.

Τά Εμασά και τα Σάεμα.

-Μετακομίζοντας προχτές έπρεπε να μεταφέρω και το βωμό του Διόνυσου.

.

-Από καιρό μελετουσα το χώρο. Έπρεπε να κοιτάζει στην Ανατολή. Γύρω του να μεταφυτέψω τον κισσό του, απο τον αρχαιο του ναό , στον Διόνυσο της Πεντέλης. Από εκει τον εχω πάρει, πριν χρόνια. Ο ναος ηταν ανυπαρκτα ερείπια, και ξεφραγος, ειχα προφτασει μονο ενα τεραστιο μαρμάρινο βωμό, δύο χρονια μετα τον εσπασαν και αυτον φανατισμένοι Κριστιανούτσι. Νομιζω το 1997-98. Μα τόόόόσο καραγκιόζηδες πια αυτοί οι μαλακες οι οπαδοι του Ναζωραίου!...

- Τέλος να ειναι ήρεμο το σημειο και θεαματικό.

-Κουβαληθήκαμε μαζί προχτές. Κοιμήθηκα για πρωτη βραδιά στο νέο μέρος και την επαύριο, δηλαδή σήμερα, βρέθηκε η θέση του.

- Η πλάκα είναι ότι μόλις στάθηκα μπροστά του διαπίστωσα πως πέφτει στην ίδια ευθεία με την εκκλησιά του χωριού, πίσω, στο λοφάκι.

- Έτσι κάθε φορά που θα θυσιάζω στον θεό Διόνυσο, θα βλέπω πίσω του ακριβώς, στο βάθος, και τον άγιο Νικήτα.
.

.
.