.

Των Αγίων Ασωμάτων.


Των κακοτράχαλων και σκονισμένων.

Της ελιάς.

Των χόρτων
των ξερών
των κίτρινων
του τζίτζικα.

Της ελιάς.

Των στεναγμών της θάλασσας
των βραδινών.
Των σπόρων
του ανέμου.
Των ξέφραγων αμπελιών.

Της ελιάς.

Της πέτρας
της λαυρακωμένης
της δροσιας του αχινού
του -

Της ελιάς.

- του
καλοκαιρινού χειμώνα
μου.

Του ελαιώνα και
των αλωνιών,
του λιχνοστάτη,
του αλόγου,
του εμφύλιου.

Μάνα μου.
.
.