Ινε μια παραγκελιά του νεου μου του ανηψίου, του Ο ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ

.
ΠΩ=Ως είναι ποι πραγματικες
Γυναικες.-

Απαντες οι ζωοφιλοι νομιζουν ότι ο Οικος του Ανατελοντος Ηλιου υπηρξεν Ακαδημαικον Αναμορφωτηριον εις Νεας Ορλεανας. Χα! Αντε και μερικοι διαβασμενοι αμουσοι να τον εντοπιζουν εις Ιαπωνιαν. Χοη ! Μονον εμεις, οι κολλητοι παλλαι ποτε του Πετεφριωνος γνωριζαμε από τοτε την Αληθεια. Ηταν μπωρδελο! Βρισκοταν στην Κομοτηνη! Και το λεγανε ‘Ανατολη’! Διοτι δεν επροφθακαν Τα Ζωα να κυκλοφορησουν το δισκακι και ενεφανισθη με μιαν κιθαριτσα των εξηκοντα δραχμων { ω! Θειο παρελθων / Δραχμων Δραχμων Δραχμων } αδων για να μας φαει ολες τις πιτσουνικουλετες

- μπουρδεεεε λο στηηην Κομοοο τηνη !
…τολεεεεεεεεν Ανααααααα τολη !
- γεμαααα το ειειειειναι νεαρους !
…και ειμ εεεεε νας ααααπ’ αυτους !
- ημααααα να μου ηηηηηταν ραφτρα !
… καληηηηηη πανεεεε λονου !
- ο γεεεεεερος μου ηηηηταν κουμαρτζης !
…….. και το υπολοιπο αλοιμονο το ελησμωνησα …….
________________________________________

Όμως το πραγματικο μπορδελλο στο οποιο με εσυρε εκοντα-ακοντα και σκουντα-σκουντα ο συμμαθητης μου ο Καραβα-τζογλου λεγοταν ‘ΘΕΣΣΑΛΙΑ’ και επροκειτο για ‘ξενοδοχειο’ στα μισα της Εγνατιας. Πιτσικουλινα και αμορεττα ειχον ηδη προ πολλου, αλλα ο Καραβαντζογλου και η σπειρα του ισχυριζονταν ότι εφοσον δεν ειχα παει ακομα σε μπωρδελλλο ιδεα δεν ειχα πως είναι οι πραγματικες γυναικες…..

Ηταν μια νυχτα σκοτεινη / που φυσαγε ο Βαρδαρης…

Ισως, πραγματι, εκεινη την παγερη νυχτα που ο Βαρδαρης φυσαγε και αγκαζε με κραταγε ο Καραβατζογλου, διαπλαγιως σπρωχνον με, επιταχυνων τον βηματισμον, καποιο καραβι να εσερνε και αυτό το κητος του, οργυια με την οργυια, ως ελεγε και ο μπαρμπα-Νικος, και κοντρα στον καιρο, προς και κατά την μπουκα του λιμενος, με προσοχην μεγαλη να αποφυγει τον φανον τον κοκκινον. Αντιθετως, το συμπλεγμα Καραβαγουφα
ρουφηχτηκε από την κοκκινη ηλεκτρικη λυχνια της εισοδου
και πλεον τα ξυλινα σκαλια της ξυλινης σκαλας ουτε που
θυμαμαι αν τριζαν ανεβαινοντας.

Σ’έναν μεγαλο προχωρο, με γυρω-γυρω τα δωματια και στη μεση μια θερμαστρα πετρελαιου οπου με σηκωμενα ποδια μια κυρια ζεσταινε τα αποκρυφα της. Μαλλον τα στεγνωνε η τα ξεραινε. Όπως η μανα μου τον παλαιο καιρο απλωνε την μικρομπουγαδα, όταν εξω χιονιζε, μπροστα στην στοφα, στην κουζινα. Ο Καραβατζογλαν χωθηκε αμεσως σε ένα αδειανο δωματιο. Εμενα ηρθε μια κυρια εκει που εστεκομουν ορθιος και μου ειπε ... ‘Εσυ μπες σ’αυτο που αδειασε! Γδυσου και περιμενε!’ ε, τι να κανω, ακουσον, ακουσον και υπακουσον

Τα λεπτα περνουσαν και η αμηχανια μου με τυλιγε ως αραχνη [κλεμενο αυτό] κυκλοδιωκτος, αλλα ευτυχως ακουστηκε η κυρια που μου ειχε δωσει τις οδηγιες να φωναζει σαν λοχιας .. ‘ Η Φωφω στο τεσσερα κι ο κουβας στο δεκατεσσερα !..’

