Σά

Άνοιξε το μεγάλο μάτι της ψυχής σου,
αυτό που βλέπει τα όνειρα.

Χόρτασε
τη θε'ι'κή μου πείνα.

Με μερικά φλουριά και λίγα τάληρα, ενιοτε δολάρια,θρέφεις τα σκόρδα και τα αγκούρια ποτιζονται και μεγαλώνουν, μυστικά αναπτύσονται τα βράδια, ναι, σαν έφηβοι που αναζητούν την Ντοματένια.

Και αν ο Κόσμος στράβωσε φταίει αυτή η λεγόμενη συνήχηση. Λές αγκούρια και το ιώτα το μασάς δηλαδή.

Ενώ αγκού-ΡΙ-α που το ορθόν, σε παρακινεί να απολαύσεις ολη την brown sugar του Φιδέλ Ψάστρο, μάλιστα τσιμπουκώνοντας ασύστολα και το καβλί του μακαρίτη Τσέ.

Αυτά παιδάκια γιατι Τώρα πέρασε ΗΩΡΑ και όλα τα καλά παιδία πάν για νάνι.

Μένουν τα μολυβένια στρατιωτάκια τους έξυπνα μέχρι την επαύριο σαν παραμύθι σαν Πρωτομαγιιά σαν την υπέροχη αυτή μαλακία που τη λέν Ζωή, λες και υπάρχει τάχατες.

Λες και υπάρχει.

.

.

.