...........

Το Ιαπωνικό δυτικότροπον.

.

Λοιπόν, τον Τζων Λέννον τον φωνάξαμε Γιάννη Λένο και τον Πώλ Βαλερύ Παύλο Βαλεριάδη, διασκεδάσαμε. Me το Γουέστερν όμως τι θα γίνει, πως θα το μετονομάσουμε...? Δεν είμαι ρατσιστής,απλώς γράφω τις μαλακίες μου ξάπλα στο μπαμπού, στη βεράντα, δηλαδή στο αίθριο, και μετά βγαίνουν πολλές οι σελίδες, βαρύνομαι να κανω ... πλήκτριν, χτες πέταξα ενα κείμενο δωδεκασέλιδο, γιαυτό απ' το επόμενο τα χειρόγραφα θα τα ποστάρω σα φωτογραφίες ιερογλυφικών και όστις θέλει πίσω μου ας ελθείν.

Βέβαια ο Ηλιογάβαλος, κατα κόσμον Καλλιγούλας, συνήθιζε πίσω του να έχει πάντα έναν νταβραντισμένον πραιτωριανό και μπροστά του μία πάγκαλη θυγατέρα συγκλητικού, αλλά αυτός ήταν ένας αυτοκράτορας ενώ εγώ ένας Γούφας.

Πρόσεχε τώρα. Ότι και να πω, ότι κι αν γράψω απο δω και πέρα θα ταιριάζει και θα δένει με τα προηγούμενα και τα επόμενα. Κάνουμε μια δοκιμή? Αμέ! και γιατί όχι?

Και θέλετε να μάθετε ποιό είναι το μυστικό? Α... το συνδετικό κονίαμα. Το βασικό υλικό της τειχοποιείας δεν μετράει. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έχτισαν τον κόσμο με υλικά σαβούρα και όμως, είχαν βρεί το μυστικό για το αθάνατο συνδετικό κονίαμα και τα υδραγωγεία και οι ροτόντες τους θα επιβιώσουν των πυραμίδων.

Εδώ λοιπόν ποιό είναι το κονίαμα? Είναι ο ρυθμός, η μελωδία της γλώσσας. Την ίδια φράση μπορείς να την γράψεις έτσι, μπορείς και αλλοιώς.Το νόημα το ίδιο. Ο ιστός όμως, η τειχοποιεία, ε...? στη μιά περίπτωση γρανίτης και στην άλλη πάζλ.

Περισότερα μόνο προφορικά.

Αυτά.Τώρα κουράστηκα. Δηλαδή έπληξα. Θα ήθελα να εχω τώρα δίπλα μου μία Φρύνη, μία Ασπασία πρίν να παντρεφτεί φυσικά, μία Λα'ί'δα, έστω στη χειρότερη μιά Υπατία και να κουβεντιάζουμε χαλαρά πίνοντας στην αστροφεγγιά και αδιαφορόντας για την κλειτωρίδα της, εάν φουσκώνει και εάν τανίζονται οι ρόγες στα στήθια της. Να κουβεντιάζουμε για την εφαρμογή που έχουν τα φυσικά φαινόμενα στην συμπεριφορά των θνητών ενώ μιά αυλιτρίδα θα αναπαιστούσε και το αίθριο θα πλυμήριζε με αραχα'ι'κά ημιτόνια. Μμμμμ....

Εν πάσει περιπτώσει, η άποψή μου για μιά σωστή μετάφραση στο αμετάφραστο γουέστερν είναι η λέξη δυτικότροπον. Αυτά

Κατόπιν θα ερχόταν και θα με αγκάλιαζε ψυθιρίζοντας μου μία άγνωστη επίκληση στην Αφροδίτη πού την είχε διδαχτεί από την Μιλήσια προμμάμη της, εγώ θα έμπαινα μέσα της αργά, σαν μετεωρίτης σε σλόου μόσιον, ο χρόνος θα σταμάταγε, το ίδιο και η μάχη στα Λεύκτρα, με τις ασπίδες σε ανάταση και τα σπαθιά σε πρόταση επιθετική, οι έφηβοι στη Σάμο θα τσιμπολογούσαν εξακολουθητικά μοσχάτο σταφύλι, ο ίδιος χαμαιλέοντας θα έμενε κινητικά ακίνητος στην ίδια συκιά, και το κορμί της, μετασχηματισμένο σε μιά θάλασσα άφατου λόγου, θα με ενσωμάτωνε σε μία ζωοδόχο πνιγμονή.

Λέτς γκοουγέστ.

.

.