Περί αισθητικής και θεογονίας.

.
Το άσμα του κυρίου Αμόκ

Κάθε πρωί ο ήλιος
τραγουδάει το θάνατο.
Κάθε βράδι τα βρέφη οργανώνουν
μελλοντικές επιδρομές στο απροσπέλαστο.
Αφρόεσσα και νεαρή
για μιά στιγμή
γίνεται η αιωνιότητα.

Χά! είναι που σε αυτή τη φάση
η βία παίζει αλλού.



USE UNKNOWN

Στο μουσείο της Νέας Υόρκης υπάρχει
αρχαίο αντικείμενο περίεργο μεταλλικό
που κανείς δεν κατόρθωσε να δώσει
ερμηνεία για μία πιθανή χρήση του.

Το βάφτισαν λοιπόν ως Useunknown
και με αυτή την επιγραφή το στεφάνωσαν.


Πού και χειρότερα !

Λέει κανείς
''πέρασαν χρόνια''
και εννοεί
σωρό πράγματα
τί ακριβώς ούτε κι αυτός γνωρίζει.

Απλώς μετράει αριθμούς,
παρατηρεί αργόσυρτες μεταμορφώσεις,
διαπιστώνει πως το αύριο έγινε χτές.

Γιαυτό λοιπόν εγώ δεν το καταλαβαίνω τι θα πεί
όταν ακούω κάποιον να μονολογεί
ότι πέρασαν χρόνια.


Εδώ τα καλά φυρίκια !

Μιλήσαμε για τη ζωή, μιλήσαμε
για τον έρωτα και το θάνατο.

Μιλήσαμε για τους πεινασμένους και την αδικίά,
για τη χαρά, την ηδονή, το θεό και τον πλούτο.

Εδώ που τα λέμε τωρα, μέχρι και για τη σιωπή
μιλήσαμε.

Κατόπιν βγάλαμε το σκασμό
μέχρι νεωτέρας.


'πιτάφιους

- δηλαδή η αγάπη υποκαθιστά την αισθητική?
- την καταργεί.
- δηλαδή το σκατό είναι όμορφο?
- είναι.
- και η μυρωδιά του?
- το υδροκυάνιο δεν το αγγίζουμε, είναι δηλητήριο.
αυτό δεν πα να πεί οτι δε γίνεται και να το αγαπάμε.
- με τί είδους αγάπη να αγαπάμε το δηλητήριο?
- με την αγάπη μέσω της χημείας, των στοιχείων,
της ίδιας της ζωής.
- πώς της ζωής?
- ζωή είναι ότι υπάρχει αλλά και ότι δεν υπάρχει.
ύπαρξη χωρίς την ανυπαρξία δε νοείται.
- και πως γίνεται δηλαδή να αγαπήσεις το θάνατο?
- γίνεται. αποκλείεται να τον αποφύγεις διότι.


Χαρτόσημον τέλος

Παντού υπάρχει ένα τέλος, και σε όλα.
Κοίταξε να φανείς γενναία. Κάνε το τέλος
να φερθεί όμορφα.

Παντού υπάρχει ένα τέλος και σε όλα.
Κοίταξε να φερθείς γενναία. Κάνε το τέλος
να φανεί όμορφα.

Παντού υπάρχει ένα τέλος και σε όλα.
Κοίταξε να φανείς όμορφα. Κάνε το τέλος
να φερθεί γενναία.

Παντού υπάρχει ένα τέλος και σε όλα.
Κοίταξε να φερθείς όμορφα. Κάνε το τέλος
να φανεί γενναία.
.
.
.
.
.