-αποσμασμα απο ενα κειμενο που είχα γραψει στις αείμνηστες SACHLES-
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’ Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω. Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!]. Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται.. Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη. Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!] Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’ Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω. Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!]. Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται.. Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη. Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!] Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’ Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω. Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!]. Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται.. Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη. Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!] Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’ Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω. Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!]. Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται.. Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη. Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!] Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’ Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω. Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!]. Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται.. Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη. Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!] . .
8 σχόλια:
Φίλος που έφυγε και το έμαθες τώρα;
περίπου. όχι ακριβώς.
άτομο που αγαπώ πονάει για αδερφό.
την σκεφτόμουνα χτες και,δεν υπάρχουν λόγια για ζωντανών παρηγοριά. αυτό σκέφτηκα.
α, και για να γνωριζόμαστε σιγα σιγά. γενικώς το ρημα ειναι οχι ''έφυγε'' αλλά πέθανε.
ετσι ξερά.
Ναι στα πριν,... ναι στα αύριο και μετά,....
στο τώρα όμως όχι, δε συμφιλιώνομαι, δε πείθομαι, δε δέχομαι το πρέπει...
Κουμπάρα
Εντάξει μπρε ΚΟΥΜΠΑΡΑ,
είσαι ''Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος'', πολύ καλό αυτό διοτι δειχνει νειάτα,νειάτα, νειάτα!
Τυχερέ Κουμπάρε....
Ε, και πες και στη ξαδέρφη θερμά χαιρετίσματα και πολλά φιλιά.
ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΝΙΚΩΝΑ ΤΟΝ ΑΘΗΝΑΙΟ
-αποσμασμα
απο ενα κειμενο που είχα γραψει στις αείμνηστες SACHLES-
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι
Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’
Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω.
Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!].
Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται..
Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη.
Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!]
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι
Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’
Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω.
Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!].
Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται..
Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη.
Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!]
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι
Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’
Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω.
Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!].
Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται..
Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη.
Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!]
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι
Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’
Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω.
Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!].
Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται..
Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη.
Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!]
Το ρημα πεθαίνω το εχω αντικαταστήσει με το εξαφανίζομαι
Εκνευριζομαι όταν ακουω για πεθαμενους να λενε ‘’έφυγε’’ ή τον ‘’χασαμε’’
Πριν από λιγη ώρα, συναντηθηκα στο δρομο με έναν φίλο, το- και- το μου λεει, την πεθερα μου την χάσαμε. Ε, να πατε στην Νικολούλη να την βρεί. Γέλασε, διότι εχει χιούμορ και επρόκειτο για την πεθερα του, αν ηταν για τον πατερα του μαλλον θα σκεφτομουν πριν το πω.
Βεβαια παλαιοτερες εποχες ειχαν τα ‘’εκλιπόντα’’ και ‘’απεδήμησεν’’ και αυτά λιγο πολύ τα ιδια με τα σημερινα είναι, αλλα σε κατευθύνουν προς το νεκροταφειο. Σε κατι εγγραφα που μου εδειξε ο φιλος μου ο Μιχάλης, εγγραφοκράτης στα αρχεια του Καστρου, πριν από διακοσια χρονια τους αποκαλουσαν ‘’αγιοκοίμητος’’ αλλα και …ο σκατόψυχος η σκατομύτης [!].
Τελικα οσο προς τα πισω τοσο και πιο εξοικειωμένοι με τον θανατο ησαν οι συνανθρωποί. Η μεγαλύτερη περιοδος απολυτης ειρηνης στην εποχη της αρχαιας Αθηνας κρατησε βια πεντε χρονια, και τύχαινε να επιστρεφουν οι πρωτοι από καποια μαχη ενώ επαιζαν στο θεατρο, να ανακοινώνουν τα ονοματα των πεσοντων, και η παρασταση να μην διακοπτεται..
Τωρα ειμαστε πιο ευαίσθητοι και ανατριχιάρηδες. Και σε πενηντα χρονια μαλλον δεν θα λεμε τιποτα εντελως. Ο Θανάσης? Ποιος Θανάσης???? δηλαδη.
Εγω πάντως θα λεω εξαφανιστηκε, και ας με κοιταζουν όπως θέλουν. Ουτε ‘’τον χασαμε’’ ουτε ‘’εφυγε’’ αλλα οπου ναναι θα γυρίσει [θεος φυλαξει..φτου-φτου-φτου!]
.
.
KOSTAS
θα σκάσω αμα τελικά δεν κάτσει να πιούμε μπύρες - με ύψιλον- μαζί....
Πινεν μπύρεν Κάιζερ! άλλεν μπύρεν καπούτ!
Γιατί έτσι γουστάρω ρε Μανώλη!
σ'αγαπώ γούφα μου.
καλά είσαι;
δεν πειράζει που δε μιλάμε.
φιλιά γλυκά.
Δημοσίευση σχολίου