Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Το Μουντιάλ.

.
Ενκυρες πληροφοριςες αναφερουν πως το επόμενο μουντιαλ θα διεκσαχτει στο Αβγανιστάν!

Χω χω καριόλες, αντε πα να γαμηθήτε όλες!
,
Και για να μη ξεχνιόμαστε....
.
Θούριος
Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθήςο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει..................................................Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόννα βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.Οι νόμοι να 'ν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός.........................................Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός....................................Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μιατα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν. ...............................................Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη..Ρήγας Φεραίος .

3 σχόλια:

γεράσιμος μπερεκέτης είπε...

"Ω! Τι ωραία που ειν' η Χαλκίδα μας ..."

Γιάννης Σκαρίμπας (Οι τρεις άδειες καρέκλες)

Γουφ είπε...

Γερασιμώτατε,
Τελικά εισαι μέγας σχολιομάστορας..
Οχι μονο επισημαινεις την κεντρικη ιδεα του ποστ αλλα φωτιζεις και αλλα μονοπάτια... Οπως την πολλαπλη χρηση του ενδοξου επιφωνηματος ''Ω!'', θαυμαστικό-τραγικό-ειρωνικό, διαλλεξτε και παρτε. Αφεριμ Μπερεκέτ εφέντημ, μεκανες να καταλάβω γιατί μου άρεσε ο Εγγονόπουλος... πάει κι αυτός, τον ξεπεράσαμε χαρις στην σχολιαστική συνδρομή σου...

Γουφ είπε...

παντως το πιο αξεπεραστο ''Ω!'' το ειχε γραψει μια γνωστη μου, σε μιαν εκθεση, στηνεκτη δημοτικου, με θεμα ''Η 28η Οκτωβρίου'' που την αρχιζε ως εξης..

Ω! Τί χαρά! Τα παιδιά της Ελλάδος σκοτώθηκαν για την πατρίδα!