.
Επι εφτά ημέρες κάθε βράδι βλέπω μονο άγρια ζώα, δηλαδή πως αλληλοτρώγονται μεταξύ τους εκεί στα μεγάλα αγριόπαρκα της Αφρικης. Ειδα λεοπάρδαλες να ρίχνουν κατω γαζέλες και να τις κατασπαράζουν, τσίτες να ξεσκίζουν λαγούς, κροκόδειλους να κομματιάζουν ζέμπρες, είδα και έναν βούβαλο κολλημένο στο βάλτο να τον τρωνε ζωντανό τα λιοντάρια αρχίζοντας από τον κώλο του την καταβρόχθιση. Μια έδειχνε που του τραβάγαν έξω τα κωλάντερα και μια γκροπλάν τη φάτσα της βουβάλας που ζούσε ακόμα και ουτω καθ εξης. Ειδα και ένα νεαρό λιόντα που αφού έσπασε στο ξύλο το γέρικο αρσενικό που εκανε κουμάντο στην αγγέλη με τις λέαινες επιασε ένα ένα τα λιονταρόπουλα και τα σκότωσε. Αυτό όμως δεν το ειδα καθαρά διοτι την ώρα που ο λέων έβαλε κάτω το μικρό λιονταράκι την εικόνα, εκει ακριβως που άρχισαν να πέφτουν οι δαγκωματιές την θόλωσαν εξεπίτηδες για να μη φανει πως θα πεθαινει το μικρό.
Διάβασα τρεις φορές το παραπάνω κείμενο και διαπίστωσα ότι πραγματι δεν σχολίασα τιποτα και με κανενα τροπο ούτε άμεσα ούτε υπαινικτικά. Μπράβο μου, το είπα και τό ΄κανα!
Πλην όμως τωρα, τέταρτη φορά, βλέπω ότι ναι μεν αλλά πλην όμως σχόλιο, είναι όλο το κείμενο. Είναι λοιπόν η ιδια η ΄΄πραγματικότητα΄΄ σχολιογραφική. Και προφανώς το ΄΄ουδέτερο΄΄ κείμενο δεν εχει γραφεί ακόμα, βρέ το άθλιο!
Χά – χέ – χώ !
.
.
.
11 σχόλια:
Αν και γένους ουδετέρου το σχόλιον δεν μπορεί ποτέ να είναι ουδέτερο
Χιούης
( σε αμόκ εμβρίθειας )
Και τι έγινε σαν σχολιάσεις
¨η σαν δεν....
Σα γράψω κάτι έξυπνο
“η κάτι χαζό.
Σα πήδηξες μια όμορφη
¨η μια άσκημη.
Θα μεταβληθούν τα
Ηλεκτρόνια
προζιτόνια
κουάρτς???
το φως θα κινήται με πιό μεγάλη ταχύτητα??
ο κοντινότερος γαλαξίας θα είναι λιγότερο από 4 εκ έτη φωτός μακριά??
“η δεν θα (μετά τα 60)χρειάζομαι
............................σαι
...............................ται
υποστηλώματα.???
χαίρε!!!!!!
ΠΡΟΣ ΑΜΦΟΤΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ
καλα ρε! ποιος ειμαι!?
μαγικα σας εκανα και πεσατε στην βαθειά κουλτουρα να φυγουμε!
ευγετέστατα!
ΥΣ
Νικο η επιστημη προοδευσε, ασε τα υποστηλωνματα και κουμπώσου με sialis
Καλά ρε, διαβάσαμε του κόσμου τα σλιάκατα και τα γαίματα, μαζί με φλουταρίσματα, και περιμένεις να είναι "ουδέτερα"; εδώ και ΜΟΝΟΝ με γκαγκάου ήχους, και πάλι ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει ουδέτερο κείμενο.
Θέλεις παράδειγμα; να, διάβασε μιά καβλιάρικη πρόταση:
ουσδρρρρζβββμπνιαμπνιαχαχαχαχαχ.
Και μιά πολεμική(με τα ίδια γράμματα, γιά να μη λες ότι κλέβω):
ΟΥΣΔ! ΡΡΡΡΖ! Β! Β! Β! μπνί; αμπνί!
α,χαχαχαχαχα!!!!
Ω μέγα Papa-Blog ΠΕΤ
Πειράζει που ανακαλύπτω τον τροχό?
Φρέσκος πιστίμονας ιμε στο είδος και απλως μενο εκθαμβως γκαγκάος με αφτά που βλέπω στο λαμπορατουάρ μου.
Αντε παω τορα να ξαναανακαλιπσο το νομο Γκέυ-Λουσάκ.
Γκέυ ιταν ρε ο Λουσάκ?
