'
''''''''''''' εν ανάγκη ας σταυρωθεί.
.
.O προφορικός λόγος είναι σαν το φιλί στο στόμα. Ο γραπτός, σαν τα όνειρα που κάνουμε κοιτάζοντας η θάλασσα.
Φιλόντας έτυχε κάμποσες φορές να μου δαγκάσουν τα χείλη και μάτωσα. Ακόμα το θυμάμαι. Κοιτάζοντας τη θάλασσα, όσο σφιχτά κι αν σε κρατώ, το μυαλό ταξιδεύει αλλού.
Ο Ακροατής δε σηκώνει και πολλά κόλπα. Με τον αόρατο Αναγνώστη όλα τα κόλπα της μαγείας είναι στο χέρι σου.
Δεν μπορείς να είσαι τίμιος με τον Αναγνώστη. Αδύνατον. Με τον Ακροατή, σε κάθε λέξη που διαλλέγεις διακυβεύεται και η εντιμότητά σου. Απέναντι στην ίδια σου την ψύχα.
Πως θα μπορέσω να φερθώ έντιμα στον αναγνώστη? Αυτό μου τρώει τα τζιέρια.
Όταν το καταφέρω θα τον έχω σκοτώσει.
.
.
.
.
.
11 σχόλια:
Tio Goyfa
Ο ημεροδείκτης σας πάσχει
Καλόν Πάσχα
Όφιδας
( φιλήστε μου σταυρωτά το Καντάβερο )
ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΕ!
ΟΧΙ ΒΑΡΥΣΕΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΣΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΠΕΙΔΗ!
ΑΝΤΕ ΔΙΟΤΙ.
Ο αναγνώστης είναι πολύ κακός για να πεθάνει. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει. Η ασιτία. Κρύψε την τροφή του. Σκότωσε πρώτα τον συγγραφέα.
Ζεν μπολείς, ζεν μπολείς.
Ειδικά τώρα με το ίντερνετ ο συγγραφέας έγινε η Λερναία Ύδρα. Σκοτώνεις έναν, πετάγονται πέντε.
Οι οποίοι υβρι(δί)ζουν. Είναι η νέα τάξη των αναγνωστοσυγγραφέων.
Μερικοί τους λένε bloggers.
OΦΙΔΑ
...κατω στο ρεμα, βγαινει ενα φιδακι
κατω στο ρεμα, στο ρεματάκι.
Και η φιδομάνα, λέει στο φιδάκι,
κάτω στο ρεμα, στο ρεματάκι.
''Θα μεγαλώσεις
παλλικάρι μου
θα μεγαλώσεις
ποιός στη χάρη μου
θα μεγαλώσεις
ποιός στη χάρη μου
θα μεγαλώσεις
ΑΧ ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΟΥ..''
ας τον λοιπόν τον ημεροδείκτη να λεει οτι θελει, τον αγνοώ.
ΑΤΗΕΝΑ
αυτός δεν με αφήνει
ενα ενα κουπαρε
ολα μαζί τα σερβιρες
κι αν του βαλω στη τροφή δηλιτήριο?
Θείο
ευχαριστώ για τους στίχους , αλλά χθές βράδυ με τον Winwood με έβαλες σε λούκι . Μέχρι τις 6 το πρωί κόλλησα στο ΥΤube ψάχνωντας τα τζιέρια μου
ως αντίδωρον :
http://www.youtube.com/watch?v=9oK3CF33dwA&feature=related
( με την αρχική σύνθεση του γκρούπ )
Όφιδας
Γουφα μου
Καλη Ανασταση σου ευχομαι
και σ αγαπω πολυ ,να το ξερεις.
ΟΦΙΔΑ
ευχαριστώ, θα το ακροαστώ Μεταμακεδονικώς και ενδοχομίως,
παρε εναν ακομα φιδίστοιχο.
Στο πανυγήρι, εκει διπλα με την ασωματον την κεφαλην...
-ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΌΣΜΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ...
εΔΩ ΤΟ ΦΙΔΆΚΙ Ο δΙΑΜΑΝΤΉς, ΟΎΤΕ ΤΡΩΕΙ, ΟΥΤΕ ΠΊΝΙ, ΟΎΤΕ ΚΟΙΜΆΤΑΙ!
...και ρωτάει ο υποψιασμενος...
-ΚΑΛΑ, ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΕΙ...?
-ΚΣΕΡΕΙ ΑΥΤΌ!
απαντα ο φιδοκράτης.
kostas
πολυ ευστοχη παρατήρηση.
τον ειχα ξεχάσει.
''Ο Λαθραναγνώστης'' ειναι μεγα αυτοτελες και ουσιαστικό κεφάλαιο-θησαυρός.
Καποτε υπηρχε ως καθημερινός τυπος και θυμαμαι τις γελοιογραφίες στα Ρομαντζα και τους Θησαυρούς, καθε τοσο, αντε και απο μια με τον λαθραναγνωστη.
Τοτε οι εφημεριδες ησαν ακριβες.
Τορα μαλλον σαν συμβολο υπαρχει και ισως ετσι να εχει και περισσοτερο ενδιαφερον. Θα τον ξαναθημηθω.
Βεβαια καπου εχω καλυψει την υπαρξη του, οταν ειχα κλειστα μπλοκ για ολους εξω απο 5-6 συνμπλόγκερς.
Θα το σκεφτω και θα δω πως μπορω να τον ξαναζωντανεψω.
Τάνκε.
FARαωνα μας
το κσερω, σου εκσήγησα στο μπλόγκι σου.
Καλή Λαμπρή [!]
Δημοσίευση σχολίου