


What's next?
Next είναι ότι στα αγγλικά δεν μπορώ να γράψω αριστουργήματα. Μόνο τίτλους, σαν και αυτόν εδώ, που τους ξεπατηκώνω από ταινίες που δείχνει η τηλεόραση. Α, προ ολίγου, μη μου διαφύγει, από την ίδια την ταινία ξεπατήκωσα ακόμα μία αγγλικούρα, I'm not a character, I am a human fucking beeing.
.
H μυθολογία του μύθου.
Δυστυχώς διαπίστωσα πως έχω αποκτήσει ύφος στα γραφόμενά μου. Το ύφος είναι θάνατος. Να προετοιμαζόμαστε λοιπόν.
.
Για να περνά η ώρα.
Περνάς κυρα Μαρία - δέν περνάς τα κορίτσια θα μεγαλώσουν, θα γίνουν γυναίκες. Το ίδιο και οι αστέρες. Κόκκινοι νάνοι και κατόπιν μαύρες τρύπες.
Για να περνά η ώρα έδεσα ένα ξερό κόκαλο στο σπάγγο και γαυγίζω σαν Αζώρ. Τον πρώτο σκύλο μου τον λέγαν Ντίκ. Όταν κρέμασαν τον Καραολή το αλλάξαμε, τον φωνάζαμε Χάρντιγκ. Δεν άκουγε όμως. Πέθανε ως Ντίκ.
Για να περνά η ώρα έπαιζα με το πουλί μου, είχα δεν είχα. Και αργότερα, για να περνά η ώρα, σαν τον Χώκεμπερι Φιν, εξερευνούσα μαύρες τρύπες, έψαχνα, τη μαύρη τρύπα πού δεν έχει αφεντικό, μιά σκέτη μαύρη τρύπα να με ξεγλεντήσει, να με χάψει να με καταπιεί αλλά δεν βρήκα, όλες είχαν όνομα.
Για να περνά η ώρα τώρα είμαι ξάπλα και παρατηρώ έναν αστέρα κλείνοντας μιά το δεξί μου μάτι μιά το αριστερό. Για να περνά η ώρα έκανα το ίδιο και χτές και ω! του θαύματος! η ώρα πέρασε, σήμερα είναι σήμερα και όχι χτές.
.
.
.
8 σχόλια:
Από τα Παιχνίδια του Πόπα:
Οι μεν θα' ναι νύχτες οι δε άστρα
Η κάθε νύχτα ανάβει το άστρο της
Και σέρνει γύρω του μαύρο χορό
Ωσπου να της καεί το άστρο
Υστερα οι νύχτες ανακατατάσσονται
Οι μεν κάνουν τ' άστρα
Οι δε παραμένουν νύχτες
Και πάλι κάθε νύχτα ανάβει το άστρο της/
Και σέρνει γύρω του μαύρο χορό
Ώσπου να της καεί το άστρο
Η νύχτα η στερνή είναι κι άστρο και νύχτα/
Ανάβεται μονάχη της
Γύρω απ΄τον εαυτό της
Σέρνει μονάχη της τον μαύρο χορό.
(Τα μποφόρ χαμηλώσανε σήμερα και
πάω να παίξω θάλασσα)
melen,
Μια φορά
Κι έναν καιρό
Ήταν ένα τρίγωνο
Είχε τρεις πλευρές
Την τέταρτη την έκρυβε στο λαμπερό του κέντρο.
Την ημέρα ανέβαινε στις τρείς του κορυφές
Και θαύμαζε το κέντρο του
Τη νύχτα μαζευότανε σε μια από τις τρείς’
Γωνιές του.
Την αυγή παρατηρούσε
Τις τρείς πλευρές του
Μεταμορφωμένες σε τρείς λαμπερούς τροχούς
Να εξαφανίζονται στο γαλανό
Του ανεπίστρεφτου
Έβγαζε την τέταρτη πλευρά του
Την φιλούσε
Την έσπαγε
Τρεις φορές
Την ξανάκρυβε στην παλιά της θέση
Και ξανά είχε τρεις πλευρές
Και ξανά
Την ημέρα ανέβαινε
Στις τρείς του κορυφές
Να θαυμάσει το κέντρο του
Και τη νύχτα μαζευότανε
Σε μιάν από τις τρείς
Γωνιές του.
