Μούκατσε ενα γεγονός φέτος το καλοκαίρι, που αξίζει να το αναφέρω και αφορμή μου εδωσε το τελευταιο ποστ της DIANAS
Άμα κυνηγάς ψάρι ενάμισυ και δυό κιλά με τριχα εικοσιπεντάρα είναι ακριβώς το ίδιο σα να ψαρεύεις ξιφίες εκατό δέκα κιλά στα ανοιχτά της Κούβας... Η να σκοτώνεις το σκυλόψαρο με πέτρινο μαχαίρι στην ατόλη. Αυτό ειναι ολο το νόημα.
Τον Αυγουστο, με παίδεψε ένα κωλόψαρο μια ωρα ακριβώς μέχρι να καταφέρω να το φέρω βόλτα να το κοπανίσω μέσ΄τη βάρκα.
Μόλις το είδα τελικά ξάπλα στα πόδια μου λοιπόν έβγαλα μιά κραυγή τόσο αγρία, δυνατή και πρωτάκουστη που άμα την άκουγα στα καλά καθούμενα θα πάθαινα μεχρι και συγκοπή.
Τέρμα, πρωτόγονοι θα παραμείνουμε εσαεί.
Ή μάλλον όχι κ' εντελώς πρωτόγονοι γιατί τούριξα στη συνέχεια αλαλάζοντας όλες τις χριστοπαναγίες του αιώνα...
.
.
4 σχόλια:
Μπα..
Εγώ τις χριστοπαναγίες τις ρίχνω όσο παλεύει.
Μόλις παραδοθεί το σέβομαι και του μιλάω τρυφερά σαν σε κοπέλα.
Νά 'ξερες πόσες φορές σκέφτηκα να του φάω ένα κομάτι όσο είναι ζωντανό...
Ντιούη
ΝΤΙΟΥΗ
η μονη μας διαφωνια ειναι βλεπω αν τα γαμοσταυριδια πεφτουν προ ή μετά....
πριν το σκοτωσω ουτε ενα πανι να παρω να σκουπίσω τον ιδρωτα δεν τολμαγα,κι απ το μυαλό μου να περνούσε λαθος κινηση, το ειχα χασει.
epiasa alla tria tiw epomenew merew, ama piasv ena feygv, alla ena uhrio taspase, kai pali egv fteiv, hman afairemenow kai pataga to karoyli dioti.
k
Πω πω σκέψου να σας άκουγε καμιά....γοργόνα!
diana,
Μάλλον θα με ερεωτευόταν παράφορα...
Δημοσίευση σχολίου