Πατρίδες

Βρήκα μια κασσετα με μουσική που ειχα γράψει πριν εικοσι έτη και την εδωσα σε ενα μαγαζί να μου την μετατρεψει σε σιντί. Ολοι βγαζουν ενα σιντι δικο τους, να μην εχει ο Γουφας?

Καθόμουνα λοιπόν και εβγαζα τιτλους για τα τραγουδια μου οταν ηρθε ο γειτονας ο Μιχάλης. Τους ειδε, δεν καταλαβε τιποτα, μονο εναν, που ελεγε ΠΑΤΡΙΔΕΣ και με ρωτησε.

Πιάσαμε την κουβεντα και θυμηθηκα πιτσιρικάς, τοτε που ζουσε ακομα η πρωτη γενια των προσφύγων, τις γιαγιαδες που μεσα σε καθε φραση τους βρισκαν τροπο και χωναν και τη λεξη πατριδα και εννοουσαν βεβαια τον τοπο απο οπου ξεριζώθηκαν.

Και έτσι κεφτηκα λοιπόν να κανω ενα ποστ για τη Σμυρνη. Ευτυχώς όμως γλύτωσα τον κόπο.
Θυμήθηκα ενα αναλογο που ειχα δει προσφατα σενα μπλοκ, το βρηκα μπας και μου κατεβει καποια ιδεα αλλα διαπιστωσα οτι μαλλον δεν εχω να προσθεσω τιποτα. Εφόσον κανατε τον κοπο και ήρθατε ισα με ‘δω, αντέστε λιγο παρα πέρα, καλα θα περάσετε.

Καλα, πρωτη πατεντα ανακαλυπσα μου φαίνεται, απο δω και πέρα ολα τα πόστια μου θα ειναι παραπεμπτικά, χι χι χι… ωρε κσάπλεεεεςςς…
.
.