.
..\
Βάσκο Πόπα. 1922-1991
μετάφραση [νομίζω Ελλη Σκοπετέα,ναναι καλα οπου κιαν βρισκεται]
OVER
.
ΥΣ
μπρε θα το πέκσουμε πιιτικο λευκωμα μου φενετε εβω μεσα...
αντε, παω κι εγω στη Βλυχαδα ζα καμια βουντιά,, ούτε μονοπάτι δεν εχει, κι αμα βρω τη μηχανη θα τραβηκσω και καμια να την ποσταρω αυριο φαρδια παλατιά, χι χι!...]]]]
.
.
.
Δηλαδή, κουμπάρε,
πώς σου μπήκε αυτή η ιδέα,
ότι δηλαδή στα ελληνικά
γράφεις αριστουργήματα
εγώ τί να πω τότε;
άσε, ακόμ' αργεί η ώρα σου διότι
------------------------
και κουλτουράκια βρυχελών διαθέτουμε
ούτως ώστε πάρε τ' αγαπημένο από Πόπα
σεντονάκι σαβανάκι βασανάκι
(να μη λέει η μελέν πως εμένα δε με λεν - με λεν και ντεμον-ζω μάλιστα)
ΚΟΚΚΑΛΟ ΠΡΟΣ ΚΟΚΚΑΛΟ
1. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ
Τώρα έχουμε άπλα
Απο το κρέας ξανασάναμε
Και τώρα τί τώρα
Έλα πες κάτι
Θέλεις να γίνεις μήπως
Στήλη της αστραπής σπονδυλική
Πες κάτι ακόμα
Τί να σου πω
Πύελος της θύελλας
Πες άλλο κάτι
Άλλο δεν ξέρω τίποτα
Των ουρανών πα'ι'δάκι
Κόκκαλα κανενός δεν είμαστε
Πες κάτι τρίτο
2. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
Και τώρα τί κάνουνε
Αλήθεια τί
Τώρα θα δειπνήσουμε μεδούλι
Μεδούλι φάγαμε για μεσημεριανό
Τώρα το κοίλωμά μου γουργουρίζει
Τότε θα παίξουμε τα όργανα
Τις μουσικές τις αγαπάμε εμείς
Αν τα σκυλιά πλακώσουν τί θα κάνουμε
Κείνα αγαπάν τα κόκκαλα
Τότε θα τους σταθούμε στο λαιμό
Και θα το γλεντήσουμε
3. ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ
Τι θαύμα να λιάζεσαι γυμνό
Εγώ ποτέ δεν χώνευα το κρέας
Τα ράκη εκείνα ούτε μένα δεν με πλάνεψαν
Με τρελαίνεις έτσι γυμνό
Μη στέργεις του ήλιου χάδια
Ν' αγαπηθούμε εμείς τα δυό καλύτερα
Μονάχα όχι εδώ μονάχα όχι στον ήλιο
Εδώ τα πάντα φαίνονται γλυκό μου κοκκαλούδι
4. ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΗ ΓΗ
Ποντίκι σκότους σάρκας μυς
Το ίδιο βάσανο
Δηλαδή τί κάνουμε τώρα
Θα συγκαλέσουμε όλων των καιρών τα κόκκαλα
Θα σκαρφαλώσουμε στον ήλιο
Και τότε τί
Τότε έτσι σκέτα θα μεγαλώσουμε
Όσο αγαπάμε θα μεγαλώνουμε
Και μετά
Τίποτα θα γυρνάμε εδώ κι εκεί
Θά' μαστε αιώνια όντα απο κόκκαλο
Στάσου λίγο να χασμουρηθεί η γη
5. ΣΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ
Αυτό πάλι τί είναι
Λες κι ένα κρέας σαν χιόνι κρέας
Επάνω μου στρώνει
Τί τρέχει δεν ξέρω
