|
νεκροφιλίας υπέρ.
επωφελούμαι από τον θάνατο στο έπακρο
μπαμπακερός ή μάλλινος ο ρουχισμός μου τα
συνθετικά ελάχιστα
πτωματοφάγος πέντε έξι πεταλίδες κάθε κα
λοκαίρι ζωντανές ίσα για να θυμάμαι
τα παμπάλαια
ξύλινα τα ντουλάπια το τραπέζι τις σακούλες
νάυλον αντιπαθώ
μέχρι και τους νεκρούς εκμεταλεύομαι
προγόνους θυμιατίζω κολυβίζω
ζητώ προστασία και χάρες
πλην όμως έχω μία τάση ανωμαλίας μέσα
μου μία παράδοξη ασυνέπεια μια τρέλα
γουστάρω έρωτα μόνο με ζώντες και όσο
ζουν αισθήματα ευφρόσυνα αναπτύσσω
όταν με αντικρίζουν απαθείς νεκροί
ωχροί προ σεπηκώτες μία αηδία μιά αποδομή
ορμών με καταπιάνει
ναι - ασυνεπεια προστυχιά ρηχότης
αισθημάτων προδοσία
θα διορθώσω.
.
.
.
.
.
.
.
.
3 σχόλια:
Το ποίμα σπάνιας ομορφιάς και ωραιότητος!
Και η φωτό, η αρμόζουσα.
Επειδή κι όλας έχω προ πολλού δώκει γνωριμιά με αυτό το φως που γλιστράει σύρριζα στην επιφάνεια των κυμάτων για να επιβεβαιώσει το ψύχος, την ερημία,το αναπότρεπτο εν τέλει, το ....άνθρωπος ανθρώπου δαιμόνιον .... με άλλα λόγια, ευχαριστώ κύριε, αλλά δεν θα συμμεριστώ μερίδιο.
Είσαι σπουδαίος ποιητής
ευχαριστώ. κι εσυ προς το παρόν εισαι ο μονος αναγνωστης. θα δω τι θα κανω. οι αναγνωστες με ζωριζουν. θα το σκεφτω αν θα το ανοιξω το μπλόκ.
aν εφτασες μεχρις εδω κάτω δωρίνα, καλώς όρισες.......
Δημοσίευση σχολίου