Εγω μονάχα ένα έχω να καταμαρτυρήσω και τουτο επειδής ως φίλοι κωλοσκεβρακοί εβίωσα εκ του συν εγγύς την ζωγραφώδην πορείαν του εξ απαρχής, εξ απο τότε που ως ολοι οι μυστήριοι ζωγραφοι ξεκιναν σε φτωχομπινεδοδώματα-ατελιέ και αγωνίζονται να πουλήσουν για το γάλα του παιδιού τους, και αυτό που εχω να πω ειναι πως ειναι μάνκας, διότι στας Μπιενάλες υπάγει χωρις να εχει ουδεπόποτε γλύψει ουτε καν εναν απο τους γλοιώδεις αυτούς αγκιστατωρηγήτωρες του χωρου της μαηντ ιν γκρής τέχνης, ου μην αλλά και τους εξέχεζεν δημοσίως σε καθε ευκαιρίαν!
Άβε! Άβε! Αβε!
Και στην Ιαπωνίαν!
Ως τωρα φίλτατες Γουφεπισκέπτριες και φίλοι μου Γουφαναγνωσταράδες εγνωρίζατε πως εχω εναν κωλοσκεβρακώς φίλον και ποιητήν τρισμέγιστον, τον κυρ Πάνο, ε, τώρα σας εγνωρισα και τον δεύτερον, τον δάσκαλο Γκέτζ.
ποιός είμαι το λοιπόν και τελοσπάνων?
περισσοτερα για τον δάσκαλο στο μπλοκ του
http://anteportass.blogspot.com/2009_07_11_archive.html
.
3 σχόλια:
αμα εχεις τέτοιους φίλους
τι τους θέλεις τους......
αλλοφύλους!
μπραβο, συγχαρητήρια, να τους χαίρεσαι!
κ.
το ΕΡΓΟ ενος ζωγράφου μας ενδιαφέρει και αυτό κρίνουμε, ο χαρακτήρας του μας είναι αδιάφορος.
το έργο του φίλου σου σκίζει.
το λεω αυτό επειδή το γνωρίζω συνολικά.
ΧΧΧ
Δημοσίευση σχολίου