Το φαινόμενο των διακοπων μετεξελίχτηκε στο καθεστός των διακοπων. Οι γα’ι’δάροι ως γνωστόν ουδέποτε διαπράττουν διακοπάς. Το ίδιο και οι καρχαρίες. Εργάζονται νυχθημερόν και δια βίου σαν ζώα. Ο οβολός όμως των ζώντων θα συμπράξει στην δημιουργία των ζωντόβολων. Και αυτά χαρισματικώς σκεπτόμενα θα διακόψουν οπωσδήποτε άπαξ του έτους το αναίτιο μέτρημα και ξαναμέτρημα των τρένων που περνούν μπροστά απ το Λιμεναρχείο Καλαμπάκας, ώστε να χάσουν το λογαριασμό και ξαναρχίζοντας μετά τις διακοπές ξανά από το ένα, να ζωντοβολιασθούν χάρις σε αυτό το τέχνασμα, μη φθάνοντας ουδέποτε τον πτωματώδη αριθμό του Εκατό.
Γιατί Εκάτη λέγαν τη Θεά της Ρεάλ Πολιτίκ και Εκαταίος ονομάζονταν ο προκρούστιος πιτυοκάμπτης των ανάλαφρων συναισθημάτων.
Γιατί Εκάτη λέγαν τη Θεά της Ρεάλ Πολιτίκ και Εκαταίος ονομάζονταν ο προκρούστιος πιτυοκάμπτης των ανάλαφρων συναισθημάτων.
Έτσι, αν οι διακοπές σήμερα αποφεύγουν να δειπνήσουν με τον Μπολιβάρ αυτό δεν οφείλεται μηδέ σε κοινωνιολογικούς παράγοντες μήτε εις την υπεραξία του Κεφάλαιου.
Μια κεφαλόβρυση που στέρεψε δεν μετασχηματίζεται ποτέ σε εκατόν τριαντα δύο νταλίκες έμφορτες νερά εμφιαλωμένα..
Ουφ, δεν αντέχω άλλες μαλακίες, όλα στο ίδιο καταλήγουν κάποτε, ότι κι αν γράψω, ότι κι αν σκεφτώ. Σε αυτό. Στο Εκατό.
.
.
.
9 σχόλια:
ΠΟΙΟ 100?
ΤΟΝ ΠΤΩΜΑΤΩΔΗ ΑΡΙΘΜΟ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟ.
ΑΝ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΞΑΝΑΔΕΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΒΛΑΚΩΔΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΟΠΟΥ ΤΟΝ ΑΝΑΦΕΡΩ .
ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΟΡΙΑ, ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΚΣΕΠΕΡΑΣΕΙΣ, ΑΧ, ΑΣ ΜΕ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΑΚΣΕΠΕΡΑΣΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ, ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΑ...
ΑΧ.
...............
κανελόριζα
και ριζα τησ κανελας
δωδεκα
δαδεκα χρονων
δωδεκα χρονων
κι ο ηλιος δεν τον ειδε
μονο η μα
μονο η μανα του
...............
μπλιαρρρρρρργκχχχχχ...
ΜΙΑΜ ΑΜΑΝΑΜ ΑΜΑΝΑΜΑΝΑΜΑΜΜΜΜΜΜΜ.
ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΑΚΟΜΑ...
υπ όψιν vrakas kostas
''..........
πως να με κανουν να τον δω
τον κόσμο με άλλα ματια,
στα ήλιοσκαλοπάτια
μ' έμαθε η μάνα μου να ζω....''
Για μενα το τραγουδούσε ο Ξυλούρης.
Καιρός να καταλάβεις το μέγεθος της βλακείας μου. Αργησες διοτι.
υπ'όψιν Kostas Vrakas
'' Ένα πρωί την ώρα της Ανατολής, τον κοίταζα ώρα πολύ. Τον κοίταζα κατάματα όσο ανέβαινε και μετά όλη τη μέρα με τρέχανε στους γιατρούς. Και έτσι έμαθα πως αν κοιτάξω τον ήλιο κατάματα αυτός θα με σκοτώσει. Όπως στο παραμύθι με τον Δαίδαλο. Αυτόν λοιπόν ζωγράφισα πρωτο μου σχέδιο, τον Ήλιο, για να μπορώ να τον κοιτάζω άφοβα. Ένα μεγάλο κουλουράκι, με καμπόσα μπαστουνάκια σαν ακτινες. Τώρα ο Ήλιος είναι μακριά και τα φεγγάρια τά έκλεψαν όλα οι αυτόχειρες. Μαύρο θα είναι πάντοτε το χρώμα της παρηγοριάς. Την ώρα που τον πέρναγαν τον πεθαμένο από μπροστά μου, σήκωσε το κεφάλι και προσπάθησε να με κοιτάξει με τα άδεια μάτια του και είπε. ‘’Κατάφερα να μη φοβάμαι το θάνατο και το πλήρωσα με τη ζωή ’’. Είπε, και μ’άφησε με όλα τα σχέδια στο χέρι ως Πάρθιο βέλος στο ζενίθ της Αρκτικής.''
Απόσπασμα απο το βλακειούργημα του Γούφα Ο ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟΣ
ΥΣ
τα καταλαβαίνεις τα σήματα μορς αλλα στο πινακιο καταγραφεις και τα παράσιτα του ασυρμάτου.
ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΑΡΑΤΑ,
ΙΣΘΕ ΤΥΧΕΡΗ
ΕΓΩ ΔΕΝ ΔΙΝΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΥΠΝΟ ΜΟΥ ΔΙΟΤΙ
ΜΑΛΛΟΝ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΤΥΧΕΡΟΣ ΕΝ ΤΟΙΑΥΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
ΚΡΑΤΑ ΚΙ ΑΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ ΝΑ΄ΝΑΙ
ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ!
ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΧΡΕΙΣΤΑ!
ΧΡΕΙΑΖΟΥΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ
ΕΙΔΟΣ ΕΝ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΔΙΟΤΙ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.
ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΩ ΑΣΠΑΣΜΟΝ.
Δημοσίευση σχολίου