολους παρφουμαρισμενους !! αχ, αυτες οι Κυρίες συνταξ ιδιότισες... ιδιως εκείνη με το βαθύ ντε Γκωλ ντε! που οταν λαγοκοιμότανε φροντιζε τα βυζάκια της να ξεπερισέβουν χύμα-χύμα...
.