Πέμπτη 24 Απριλίου 2008

μπονπάκ

http://www.jango.com/stations/8597070/tunein?u=0&song_id=11387&proxy_id=2531800
.
αντε, καλη ανασταση, κι αμα καταφερουμε και γυρισουμε τα ξαναλεμε.

ε, κιενα τραγουδακι καλο να ξαναπερνατε να τακουτε μεχρι την πρωτομαγιά.
.
.
.http://www.jango.com/stations/8597070/tunein?u=0&song_id=97631&proxy_id=2531800
καλα, που το ξετρυπωσα αυτο..... in vain, in vain, άκουτο απιστη και κλαύσε πικρώς...



http://www.jango.com/stations/8597070/tunein?u=0&song_id=31127&proxy_id=2531800
ε, κι αυτο για να συνελθεις μετα απ το πολυ το κλαμα αφου δεν ειμαι εκει να σεχω αγκαλιά.


Μπονπάκ, μπ'ονπάκ, Πασχα κυρύου -ξεχασα το κεφαλaιο Κάππα, ως το Κάφικο το Κάππα το καλόν, το Πάσχα Χριστιανών Ορθόδοξούντων και Εβραίων αλλοδόξων, αχ, τριάντα λέξεις πως να βγάλουν εκατο εικόνες? βράδυασε και το σύννεφο της Αφρικής νέμεται πάνω απο τα κεφάλια μας χαμηλωμένο, δεν βρέχει, στάζει, στάζει άμμο Κυρηνα'ι'κής, έπρεπε νάχω την παλιά Minolta μου τωρα,με την ψηφιακή του κώλου η αποδομή του φωταγωγημένου απο το Φεγγάρι Αφρικανικου Σκιπίωνα σε αμμο και σε χωμα δεν δεν δεν, δέν συλλαμβάνεται, σαν κομφετί απο λειψανο Αγίου πέφτει χαλαρα, χαλαρα?,... βεβαια, ο ερωτας υπάρχει μονο για να τον στερούμεστε, για να σαλπάρουμε τα ξημερώματα με ενα φεγγάρι που θα βασιλεύει κι εναν ηλιον ημιανατέλοντα και τις βαλίστρες, τα μπαγκαζια, τα κοφίνια, τα καλάθια τα κυκλάμινα με το ραμμένο καρρό ύφασμα και τη διευθηνση του συγγενή, του φίλου, στον προ-ημίσεως αιώνιου αιώνα Πηραιά, και τη διεύθηνση του Ερωτα με αίμα κίτρινο γραμμένη στην καρδιά , νερά, νερά μαυρα σε λίγο που θα αστράφτετε πάρτε με, με περιμενει η Μακεδονία, αδιάφορη, πισω θα τα γυρέψει και όλα θα τα πάρει καποτε, και τα γεφύρια της τα στοιχειωμενα και τα φραγματα που δεσανε τους άγιους ποταμούς της θα τα λύσει, Μακεδονία μου, Γυναίκα μου, πιστή μου ερωμένη παιδεμένη απο τα φουσάτα, χα'ι'δεμένη απο την Αμάλθια, σούρχομαι, σούρχομαι Αιμιανή μου , όλα σου τα ξόμπλια τα φυλαω στου σάπιου μυαλού την άκρη για να τα χαρίσω στη γυναίκα - φάντασμα, σ'αυτην που άγγιξα χωρίς να υπάρχει, σε αυτην που το σήμαντρο της δεν χτυπά -ει -για -κα -ν -έναν.
Φτανει. Τελος. Ενα τσιπουρο ακόμα και ισως ξαναμπώ.
Πάρτε το αδέρφια, αδιάβαστο.
Ζαζ αγαπάω.
.
.

10 σχόλια:

skoinovatis είπε...

Radio Jango de la maniana!!!

Χαίρε Καίσαρρρρρ!

Γουφ είπε...

morituri salute
ω Σχοινόβατες!

faraona είπε...

Ακομη υπαρχουν γυναικες που οταν κλαινε θελουν αγκαλια?
Και γω νομιζα οτι αυτο το δευτερο σταδιο της μαλακιτσας μας τοχουμε ξεπερασει.Φτου!!!



φιλια

Γουφ είπε...

ωχού! ξεχαστηκα, εδω με βλέπουν...

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ καλη μου, το εχω ακουστα το Κερκυρέικο,
και οχι πολλα ΜΠΕΚΟγλυκαδια και ΜΠΕΚΟσυκοταριες ο ΠΘ'68...

..μπορει και να το εχετε ξεπερασει αυτο το στάδιο, που να ξερω, εγω σε πλασμα της φαντασιας μου -πλεον- κανω κανταδες εδω, μεχρι να σαλπαρω ξημερωματα...........

Katerina είπε...

Καλό Πάσχα
βλέπω ότι πάλι κάνεις κόλπα
με τις ημερομηνίες..

skoinovatis είπε...

Kαλό Πάσχα!
Έλα η Μακεδονία μου ψιθύρησε πως σε περιμένει...
Παιδί της είσαι...
Να 'σαι καλά,
καλά τσίπουρα...!!!

Λακων είπε...

Αποφεύγω επιμελώς τη λέξη Πάσχα.
Λαμπρή!

Γουφ είπε...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ,
να σου εξηγήσω. αλλα ειναι ανιαρό. προσπάθησα προ ημερών να αλλαξω τη σειρα σε ενα ποστ και μπλέχτηκα με τις ημερομηνίες. ε, μεχρι της 23 δεν θα ποστάρω, μαλλον μεχρι τις 30 που θα επιστρέψω, τωρα μπαίνω απο το ιντερνετόκαφενέ ΕΝ ΠΛΩ στη Δάμα. Οπότε η σειρά θα ξαναμπεί μόνη της. Αλλά με εχεις εντυποσιάσει με την παρατηρητικότητά σου, και με την επιμονή σου μάλιστα για σωστες ημερομηνίες. Τι σημασία εχουν....
Δεν γράφω Ιστορία. Το προσωπικό μου πρόβλημα προσπαθω να λύσω εδω μεσα. Και αυτό ειναι '' Ο αναγνώστης''.

Γουφ είπε...

Σχοινοβατη,

Τις καλύτερες ευχές αφήνεις πάντα εδώ.

Αύριο το απόγεμα που θα λουστώ στο Νέστο θα σε θυμηθώ.

Γουφ είπε...

ΛΑΚΩΝ

εΧΕΙς ΔΊΚΗΟ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙς ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΌΤΕΡΟ. τΑ χΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΔΛΔ ΠΩς ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ...? Και με τις χρονολογιες τι θα γινει? Αμα αρχίσω να τις μετράω από πρώτης Ολυμπιάδος η φιλη ΚΑΤΕΡΙΝΑ θα με παλαβώσει... χω χω ακούεις Κατερίνα? Εχω θεσει ενα μετρο σε ολα αυτά, αλλοιώς θα χασω τη μπάλα.
Προσπαθώ να μείνω στην ουσία και δεν κουβεντιάζω για αυτά παρα μόνο στους κοντινούς μου που ξερω πως δεν θα με περάσουν για ψωνάρα. Και την ουσία, για μια φορά ακόμα την ξαναθημήθηκα σημερα δύο φορες ακουγοντας ράδιο στη διαδρομή απο Καβαλα για Πράβι. Την πρώτη στό τριτο που μιλούσε καποιος περιδιαγράμματος για το δραμα του Πιλάτου, [[[ για σκεψου, για σκεψου το φοβερο αυτο δραμα!]]]
και τη δευτερη που ακουγα τις ψαλμωδίες της ημερας και κοντεβα να πνιγώ απο την βαθύτητα των πυκνων νοημάτων τους. Τέλος πάντων, θα μας δοθει η ευκαιρία.