η κωνική πραγματικότητα

Συλλ0γιζόμουνα τις τελευταίες μέρες τα περί Αισθητικής.

Απλές ιδέες που τις έχουν κάνει όλοι.

Στο Κάνσας, στη Φολέγανδρο, στο Σουρινάμ.

Νέοι και γέροι, ακόμα και βρέφη.

Ροκάδες, ξυλουργοί, ταχυδακτυλουργοί.

Επιμένω -εδω άνω στιγμή- κai βρέφη.

Και έτσι μου ήρθε ένας Έρωτας.

Ονειρεύτηκα πως τα αγαπάω όλα.

Είδα λέει πως ήμουν αναισθητικός.

Που πα να πεί, ο Άνθρωπος χωρίς την έννοια της Αισθητικής.

Ακουω metal και αγαλιάζω όσο ακριβώς

σαν να κατρακυλάνε

οι κατσαρόλες.

.
.
.
.
.
.
.
.