η κατάθλιψη

.

ΡΟΥΦΙΝΟΥ.

Εἰς Προδίκην ἑταίραν

Λουσάμενοι͵ Προδίκη͵ πυκασώμεθα καὶ τὸν ἄκρατον
ἕλκωμεν κύλικας μείζονας αἰρόμενοι.
βαιὸς ὁ χαιρόντων ἐστὶν βίος· εἶτα τὰ λοιπὰ
γῆρας κωλύσει͵ καὶ τὸ τέλος θάνατος.


.
Αντε Προδίκη μουναρα μου,
άντε, ας μπανιαριστούμε.
και ας στολιστούμε με λουλούδια,
και σκέτο το κρασί με κύπελλα μεγάλα ας αρχίσουμε να κατεβάζουμε.

Τα χρόνια της χαράς περνάνε σαν αγέρας·
κι έρχονται τα γεράματα, κακά ψυχρά κι ανάποδα,
και τέλος ο θάνατος, ο θάνατος.
Ναι, ο θάνατος.

Μετάφραση Εγώ
.
.
.
.