Εμένα εκείνο που με τρομάζει είναι αν η "πραγματικότητα" και όχι η καταγραφή της - που κάνεις στο κείμενο- είναι σχόλιο. Αν δηλαδή αυτό που ονομάζουμε "τυχαίο συμβάν" είναι σχόλιο της ΖΩΗΣ. Ακόμα χειρότερα αν αυτό συνδέεται με δικές μας πράξεις.
Αθροπος πούχει γράπσει μουσική στη ζωή του δεν μπορεί να γράπσει ουδέτερα. Ούτε εξεπίτιδεσ.
Ειναι ευαίσθητος διότη...
Ντιούη
NTIOYH
Ορθόν, πλην ομως μεροληπτικό.
Διοτι δεν ειναι αναγκη να εχει ΓΡΑΨΕΙ καποιος μουσική για να συμβει.
Την ΜΟΥΣΙΚΗ την εχει ο καθε ενας μεσα του και την ΓΝΩΡΙΖΕΙ σχετα αν ουτε καν δεν εχει ακουσει μουσική ποτέ. Για να γινω σαφής, ο Μογλης, δεν ειχε ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕΣΑ ΤΟΥ?
Αμ πως!
Και πούσαι ανηψούδι, αύριο περνω στα χερια μου το σιντι με την ΄Γουφομουσική, οταν την ακουσεις, θα ξεχασεις οσα περιμουσικά ξερεις. Θα πας στην προβα και το βιολί θα το κανεις ψηστιερα να ψενεις σαρέλες Καλλονής....
Αχ τι τραβαω, και δεν το μολογάω...
DIANA
Aυτο ειναι το πιο βαθυστχαστο σχόλιο που μου εχεις κανει, δυό χρονια τωρα που μπλογκογνωριζόμαστε.
Βαστα να το ξαναδιαβασω τεταρτη φορα, να το γραπώσω απο ολα τα πλοκάμια του και να δω τι θα κατεβασει η κουτρα μου. Περίμενε.
-------------------------
1. το ΄΄σχόλιο΄΄ προυποθετει την υπαρξη σχολιαστή. επομενως προσωποποιείς την ΄΄πραγματικότητα΄΄ Ποιος ομως την διαχειρίζεται? Και γιατί την θετεις σε εισαγωγκά?
2. Στην επομενη προτασή σου ταυτοποιεις την πραγματικοτητα με την ζωή.
3. Επομένως, λογικά, ο συλλογισμός σου προυποθετει την υπαρξη του Θεού. Αυτός κατ εσενα ειναι η πραγματικότητα δηλαδη η ζωή.
4. Ομως τον θετεις ταυτοχρονα να σχολιάζει τον εαυτό του. Πλάκα εχει αυτός ο θεός, διαθετει πολύ χιούμορ και τον παω με τα χίλια.
5. Εκει που με μπερδεύεις και αυτομπερδεύεσαι ειναι που εισάγεις το ΄΄τυχαίο συμβάν΄΄. Εφόσον θεωρείς την πραγματικότητα και τη ζωή ως την πεμπτουσία της θεότητος, τυχαία συμβαντα δεν υπάρχουν, ολα τα συμβαντα οικονομούν την εννοια της ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ η οποια υπακουει στην γενική οικονομια του υπερ-σύμπαντος. Ετσι ομως οπως εννοιολογεις το ΄΄τυχαίο συμβαν΄΄ το προσδιοριζοχαρακτηρίζεις μεσα απο καθαρα ανθρωπινη θεαση. Ευτυχώς ξεκαθαριζεις το θεμα, γραφωντας για το τυχαιο συμβαν οτι ειναι αυτο που ΕΜΕΙΣ ονομαζουμε ως τυχαιο συμβαν.
Συμπέρασμα.....?
[καλα, δεν αργησα και πολύ να αιτιολογήσω απολυτα τον τιτλο του μπλογκιού μου, ε?]
------------------------------
Κοιτα, θα ποσταρω σε λιγο ενα αλλο θεμα, αλλα μπορουμε αν θες να συνεχισουμε την κουβεντα εδω, σε αυτο το ποστ, και οσο παρει.
Γιάννη, Γιάννη ...μπλέξαμε στα δύσκολα. Προφανώς δεν κατάλαβες ότι έγραψες μια τρομαχτική αλήθεια.
Είπες: είναι λοιπόν η «πραγματικότητα» σχολιογραφική και την έβαλες σε εισαγωγικά εννοώντας αν δεν λαθεύω, την δική μας πραγματικότητα όπως δίνεται σε ένα κείμενο το οποίο φιλοδοξούμε να δείξουμε ως ουδέτερο.
Εγώ με τη σειρά μου την λέξη "πραγματικότητα" την διέστρεψα λαμβάνοντάς την κυριολεκτικά. Πραγματικότητα =ζωή. Οχι κείμενο. Και σκέφτηκα. Θα μπορούσε η πραγματικότητα – ή αλλιώς η ζωή να αποτελεί ένα σχόλιο; Και αυτή την έννοια, ναι, την θεοποίησα. Δεν έβαλα πίσω από αυτήν έναν ανώτερο νου, όπως λες, αλλά την κατέστησα την ίδια θεό. Αυτό μου φάνηκε τρομακτικό.
