Ακατασχετος γλυψορροια.
Τους παλαιους χρονους τα νηπια εμιξυζον. Ητοι λογω των επικρατουσων συνθηκων αμα δε και της ελλειψεως χαρτομανδυλων εσυνιθιζον να αγλυφουν τας μιξας των, τας εκ του ρωθονος εκγλυστρωσας.
Η αντιαισθητικη ταυτη – πλην όμως εβραιος διαδεδομενη συνειθια των νηπιων ηπαντατο και μεχρι ακρας προχωρημενης εφηβικης ηλικιας, ενιοτε και εις ανδρας τινας –εις θυλεις δεν παρετηρειτο- πλην όμως απαντας με βαρειαν νοητικην υστερισιν, οι νουνεχεις εξεφυσων τους ρωθονας εναλλαξ σφραγιζοντες τον ετερον δια του αντιχειρος, και οποσδηποτε ουδεποτε το επραττον εντος δωματος, ναου η καφενε, αλλ εις χωρον κατά προτημισιν δημοσιον και υπαιθριον.
Εν συνεχεια τα νηπια ανδρουμενα ενεθυμουντο ομου μετα της υδητατης γευσεως του μητρικου γαλακτος και την γλυκειαν, υποξινον εστω πλην όμως γλυκητατην, γευσην της εαυτων μιξος. Και ανεπωλουν την αγνην, ανεμελον παιδικην φαυλοτητα.
Και οσον αφορα την στερησιν του βυζορουφηγματος μετα τον απογαλακτισμον και τας σκολιας ατραπους εις τας οποιας ριπτει τους ενηλικες ταυτη, πολλοι πανεπιστιμονες διεξοδικως τας ανελυσαν. Πλην όμως εις τας ακατονομαστους σεξοπαρεκτροπας εις τας οποιας οδηγει το απωθημενον τουτο, ητοι η αναμνησις της νηπιακης γλυφυντζουρομυξιας ουδεις ποτε ανεφερθη.
Τους προκαλω να το πραξουν, αλλως θα το επιχειρησω αυτος εγω, οποτε λογω ελιψεως αναλογου πεπιστιμονικις καταρτισεως θα αιδιαζομεν ομαδικως και δεν κανι.
ο θείος Μαξ.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου