.
Αύριο θα συναντήσω τον Αλέκο στην Ασπροβάλτα. Μοιράσαμε τη διαδομή. Αυτός από Θεσσαλονίκη, εγώ από Δράμα.
Κανονικά θα έπρεπε να συναντηθούμε εις Φιλίππους, είναι δυό βήματα από εδώ, πέρασα δια μέσου των πολλές φορές αυτές τις μέρες και κάθε φορά μου ερχόνταν και αναφωνούσα την γνωστή ιστορική φράση του Καίσαρ Κασκαμπέλ.
Και αυτό διότι έχουμε να ιδωθούμε ακριβώς τριανταπέντε χρόνια.
Βέβαια ο εχθρός είναι κοινός. Με αυτόν θα ιδωθούμε ο Αλέκος και εγώ και όχι συναμεταξύ μας. Θα πρόκειται για μια μορφή συμμαχίας επιήττιας, αυτός ο εχθρός είναι ανίκητος και ο Αλέκος έδειξε στο τηλέφωνο να φοβάται. Έρχεται να με συναντήσει περιμένοντας βοήθεια.
Βοήθεια Αλέκο δεν υπάρχει. Απο πουθενά. Όταν ο εχθρός είναι ανίκητος η μόνη λύση είναι να τον καταστήσεις φίλο σου. Εξ άλλου φίλος είναι. Ούτε τα χώματά σου θα σου πάρει, ούτε τα εγγόνια σου θα σου γαμήσει, ούτε καν τα πατρώα ήθη θα σου τα προσμίξει με βαρβαρικές ακαλαίσθητες ιδεοφωταψίες. Απλώς θα σε εξαφανίσει.
Έπρεπε να το έχεις κατα νού αυτό Αλέξανδρε από εκείνο το πρωί του 1965, τότε που σουλατσάροντας στο προαύλιο του πέμπτου στο διάλειμα, και από τη θάλασσα μας χώριζε μόνο ένα μισοριγμένο συρματόπλεγμα αγωνιούσες για το πρόχειρο διαγώνισμα του Χαλκείδη και εγώ σου είχα πεί '' Μή σκάς. Αυτό το διαγώνισμα είναι μόνο μιά σταγόνα στον ωκεανό όσων έχουμε να δούμε.''
Βέβαια το θυμάμαι. Τότε που τα αφήναμε όλα στην τύχη τους και ξεροχύναμε με τα πρόχειρα διαγωνίσματα. Ποιά τύχη...? Και αυτή έρμαιο ήταν στα χέρια μιάς αναγκαιότητας προδιαγεγραμμένης απο μιά Μαριάννα Χατζοπούλου, ποδηγετούμενης απο έναν Μιχάλη Σουγιούλ και εν πάσει περιπτώσει, από έρωτα πεθαίνουν τα πουλιά, τραγούδησε η φαλακρή τραγουδίστρια και ως συνέπεια αύριο στην Ασπροβάλτα θα οψόμεθα και θα καταπιούμε ούζο.
Κοίτα να μη φοβάσαι Αλέξανδρε, η κλεισούρα της Ρεντίνας την οποία θα διαβείς για να έρθεις είναι πλέον πέρασμα ελεύθερο. Μοίρασε την περιουσία σου στους επιγόνους, κόψε το κάπνισμα, μάθε τον ναργιλέ, φύτεψε όμορφες ντομάτες στον μπαχτσέ σου και όλα θα συμβούν χωρίς να καταλάβεις εσύ τίποτα. Έτσι γίνεται.
Και μην ανησυχείς, δεν θα στο πω ότι κρατάω μπλόγκ, αυτά ποτέ δεν πρόκειται να τα διαβάσεις, εμείς οι δύο θα τα πούμε προφορικά με ένα φιλί στο στόμα.
.
.
.
19 σχόλια:
Γειά σου ρε Θείο!!!
Πολύ ωραίο κείμενο!
Πιέστε κι ένα τσιπουράκι στην Ασπροβάλτα με τον Αλέκο και πες του να μη φοβάται...
Καληνύχτα!