Κι εγώ λες και κυλάει μέσα μου
Ένα κρύο μεδούλι
Κι εγώ δεν ξέρω
Σάμπως το παν να ξαναρχίζει
Με μιά φριχτότερην αρχή
Δε μου λες
Μήπως ξέρεις να γαβγίζεις
6. ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ
Και τώρα πού πάμε
Πού να πάμε πουθενά
Πού αλλού μπορούν δυό κόκκαλα
Κι εκεί τί θα κάνουμε
Εκεί πάει τώρα καιρός
Εκεί με αποθυμιά μας περιμένουν
Ο κανείς κι η σύζυγος του τίποτα
Να μας κάνουν τί
Γέρασαν δίχως κόκκαλα
Σαν κόρες θα μας έχουν
7. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
Κόκκαλο εγώ κόκκαλο εσύ
Τι με κατάπιες
Άφαντο έγινα
Τί σ' έπιασε
Εσύ με κατάπιες
Κι εγώ δεν βλέπω τον εαυτό μου
Πού νά' μαι τώρα
Άγνωστο πια τώρα
Ποιός είναι πού ή ποιός είναι ποιός
Τα πάντα σκόνη εφιάλτης
Μ' ακούς
Ακούω και σένα και μένα
Ελλέβορος μέσα μας λαλεί
------------
το είχα ξαναγράψει σ' ένα από τα ζβυζμένα μπλοκια και ζβιιιν πάει κι αυτό.
αλήθεια δεν σε ρώτηξα
καλά είστε μπρε;
δεν βλέπω να κατεβαίνω τώρα σιμά
για να το διαπιστώσω ιχθεισόμμασι
ΥΓ.
πολλές κομπαριές βλέπω.
κατεβαίνεις τίποτα βολευτής;
Κουμπάρε Κρόππερ,
πολυ χαίρομαι που ΞΑΝΑαναστήθηκες.
το ποίημα που μας χάρισες, το έχω μελοποιήσει και το τραγουδάω κι ολας, όπως και το τρίγωνο. παραδόξως επιβίωσαν σε μια κασσετα
θα κανω μπλογοέκληση αυριο αν καποιος γνωρίζει πως να την γυρίσω σε εμπιθρί, να τα ανεβάσω εδω ΚΑΙ αυτα τα Αριστουργήματα.
ειχα αποφασίσει να παω να τα δωσω στον Πόπα, πηγα στην πρεσβεία της παλαι ποτε Γιουγκοσλαυίας και ο υπαλληλος μου ειχε πει οτι πριν ενα μηνα ο Πόπα ειχε πεθανει. [πρόφτασε]
Είναι θεικός ο τρόπος που γράφεις λίγοι γράφουν έτσι
KOSTAS
πέρασε η παγκόσμια ημέρα οργαζμου χωρις να το παρω χαμπάρι.....
απο το ποστάκι σου το έμαθα...
κοιτα τα χαλια μου λοιπόν και μη κλλάς στις ανοργασμικές κατεβασιές ενός πρώην αμαρτωλού προγέροντος.
ο κουμπάρος είναι ντζέντλεμαν ίπαμε, επομενως υπεράνω Κρητικής.
http://www.jango.com/users/2531800;edit?l=0
χτυπατο να εχεις ολη μέρα την καλυτερη τζαζ.
τζάζ?
δωρίνα,
όμορφο δώρο μου εστειλες πρωί πρωί.
όσο και αν το φωναζω οτι ο αναγνωστης πρεπει να πεθανει, εχω και τις αδυναμίες μου, το απολαμβάνω να διαπιστώνω οτι καποιοι καταλαβαίνουν αυτά που γράφω.
επειδη ειδα οτι γραφεις κ' εσύ, σου υπόσχομαι να σου στείλω τη συνταγή.
θα περιμένω τη συνταγή
Δημοσίευση σχολίου