Πολλές φορές φαντάζομαι ότι ό,τι συμβαίνει είναι αποτέλεσμα όχι μιας ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ όπως λες αλλά μια ΣΥΝΕΠΕΙΑ από δισεκατομμύρια συμβάντα που καταγράφονται σε ένα "σκληρό δίσκο" ενός τεράστιου συμπαντικού υπολογιστή ο οποίος τα περιλαμβάνει ως data.
Φαντάσου λοιπόν τώρα, ότι ό,τι συμβαίνει πάνω σε αυτή την γη, ό,τι δεχόμαστε εμείς και οι άλλοι ως δυστύχημα ή ευτύχημα να είναι αποτέλεσμα μιας επεξεργασίας αυτού του τεράστιου εγκεφάλου ο οποίος δεν εξετάζει ούτε ποιος εισήγαγε τα στοιχεία ούτε γιατί. Πράγμα που σημαίνει ότι ό,τι περιέχεται στην ΜΝΗΜΗ αυτού του συμπαντικού υπολογιστή, αυτό αποτελεί και την data base της ζωής.
Με άλλα λόγια όσο και αν φαίνεται τρομακτικό, αποδίδω την πραγματικότητα σε μια συλλογική ευθύνη και όχι προσωπική όπως μας δίδαξαν οι θρησκείες.
Εϊναι λοιπόν η πραγματικότητα ένα σχόλιο στο σύνολο των στοιχείων που την απαρτίζουν και όχι στα επί μέρους στοιχεία που εισάγει ο καθένας από εμάς ή δεν είναι;
Δεν μοιάζει με ΟΥΔΕΤΕΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ;
Μήπως το ουδέτερο κείμενο που λες ότι δεν έχει γραφτεί ακόμα είναι τελικά η ζωή; Καταλαβαίνεις τώρα γιατί λέω ότι είπες μια τρομαχτική αλήθεια στην τελευταία παράγραφο του ποστ σου;
Υγ. Μάλλον διέψευσες τον τίτλο του μπλογκιού σου αλλά πάντα μετριόφρων φάνηκες στα 2 μπλογκοχρόνια μας....και μην νομίζεις, κι εγώ «δοκιμαστικώς» τα γράφω όσα γράφω να δω τι θα πιάσω οπότε ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
DIANA
πραγματι μπλέξαμε, οχι απλώς στα δυσκολα, αλλα στα πάρα πολύ δυσκολα, σε συλλογισμούς που εμένα τουλάχιστον, με ζαλίζουν και δεν μπορω να τους παρακολουθήσω
κι εδω ξαναφαίνεται η αδυναμία του μπλόγκ σαν μεσο, ειναι για κουβέντα αυτα τα θεματα, οχι για γράψε-να γραψω.
Οσο για το χρόνο μου, χύμα τον εχω, και μακαρι να ειχα εδω που ζω παρέες που σηκώνουν τετοιες κουβέντες, να περνάει πιό ευχάριστα.
Ξαναδιάβασα την τελευταια προταση, στην οποία αναφέρεσαι. Ο ΠΕΤ εδωσε λύση απο λογοτενική αποψη, εσυ απο φιλοσοφική. Δηλαδή τι λύση? Λύση-ερώτηση για κουβέντα παρα πέρα, και αυτό ειναι το σημαντικότερο.
Τελικά μαλλον εχεις δικηο, πολύ βαθύ το νόημα αυτουνού του πόστ...
Είμαι διανοια ο πούστης!...
Και να φανταστεις οτι ειχα κι αλλα τρια τετοια κεμενα πουγραψα χτες, και το πρωί βαρεθηκα να τα πληκτρολογίσω και τα πέταξα... Αντε τωρα να τα ξαναγραψω μη χάσει η Βενετιά βελόνι.
Τη θυμάσαι ρε αυτη την παλιά έκφραση? Αμ το νανούρισμα που έλεγε, κοιμήσου και παράγγηλα στην Πόλι τα προικιά σου, στη Βενετιά τα ρούχα σου και τα χρυσαφικά σου, το πρόφτασες? Εγώ θυμάμαι τη γριά μου, βρέφος, που μου το τραγούδαγε να με πέρει ο ύπνος. Μήπως ανήκουμε, η γενιά μας δηλαδή, στον μεσαίωνα? Γιατί η επόμενη μαλλον τα εχασε αυτά. Αν ειναι ετσι να ψαξουμε μπας κι εχουμε και κανα χρυσοβουλο στο μπαούλο, να διεκδικηουμε κανα νησι λέω....
Καλές ποδηλασίες.
Δημοσίευση σχολίου