Tio Goufa
Εκτός από τον Αλέκο , φίλα και για λογαριασμό μου τα πάτρια εδάφη
Όφιδας
Καλή Ανάσταση φίλε μου για όλους μας και σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
Πε σ αυτό το αρκίδι του Μωάμεθ, (ότι δεν είναι ικανός μήτε ως ψωλή του Χάλι Γκάλι να διατελέσει), να πάει να γαμηθεί και να μην ευχαριστηθεί ο παλαιόπουστας.
Κι άντε που σε πιάσανε οι γεροντοευαισθησίες και θα τον συναντήσεις κι όλας κακό μοίρη.
Ρε σύ, ο Αλέκος ο Κ. είναι, ο διανοούμενος, ο ωραίος, με τις ανησυχίες, με τα κοκκαλινα γυαλιά;σαράντα χρόνια έχω να τον δώ.
Αν είναι αυτός, μάλλον ο Γκέτς θα τον έχει συναντήσει ήδη...
ΠΕΤΕΦΡΗΣ
ναι, ναι, αυτός,
οψόμεθα,
gketzoanvnyme
μία ζωή κολυμπάς μεσα στα πάθη.
σε ζηλεύω.
ΛΑΚΩΝ
κΑΛΗ ΕΥΧΉ. μΑΚΆΡΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΥΤΑΛΆΒΟΥΜΕ ΛΕΩ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ.
αλλα για την Ανασταση, το βραδινο ποστάκι.
ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ.
ΟΦΙΔΑ
Απο δω πάνω η καταγωγή σου μπρε?
Καλον οβελία.
σκοινοβατης
εντάξυ, θα πιούμε στην υγειά σου ενα, το υπόσχομαι. κατα τις 4 ταπογεμα θα ειναι και θα σουρθει λόξυγκας! χω χω!
Τιο
Μάλλον δεν θα αισθάνομαι ευχάριστα στη σούβλα....
( Καταγωγή από Δράμα )
Όφιδας
Κύριοι καλημέρα:)
Μια μικρή διορθωση Γούφα, γιατί μου ζητήθηκε...το Χαλκείδης με ει ίσως από οικογενειακή ιδιοτροπία
Όσο για τη θάλασσα στο συρματόπλεγμα του πέμπτου...εγώ μόνο ακουστά την έχω...ΚΑΙ δεν είναι χιούμορ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΛΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΚΡΙΒΏς ΕΚΕΙ
Καλή ανάσταση
KOSTAS
ΕΓΩ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΑ ΠΥΡ ΆΜΑΤΑ.
βενι, βιντι, βινστι!
χα-χα-χα!
ΡΟΥΛΑ μας
αν εισαι συγγενής του καθηγητή μαθε οτι ηταν παρα πολύ καλος δασκαλος και οτι μας αγαπούσε πολύ, όλους. Αυτό εχει σημασία.
Βεβαια όταν εμπαινε μεσα φουριόζος και ΦΩΝΑΖΕ ΄΄Βγάλτε όλοι μιά κόλα φύλο χαρτί!!!'' που σημαινε προχειρο διαγωνισμα, τα καναμε πάνω μας,[ χι-χι-χι......]
Για το προαύλιο, ε, ναι, τον Μάη μεναμε μετα το εξάωρο και κολυμπούσαμε, εχω ενα ποίμα καπου, θα το βρω και σε λιγες μερες θα στο αφιερώσω
Για την διόρθωση ευχαριστώ αλλα ειμαι και μεγας ανορθόγραφος, ετσι ειναι, με ΕΙ- βγαίνει και πιό ομορφο.
Βρε τον καθηγητή μας, ειδες που ακόμα ΖΕΙ... Άξιος. Θυμάμαι, Δευτέρες ηταν αδυνατον να βγάλει λέξη απο τη βραχναδα, ε, Ο Αππόλων περιέχει δηλητήριον Φόβερον! Τα εδινε ολα στο γήπεδο της Καλαμαριάς.
Καλη Ανάσταση.