…Βεβαιως ! Ο από μηχανης Θεος υπαρχει! Σε αυτόν τελικα θα πιστεψω. Όταν θα με ξαναρωτησει καποιος ‘Εσυ σε ποιον Θεο πιστευεις ρε!’ θα απαντησω ευθαρσως ‘Στον Απομιχανίς κυριε! Στον Απομιχανίς! ‘

Διοτι ο κουβας με εφωτισεν και αντις να γδυθω ντυθηκα χωρις να εχω γδυθει, δηλαδη ριποφθαλμηδον ξεκουμπωσα καποια κουμπια, χαλαρωσα κομπον κραβαντας , ξεστουρλωμπουχωσα την πουκαμισα, ετριψα και τη μουρη μου να κοκινισουν οι οφθαλμοι, και βγηκα, ωσαν ρημαγμενος απ τα νυχια της Φωφως, και τοσο ξεμαλος ώστε ο Καραβαντζας με ειδε και τρομαξε. Τι επαθες ρε μαλακα? Ασο, με ξέσαισε..απαντησα. Τι λες βρε, η Φωφω σε ξεσκισε? Αυτή ρε μαλακα μασαει τσιχλα ολη την ωρα, γιαυτο τη λενε και Τσιχλοτσιμπούκω…για δεστε ρε ποιον γουσταρε…ειδες πως είναι ρε μαλακα τωρα οι πραγματικες γυναικες? Ειδες?...

Μολις δε ο ψυχρόαιμος Βαρδαρης μας σφαλιαρισε ξανα, ψυθιρισε ο Καραβατζω… Γαμοτο, ξαναγκαβλωσα… Κέγκω, κιέγκω, τον συμπληρωσα, ενω ενας γαμημενος σκουλικοπονος σουβλιζε τα νεφρα μου.

Ισως – λεω τωρα εγω – ισως, μια παρομοια χαριτωμενη αναμνησις να ηταν και η αφορμη της περιφημης ρησις του Καισαρα, η οποια ελεχθη ως γνωστον λιγο πριν από τη μαχη του στα Φαρσαλα,.

'' Τι θα φάμε τωρα? Μα.. νεφρά Θεσσαλίας! ''

----------------------------------------
There is a house in New Orleans
...............μπουρδέλο στην κομοτηνή
They call the Rising Sun
..............το λέν Ανατολή
And it's been the ruin of many a poor boy
.............με πελατεία νεαρούς
And God I know I'm one
............κι είμαι ένας απ΄αυτούς
My mother was a tailor
............η μάνα μου ήταν ράφτρα
She sewed my new bluejeans
............καλή παντελονού
My father was a gamblin' man
...........κι ο γέρος μου ήταν παπατζής
Down in New Orleans
...........στην άκρη του χωριού
Now the only thing a gambler needs
...........δεν θέλει ο μπέκρας άλλο-
Is a suitcase and trunk
...........μιά κουστουμιά σπαθί
And the only time he's satisfied
...........και τοτε μονο χαίρεται
Is when he's on a drunk
...........σαν είναι ντιπ στουπί
Oh mother tell your children
...........πες μάνα στα παιδιά σου
Not to do what I have done
............να μη μου μοιάσουνε
Spend your lives in sin and misery
...........μη χάσουν τη ζωή τους
In the House of the Rising Sun
..........στη μαλακία αυτή
Well, I got one foot on the platform
..........με τό να πόδι στο ταψί
The other foot on the train
...........και τ΄άλλο στο ταξί
I'm goin' back to New Orleans
...........γυρνάω στην κομοτηνή
To wear that ball and chain
..........να δω μαύρη ζωή
.

Get this widget Track details eSnips Social DNA

.

.

.

.