ενας φίλος εδω που ζω τωρα, πάνω απο σαράντα, εγγράματος και μονιμος δημοσιος υπάλληλος, χτες που τον ρωτησα -ήρθε η κουβεντα- τι γιορταζουμε στις 28 του Οκτώβρη μου απάντησε ''που νικήσαμε τους Τούρκους'' και ΔΕΝ εκανε πλάκα. βέβαια για τον Μεγαλέκσαντρο ήξερε καλά.
το συμπέρασμα μου ειναι οχι οτι οι νεοι ειναι αστοιχείωτοι -οπως λεν καθε τοσο οι τηλερεπορτερ που το βρηκαν ευκολο θεμα και ρωταν καθε τοσο στο δρομο τι εγινε τοτε και τι γιορταζουμε σαν τοτε, εδω δεν τοξερε ο Νικήτας που ειναι πενηνταρης, - αλλα ότι γεγονοτα που δεν καταφεραν να ριζώσουν στη μνημη και συνειδηση του λαού ή του πολίτη [διαλέχτε, διαλέχτε..] ειναι ανόητο να τα γιορταζουμε πανυ-γυρικά κτλ κτλ
βεβαια η θυγατερα μου μου εχει αναφερει οτι τρεις Πέρσες ή Ιρανοί [ξαναδιαλλέχτε...] συμφοιτητές της μονο που δεν την βρίσαν για τον Μεγαλεξαντρό της που ισοπέδωσε και εξαφάνισε τον αρχαιο πολιτισμό τους. αλλά τι να τους κανουμε... ας κράταγαν τον Ρεζά Παχλεβί που ήθελε να τον αναστήσει, στο θρόνο, αντι για τους Αγατολλάχηδες...
Αει, τα κσαναλέμε.-
.
.
2 σχόλια:
Θα το γυρίσεις το βίντεο. Πότε θα γυρίσεις στον κόσμο τούτο δεν ξέρω.
Είδα ένα ντοκιμαντέρ στην ΝΕΤ γιά Θιβετανούς προσκυνητές που περπατούσαν τρία βήματα χτυπώντας κάτι τσόκαρα φορεμένα στα χέργια και μετά έπεφταν στο χώμα και κοπανούσαν το μέτωπο.Κι άντε πάλι. Πήγαν στην Λάσα, 2000 χιλιόμετρα από το σπίτι τους, 186 μέρες περπάτημα. Τέτοιοι είμεσθεν ημείς, βουδολόγοι. Τι θέλουμε ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ευχαριστημένους από τον εαυτό τους, δεν ξέρω.
Πάβλο Μέλα ντεν πέτανε. Ζίφ!
Ζίφ ζίφ,
τότε που οι προδότες ζούσαν έντιμα, και οι τραγουδιστές περιπλανιόντουσαν, τοτε που η θάλασσα ιστορούσε, τοτε που η αρχή έφτυνε το ήμισυ του παντός και ξεροπήγαδα αντιλαλούσαν όνειρα ήμασταν όμορφοι....
ο μάνα γκαμήλα
Δημοσίευση σχολίου