ΟΦΙΔΑ
Πολύ ομορφα εδω τα μέρη σου. Σε λίγο θα παω σενα χωρίο εδω κοντα οπου εχει ναό του Διόνυσου και την πρωτομαγιά θα μαζευτούν ολοι οι Δωδεκάθεοι να κανουν λειτουργία.
Κρίμα που θα λείπω γμτ. Πάντως ξεσκιστηκα στις βόλτες και θα ποστάρω και σωρό ΔΡΑΜΑτικες φωτογραφίες.
Α! ευχαριστώ που ενημερωσες ολους τους συγγενείς σου και δεν με πείραξαν -χα χα- δες παρακατω, που τα σουρνω στον ΠΕΤ, και θα καταλαβεις.
ΠΕΤ !
που με αφησες μπρε να παω απροειδοποίητος να με φαν οι όφιδες στο καστρο της Ρεντίνας! κανω πισω στα χόρτα να βγει η φώτα με περιεχόμενο και ακούω χριτς χριτς, ευτυχώς που δεν τρομάζω με τα θηρία, ενας ΟΦΙΔΑΣ τεραστιος κουλουριαστηκε στα πόδια μου, μπορει και να προφτασα να τον βγάλω φώτό, θα δουμε, απ πα πα...
Τον Αλεκο, μην σκας, μια χαρά άνθρωπος ειναι, όχι σαν και μενα που παραστένω τον τρελλο απο κούνια. Σε διαβαζουν οικογενειακως στον αν και λιοφόρο και τουδωκα και το μπλόκι σου
Μα τι φίδος ηταν αυτός μπρε, Βυζαντινός!
Οι Όφιδες της Ρεντίνας
Εχω γράπσει γιά έναν πύθωνα
στον Κατζόρλακο με κεφάλι
μεγέθους φάξ. τους πύθωνας
και τους λαφιάτας μη φοβάσαι
γουφάλέντζο.Ο λαφιάτης
αν πειράξεις την καλή του
δένει την ουρά του κόμπο
και σε κάνει μελανήν
όπως μου ήρθε ένας ερίφης
στην ανασκαφή και ήκλαιγε.
Και οι οχιές, φιλικές ήναι.
ο ίδιος ερίφης έβαζε
γκάλα σε ένα πιατάκι
και ταις μάζευε ευωχούμενες-
έφτασε να δέσει καπίστρι
σε μιά.Προσοχή μόνο
στους σκορπιούς: από τα Βρασνά
κι ώς την Νυμφόπετρα
άλλο αγρίμι δεν έχει
εκτός τον φοβερό Ταρζάν,
έναν γυμνό που ζούσε σε καλύβι
από σαμπρέλες και είχε
σκοτώσει έναν κομμουνιστή μας
ηγέτη στο Πανόραμα,
στα χρόνια του εμφυλίου.
Αφού ο Αλέκος είν΄καλά,
όλοι μας είμαστε.Γιά
τον Χαλκίδη, δεν το πιστεύω!
Γιατί κύριε Πετεφρή... γιατί λέτε έτσι αφού τον καλοκουβεντιάζουμε μετά από τόσα χρόνια ΖΕΙ που λέει κι ο νοικοκύρης του σπιτιού.
Φίλτατε Γούφα επέστρεψα να ξαναδιαβάσω το σχόλιο για το Χαλκείδη που μέχει ψιλοχοντροσοκάρει απ' το πρωί και μόνο τώρα είδα, τη φράση για τη θάλασσα του πέμπτου
Θα το περιμένω το ποίημα:) Σευχαριστώ
ΡΟΥΛΑ
τον κύριο Πετεφρή να τον ερμηνεύεις πάντοτε ως ποιητή. Είναι μέγας, ο αλίτις.
Και -εντελως μεταξύ μας αυτό- δεν εχει νοημα να του ζητας ετοιμολογικοτιρερέμ για οποιαδήποτε λέξη, γνωριζει την προέλευσιν όλων των λέξεων, ακόμη και αυτων που δεν αναδύθηκαν ακομη σε καμία γνωστη γλώσσα αυτού του κόσμου.
Τι ευχαριστας.. η ευχαρίστηση δική μου.
Δημοσίευση σχολίου